تاریخ:
چند لقمه ساده و مقوی برای زنگ تفریح بچهها 
درس نود و پنج
دلنوشته کوتاه یک کارگردان برای رفتگانِ ۹۵
حتماً اتفاقات دیگر هم افتاد؛ تلخ و شیرین. آدمهای معتبری رفتند. آدمهای معتبرِ بسیاری بینمان هستند. هنوز قصههای بسیاری نوشته نشده. شعرها و ترانههای بسیار مانده. فیلمهایی که ساخته نشده...
یک کارگردان سینمای ایران به یاد رفتگانِ سال ۱۳۹۵، در واپسین روزها و ساعات امسال دلنوشته کوتاهی منتشر کرد.
به گزارش عصر ایران، مجید برزگر - کارگردان سینما - در متن کوتاهی که در روزنامه «شرق» با عنوان «یادِ بعضی نفرات» منتشر شده، آورده است:
- به چه امید در این خشکسال میباری؟
- وظیفه من است باریدن
امید وظیفه من نیست.
م ع سپانلو.
قایقسواری در تهران
* * *
حتماً سال تلخی بود این سالی که میرود؛ سالی که نیکو نبود برایمان با آن بهاری که آقای کیارستمی را با خود بُرد. سالی که تا تهش ولکن نبود انگار. لیست بلندی که کامل شد با اسمِ علی معلم و شاعر ِ «چیزی نمیدانم از این دیوانگی و عاقلی...» افشین یداللهی.
حتماً اتفاقات دیگر هم افتاد؛ تلخ و شیرین. آدمهای معتبری رفتند. آدمهای معتبرِ بسیاری بینمان هستند. هنوز قصههای بسیاری نوشته نشده. شعرها و ترانههای بسیار مانده. فیلمهایی که ساخته نشده...
میتوان بهانهها ساخت. میتوان نشست و غر زد. میتوان شرایط را بهانه کرد و رفت یا نشست کار نکرد. اصلاً میشود خود را به خواب زد ... شرایط عوض نمیشود. نگاه میکنم و همه این سالها را یکسان میبینم. تغییری در کار نیست. تغییر با ماست. باید بلند شویم. قبل از آنکه عفریت مرگ تنهاترمان کند. امید شاید وظیفهمان نیست. باریدن وظیفه است ...
کیارستمی مثل همیشه هست. کمی دور. کمی دیر. اما هست. رازِ ماندنش چیست؟
حتماً حاشیهها نبود و حتماً بهانهها نبود و حتماً غرزدنها نبود...
یادِ بعضی نفرات
زندهام میدارد... پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
به گزارش عصر ایران، مجید برزگر - کارگردان سینما - در متن کوتاهی که در روزنامه «شرق» با عنوان «یادِ بعضی نفرات» منتشر شده، آورده است:
- به چه امید در این خشکسال میباری؟
- وظیفه من است باریدن
امید وظیفه من نیست.
م ع سپانلو.
قایقسواری در تهران
* * *
حتماً سال تلخی بود این سالی که میرود؛ سالی که نیکو نبود برایمان با آن بهاری که آقای کیارستمی را با خود بُرد. سالی که تا تهش ولکن نبود انگار. لیست بلندی که کامل شد با اسمِ علی معلم و شاعر ِ «چیزی نمیدانم از این دیوانگی و عاقلی...» افشین یداللهی.
حتماً اتفاقات دیگر هم افتاد؛ تلخ و شیرین. آدمهای معتبری رفتند. آدمهای معتبرِ بسیاری بینمان هستند. هنوز قصههای بسیاری نوشته نشده. شعرها و ترانههای بسیار مانده. فیلمهایی که ساخته نشده...
میتوان بهانهها ساخت. میتوان نشست و غر زد. میتوان شرایط را بهانه کرد و رفت یا نشست کار نکرد. اصلاً میشود خود را به خواب زد ... شرایط عوض نمیشود. نگاه میکنم و همه این سالها را یکسان میبینم. تغییری در کار نیست. تغییر با ماست. باید بلند شویم. قبل از آنکه عفریت مرگ تنهاترمان کند. امید شاید وظیفهمان نیست. باریدن وظیفه است ...
کیارستمی مثل همیشه هست. کمی دور. کمی دیر. اما هست. رازِ ماندنش چیست؟
حتماً حاشیهها نبود و حتماً بهانهها نبود و حتماً غرزدنها نبود...
یادِ بعضی نفرات
زندهام میدارد...
لینک کوتاه: کپی لینک
مدال برنز پرتاب دیسک بازیهای آسیایی ناگویا به صادق صمیمی رسید هشدار اروپا درباره ممنوعیت صادرات گازوئیل آمریکا و خطر برای بازار سوخت چرا استیون کینگ برنده نوبل نمیشود؟ دعوت رسمی روسیه از کیم جونگ اون برای سفر به مسکو ترکیب تیم ملی ایران مقابل ازبکستان با طارمی و بیرانوند اسماعیلی: سخنرانی رئیسجمهور در سازمان ملل بیانیهای راهبردی بود حسن تفتیان به نیمهنهایی ۱۰۰ متر بازیهای آسیایی ناگویا رسید حملات موشکی یمن به مواضع سعودی؛ طائف و ینبع هدف قرار گرفتند بسکتبال سهنفره ایران ژاپن را ۲۱ بر ۳ شکست داد و به نیمهنهایی رسید مدیرعامل قهرمان داستان نیست، راهنمای آن است رفتار عجیب چین در بازار جهانی طلا؛ خرید بیش از 1000 تن در 8 ماه دادستان تهران: از بازداشتهای کوتاهمدت جلوگیری میشود چرا دیدار ترامپ و دلسی رودریگز در نیویورک، در نزدیکی زندان مادورو مهم است؟ دیدار عراقچی با وزیر خارجه اوکراین صدور کیفرخواست 6 مامور خاطی در تبریز به دلیل نقض حقوق شهروندی