سرمقاله واشینگتن تایمز :تا کی به احمدی نژاد باج بدهیم؟!

 
 فرارو -سرمقاله روز سه شنبه ی روزنامه ی واشینگتن تایمز به بی خاصیت بودن تحریم های امریکا و سازمان ملل علیه ایران و نیز فقدات اتحاد غرب ، روسیه و چین در اتخاذ تدابیر کارساز علیه تهران برای جلوگیری از فعالیت های هسته ای اش اختصاص دارد.

سرمقاله را در زیر بخوانید:

محمود احمدي نژاد رييس جمهور ايران تنها چند روز قبل از ترك تهران به سوي نيويورك به منظور ايراد سخنراني در مجمع عمومي سازمان ملل بار ديگر به جهانيان يادآوري كرد كه چرا يك بمب اتمي ايران بسيار خطرناك خواهد بود. روز پنجشنبه وي اين عقيده را به كلي رد كرد كه اسراييل در صورتي كه به يك راه حل دو كشوري با فلسطيني ها دست يابد، در صلح با همسايگان عرب خود خواهد بود.

در همين حال، آژانس بين المللي انرژي هسته اي هفته گذشته اسناد و مداركي را صادر كرد كه نشان مي دهد ايران احتمالا سعي كرده است تغييراتي در موشك شهاب-3 خود ايجاد كند تا بتواند سلاح هسته اي حمل كند. آژانس گفته است كه كارشكني ايران موجب شده است تلاش هاي آژانس براي نظارت بر برنامه هسته اي آن به بن بست برسد. تهران از اجازه دادن به بازرسان آژانس براي مصاحبه با مهندساني كه ظاهرا در كارهاي صلح آميز اشتغال دارند و بازديد از كارگاه هاي غير نظامي آنها خودداري كرده است. موشك شهاب-3 روز گذشته در يك رژه نظامي در تهران به نمايش گذاشته شد. ايران مي گويد برد اين موشك 1200 مايل است كه اين برد براي رسيدن به اروپاي شرقي، اسراييل، بخشي از مصر و نيرهاي نظامي آمريكا كه در تركيه و عراق مستقر هستند، كافي است.

ايالات متحده اصولا براي جلوگيري از دسترسي ايران به سلاح هاي هسته اي گزينه هاي محدودي دارد: يك گزينه، اقدام نظامي است (كه احتمالا به همراه اسراييل صورت مي گيرد.) ولي با توجه به پراكندگي نيروهاي نظامي آمريكا، وارد جنگ شدن با ايران تقريبا آخرين چيزي خواهد بود كه واشنگتن مي خواهد. اگر جنگ يك گزينه نباشد، در آن صورت گزينه هاي ديپلماسي و تحريم ها باقي مي مانند.

در حال حاضر، تحريم هاي بين المللي آن گونه كه از سوي سازمان ملل تعيين شده اند چيزي شبيه يك شوخي است. روز جمعه، نمايندگان ارشد ايالات متحده ، انگلستان، فرانسه، آلمان، روسيه و چين در وزارت خارجه آمريكا ديدار كردند تا در باره يك قطعنامه ديگر و درخواست از ايران براي تغيير رفتار خود بحث كنند. ولي هيچ توافقي حاصل نشد و انتظار مي رود مسكو و پكن به كار خود براي تضعيف هر اقدامي كه در شوراي امنيت مطرح شود، ادامه دهند.

اوضاع در مجلس سناي آمريكا نيز چندان بهتر نيست. در سنا، دمكرات ها و جمهوريخواهان سخت مشغول بحث در باره قطعنامه هاي كنگره در مورد ايران هستند، قطعنامه هايي كه دولت آمريكا و دولت هاي خارجي آزاد هستند ناديده بگيرند. متاسفانه تحريم هايي كه مي توانند در واقع به توانايي ايران براي تأمين مالي تروريسم و برنامه هاي تسليحاتي آسيب به رسانند، از جمله قانون تحريم هاي ايران، احتمالا در سال جاري منسوخ مي باشند. قانون مزبور كه سال گذشته از سوي مجلس نمايندگان آمريكا به تصويب رسيد ، وزارت خارجه را ملزم مي دارد تا عليه شركت هايي كه در پروژه هاي نفت و گاز ايران سرمايه گذاري مي كنند، تحريم هايي اعمال كند. ولي يك اقدام ديگري كه از سوي سناتور گوردون اسميت پيشنهاد شد ، همچنان در مجلس سنا متوقف شده است. اگر اعضاي كنگره تعجب مي كنند كه چرا دولت ايران اين گونه كه مي بينيد رفتار مي كند، بايد خود را در آينه نگاه كنند.