تاریخ:
۲ کشته براثر باران و طوفان شدید در جنوب ترکیه 
درس سی و چهارم
احمدینژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
دستگیری ۸ عامل نزاع منجر به قتل در امیدیه ایدهای برای افزایش جمعیت؛ دانشمند چینی میخواهد قاعدگی را به یکبار در هر سه ماه برساند هشدار بانک مرکزی اروپا درباره خطر رکود در صورت تداوم جنگ نتایج «آزمون خدمتگزاران» فردا اعلام میشود فارین افرز: تنگه هرمز سالانه 80 میلیارد دلار درآمد عاید ایران می کند سدهای کشور چقدر آب دارند؟ پاکستان: خدمه کشتی توسکا امروز دوشنبه به ایران تحویل داده میشوند نعیم قاسم: در لبنان آتش بس نیست، دشمن همچنان حمله می کند مبلغ وام ضروری به دانشجویان آسیب دیده از جنگ چقدر است؟ دراپ سایت به نقل از مقام ایرانی: ایران هر گونه تلاش برای تغییر شرایط موجود در تنگه هرمز را رد میکند فروش انبوه راکت های APKWS آمریکا به اسرائیل، قطر و امارات / هر کدام چند فروند دریافت می کنند؟ (+فیلم و عکس) اقتصاد ایران در تله رکود- تورمی؛ فشار بی سابقه بر سفره خانوار چرا به «فرسودگی شغلی» میرسیم؟ مجید تفرشی، تحلیلگر روابط بینالملل: فرصتی برای صلح عزتمندانه/ باید قبل از آغاز مجدد جنگ وارد مذاکره شویم ماری کوری در آزمایشگاه ساده خود(عکس)