ایرانی‌ها! فرانسه را ببینیم، آمریکا نشویم

خدیجه غبیشاوی - جهان در انتظار برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران و مشخص شدن نام ساکن جدید پاستور است، انتخاباتی که پس از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و فرانسه و کره جنوبی برگزار می شود و بی شک مهمترین رخداد انتخاباتی چند ماه اخیر محسوب می شود چرا که انتخاب میان دو گزینه روحانی و رئیسی می تواند تا اندازه زیادی  مسیر سیاست خارجی  و داخلی آینده ایران را تعیین کند.

مروری بر مواضع دو نامزد انتخاباتی ایران در زمینه سیاست خارجی نشان می دهد که روحانی رئیس جمهوری است که به دنبال رویکرد دیپلماسی فعالانه با تمامی کشورها از جمله آمریکا است، موضوعی که البته در 4 سال گذشته نیز به خوبی به اجرا درآمد و تهران از انزوایی که در دوره گذشته در آن فرو رفته بود خارج شد.  در مقابل ابراهیم رئیسی اما عنوان کرده بود که ایران باید محکم و متحد در قبال غرب بایستد، وی تحریم ها را فرصتی برای کشور دانسته بود.

انتخابات ریاست جمهوری ایران همچنین در شرایطی برگزار می شود که جهان وارد عرصه جدیدی از رقابت میان پوپولیست ها و میانه روها شده است، رقابتی که در آمریکا به نفع پوپولیست ها تمام شد و در فرانسه این میانه روها بودند که شگفتی ساز شدند، رقابتی که پیشتر در بریتانیا و در سایه عدم مشارکت مردم، نتیجه ای غیرقابل باور برای مردم اروپا و جهان حاصل کرد.

نگاهی بر آمار و ارقام مشارکت مردم آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری این کشور نشان می دهد که میزان مشارکت در انتخاباتی که نتیجه آن ریاست جمهوری دونالد ترامپ بود، پایین ترین میزان آمار مشارکت مردم در 20 سال گذشته در این کشور بود، بی تفاوتی مردم آمریکا نسبت به آینده کشورشان منجر به آن شد که اکنون فردی در کاخ سفید عنوان رئیس جمهور را یدک بکشد که تمسخر همگان و اعتراض و نارضایتی مردم این کشور و مقامات ارشد جمهوری خواه و دموکرات را به همراه داشته است.

دو هفته پیش نیز در قلب اروپا این مردم فرانسه بودند که خود را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آماده کردند، مردمی که پای صندوق رای رفتند تا از میان گزینه های افراطی، سنتی و میانه رو رئیس جمهور الیزه را انتخاب کنند، مردم فرانسه اما با تجربه برگزیت در بریتانیا و ترامپ در واشنگتن پای صندوق رای رفتند تا کار به دور دوم و انتخاب میان لوپن افراطی و مکرون معتدل میانه رو برسد. مردم فرانسه در دور دوم انتخاب با مشارکت65 درصدی خود دست رد به نامزد افراط گرایان و وعده های پوپولیستی وی زدند و تصمیم گرفتند مکرون جوان میانه رو را برای ریاست جمهوری فرانسه انتخاب کنند، کسی که حمایت مقامات و سیاستمداران جهان را به همراه داشت.

مشخص است که بی تفاوتی و عدم مشارکت در انتخابات، تفاوتی نمی کند در آمریکای جهان اول باشد یا در فرانسه صنعتی یا ایرانِ خاورمیانه، نتیجه آن روی کار آمدن افرادی است که تفکر خاص و در اقلیتی را رهبری می کنند کسانی که صد البته با امور کشورداری و سیاست و مردم داری نیز ناآشنا هستند، در مقابل مشارکت در انتخابات می تواند انتخابی عقلانی و اعتدالی به همراه داشته باشد چرا که کشورداری و ریاست جمهوری عرصه کارآموزی نیست.