تاریخ:
وزارت نفت: مردم به کمپین ۱۸ درجه بپیوندند 
درس صد و پانزده
بازگشت اسیر مدافع حرم به کشور پس از 13 ماه
پرستار مدافع حرم، احمد محمدی که در اسارت گروههای تکفیری سوریه بود،عصر روز دوشنبه به زادگاه خود شهرستان محلات از توابع استان مرکزی بازگشت و مورد استقبال پرشور مردم و مسئولان این خطه قرار گرفت.
به گزارش ایرنا، صدها نفر از مردم شهرستان محلات با شور و شادی وصف نشدنی از احمد محمدی که درعملیات نیروهای مقاومت و مدافعین حرم آزاد شده بود، استقبال کردند.
اقشار مختلف مردم از پیر، جوان ، زن ، مرد ، دانشجویان ، خانواده معزز شهدا و بسیجیان با اسفند و شاخه های از گل مقدم این مدافع حرم را گرامی داشتند.
احمد محمدی در ابتدای ورود به شهرستان محلات به گلزار شهدای گمنام رفت و با ذکر فاتحه به مقام شامخ شهدا ادای احترام کرد.
احمد محمدی سال گذشته بعد از 43 روز حضور در سوریه برای خدمت رسانی پزشکی به مدافعین حرم در منطقه خان طومان در حومه حلب، به اسارت نیروهای تکفیری فیلق الرحمن درآمد که با تحمل بیش از 13 ماه اسارت آزاد شد.
شهرستان محلات از توابع استان مرکزی دارای 55 هزار نفر جمعیت و در فاصله 105 کیلومتری اراک قرار دارد.
لینک کوتاه: کپی لینک
دو خودروی دوست داشتنی فرانسوی از رنو (+عکس) زیبایی ببینیم: فراری دینو ۲۴۶ GT مدل ۱۹۷۲ تصور رانندگی با این هیولا و گیربکس دستی (+عکس) چرا باران، خیابان‌ها را قفل می‌کند؟ از لغزندگی تا اختلال در جریان حرکت خودروها ترامپ: ازسرگیری حملات می‌تواند پل‌ها و نیروگاه‌های ایران را هدف قرار دهد/ آنها را به‌خوبی محاصره کرده‌ایم بنتلی آرناژ آر مولینر؛ نسخه‌ای فوق‌محدود با تنها ۴۰ دستگاه تولید (+عکس) روزنامه جوان: تکرار روش‌های گذشته درباره حجاب، به تشدید تقابل و بازشدن زخم‌های اجتماعی منجر می‌شود خانه اپرای شانگهای؛ زیبایی معماری که تا بام می رود! (+عکس) «تاج‌ایران، نتیجه ناصرالدین شاه» و اعضای خانواده‌اش در سال 1315(عکس) فضای سازی جالب با بالکن ها در برج وان بخارست (+عکس) خانه اوتیما ؛ معماری متفاوت در دل شیب جنگل (+عکس) ادعای روزنامه شهرداری تهران: تصاویر مربوط به آبگرفتگی معابر شهری را هوش مصنوعی ساخته! / هیچ اتفاق غیرعادی در تهران ندیدیم! بدن انسان فقط با زنده ماندن، سالانه ۲ میلیارد تن کربن‌دی‌اکسید تولید می‌کند چرا به دیوارهای بتنی وسط بزرگراه «نیوجرسی» می‌گوییم؟ راز طراحی عجیب آنها آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس صد و پانزده