تاریخ:
ادعای وزیر خزانهداری آمریکا دربارۀ معافیت تحریمی ایران 
درس پنجاه و هفت
احمدینژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
اعتراض مردم یونان به واگذاری بخشی از ساحل کشورشان به اسرائیل راز انگشت جادویی «آی آی»؛ پستاندار عجیبی که فرشته مرگ نامیده می شود! (+فیلم و عکس) پلاکاردی عجیب در یکی از تجمعات (عکس) درخواست ۸۷.۶ میلیارد دلاری ترامپ برای جبران هزینههای جنگ ایران نخستوزیر عراق: روابط جدیدی با آمریکا آغاز کرده ایم دبیر کمیسیون امنیت ملی: تنگه هرمز به شرایط قبل بازنمیگردد این جاندار با پوست خود «میبیند» هشدار محسنی اژه ای به وحدت شکنان؛ با حرفهایتان دشمن را خیالاتی نکنید آیین های جمعی چگونه به رشد فردی و خودشناسی کمک می کنند؟ آیا انسانهای باستان رنگ آبی را متفاوت درک میکردند؟ روبیو: وارد مرحلهای جدید برای صلح با ایران شدهایم از سیاوش تا عاشورا؛ چگونه ایرانیان تشیع را با زبان اسطورههای خود فهمیدند؟ شکایت ۳ قاضی دیوان کیفری بینالمللی از ترامپ حضور پزشکیان در هیئت عزاداری امام حسین (ع) در تبریز سازمان جهانی بهداشت: خطر جهانی ابولا همچنان پایین است