تاریخ:
«نبرد آوسترلیتز» حیله بزرگ ناپلئون که یک سپاه را روی دریاچه غرق کرد 
درس سی و سوم
احمدینژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
کانتینرهای زنگ زده با جادوی خاک به نماد معماری تبدیل شده اند(+تصاویر) حادثه دریایی نزدیک شهر بندری سیریک در ایران تصمیمگیری درباره تمدید رایگان بودن مترو و اتوبوس در روز سهشنبه سخنگوی دولت: ۱۲۰۰ واحد آموزشی و اداری در جنگ آسیب دیدهاند انگیزه بالای طارمی برای شکستن طلسم گلزنی در ترکیب المپیاکوس میزان نارضایتی از ترامپ به بالاترین حد خود رسید بیش از ۵۰ حمله هوایی از اسرائیل به لبنان طی ۲۴ ساعت گذشته غیرممکنی که ممکن شد؛ قهرمانی باشگاه تون در لیگ سوئیس واگذاری ۱۷۱ هزار میلیارد تومان از داراییهای دولت در سال ۱۴۰۴ تکذیب افزایش قیمت خودروهای داخلی؛ واردات در سال ۱۴۰۵ ادامه دارد ثبتنام ۱۹ میلیون جامانده سهام عدالت تا پایان سال ۱۴۰۵ وزیر اطلاع رسانی لبنان: مذاکره مستقیمی با نتانیاهو در کار نخواهد بود بندرعباس گرمترین مرکز استان کشور شد / عبور دمای ۶ ایستگاه هواشناسی هرمزگان از ۴۰ درجه صعود قیمت طلای ۱۸ عیار در تهران با وجود افت انس جهانی آغاز ثبتنام کارگاههای کوچک برای دریافت تسهیلات بازسازی جنگ