کشف قلمروهاي حضور زنانه، وظيفه ي مردان معاصر است

روزنامه آفرینش نوشت:

8 مارس ، تا چندي پيش صرفا روزي براي زنان کارگر بود. اما چند سالي است که از اين روز با نام کلي " روز زن " ياد مي شود. اين روز، يک روز و امکان خاص براي قدرداني و سپاسگزاري مردان است از زنان به خاطر دست آوردهاي اقتصادي ، سياسي و اجتماعي زنان و نيز نثار عشق به آنان.

فارغ ازبرخوردهايي با رنگ و بوي سياسي با روز جهاني زن با توجه به اقتضائات جوامع مختلف ، اين روز فرصتي است براي مردان، تا از زنان پيرامون خود ؛ مادران ، خواهران ، همسران و دختران خود ، به خاطر وجود و حضور گرم شان سپاس گزار و شکرگزار باشند و صادقانه و صميمانه ، رضايت قلبي خود را از همزيستي با آنان ابراز کنند.

در عصر حاضر، با اوضاع و احوال حاکم بر روابط اجتماعي ، اقتصادي و سياسي ، زن امروز ، زني ديگرگون ، با نقش هايي انساني تر و موثرتر، وارد جامعه مي شود. البته جامعه اي که تحت سيطره ي قوانين و چهارچوب هاي مردانه، هنوز نمي تواند زن را فارغ از " تنانگي " اش به عنوان يک انسان هم راه و هم کار تصور کند و بپذيرد. در اغلب جوامع ( هيچ فرقي نمي کند که توسعه يافته باشند يا عقب مانده ) زن برابر است با نمودي از " تنانگي " و جنسيتي که حضورش در حرکات و فعاليت هاي اجتماعي موحب فوکوس و تمرکز مردان بر او مي شود. به خصوص در شرايط برابر ،اغلبِ مردان ترجيح مي دهند که در کار زنان عيب جويي يا اخلال کنند تا به آنان ثابت کنند که اين قلمرو همچنان ، قلمروي مردانه و مذکر است و شرايط و قواعدي دارد که " زنانگي " در آن قادر به ادامه و حفظ موجوديت خود نيست.

در روزگاري نه چندان دور، زن ناچار شد به تنهايي در قالب يک انسان و فرياد نام خاص و ويژه ي خود ،در برابر موانعي از الگوها و سنت هايي بايستد که استعداد و نمود وجودي و روحي او را کتمان و در بهترين شکل محدود مي کردند. اما اکنون اين زن ، با هم راهي و هم ياري مرداني که حضور و و جود اوبه عنوان يک انسان توانا را به رسميت شناخته و پذيرفته اند، بدل به مبارزي توانمند اما بدون نياز به هر گونه سلاح مردانه شده است. او با آگاهي و هم دستي با طبيعت ذاتي و خلقت ويژه اش ، مي رود که راه هاي جديدي براي درک هستي و شناخت جهان به انسان ها عرضه کند.

زن امروز، با درک و آگاهي ويژه اي که به عنوان زن – مادر – همسر ، از انسان و جهان دارد ، مي تواند نقش بسيار موثري در اکو زيست جامعه ي خود داشته باشد. زني که براي تهيه ي آب مورد نياز خانواده اش روزي هشت ساعت زمان مي گذارد، کاملا از اهميت آب و نحوه ي حفظ و حتي بازيافت آن ، آگاه است . زني که بي چون و چرا و فعالانه در امر کشاورزي ، ديگر نه به عنوان يک کارگر صرف که به عنوان يک کارشناس ، شرکت مي کند ، از اهميت حفظ خاک و باروري آن کاملا آگاه است. زيرا نسبت بين زن – مادري و همساني آن با زمين را به خوبي دريافته است. . البته اين بر عهده ي جامعه و حکم سالاران آن است ، که بتوانند و بر خود فرض گيرند که چنين حضور و نمودي از زنان را درک کرده ، آن را جدي بگيرند. جهان امروز براي نجات از بن بستي که به آن رسيده است به هم راهي ، هم کاري ، هم ياري و درک متقابل اين دو موجود انساني نيازمند است.