ياري: با مسافركشي براي حضور در پارالمپيك آماده شدم

 دارنده مدال نقره پارالمپيك پكن گفت: با مسافركشي با يك پرايد اقساطي براي حضور در پارالمپيك آماده شدم.
    
علي محمد ياري در گفت و گو با خبرگزاري فارس، اظهار داشت: مدال نقره من در پارالمپيك ظاهرا تا زمان ورود به ايران اعتبار داشت چرا كه پس از استقبال در فرودگاه، ديگر كسي سراغي از ما نگرفته است.
وي افزود: تنها در ديدار با وزير اطلاعات، با اهداي دو سكه بهار آزادي، از ما تقدير كرد تا يادمان نرود در پكن مدال كسب كرده‌ايم.

ياري تصريح كرد: مسئولان ورزش درحالي براي گرفتن عكس يادگاري با قهرمانان پارالمپيك با هم رقابت مي‌كردند، هنوز پاداش قهرماني در جهاني 2007 چين تاپيه را دريافت نكرده‌ايم. از قرار معلوم بايد قيد آن را بزنيم.

دارنده نقره پرتاب ديسك پارالمپيك پكن افزود: هيچكس نمي‌داند با چه گرفتاري‌هايي براي بالا بردن پرچم مقدس تمرين مي‌كنيم. گفتن اين حرف‌ها برايم آسان نيست؛ اما مردم بايد بدانند با وجود پرداخت شهريه‌هاي سنگين دانشگاه آزاد براي ادامه تحصيل، با مسافركشي به وسيله يك پرايد اقساطي، براي كسب مدال در پارالمپيك پكن آماده مي‌شدم.

وي افزود:‌ اين وضعيت تمام ورزشكاران پارالمپيك است كه از داشتن يك منزل مسكوني و حقوق ماهيانه محروم هستند؛ آن وقت سازمان تربيت بدني براي المپيكي‌ها ميلياردها تومان هزينه مي‌كند تا در پايان صاحب يك مدال طلا و يك برنز شوند.

علي محمد ياري تصريح كرد: به صراحت مي‌گويم پارالمپيكي‌ها براي مسئولان هيچ اهميتي ندارند و تنها در 25 روزه بازي‌ها برايشان وجود خارجي پيدا كرديم. اگر يكي از مسئولان در سالن‌هايي كه در آن براي قهرمانان جهان تمرين مي‌كنيم حضور يابد، مي‌بيند چگونه با ديسك‌هاي شكسته تمرين مي‌كنيم و ركورد مي‌زنيم. سالن‌هايي كه فاقد يك سرويس بهداشتي است و براي حضور در آنها از شدت سرما بايد به دور خود پتوي سربازي پيچيد.

وي گفت: حريفان ما سال به سال قدرت‌مند‌تر و حرفه‌اي‌تر مي‌شوند؛ حال آنكه همچنان در انتظار دريافت حقوق ماهيانه صدهزار توماني از صندوق حمايت از قهرمانان هستيم. حقوقي كه براي هزينه كيك و آبميوه يك ورزشكار هم كفايت نمي‌كند. بارها اين مسائل را مطرح كرده‌ايم؛ اما گوش شنوايي پيدا نمي‌شود.

دارنده نقره پارالمپيك با تقدير از زحمات بهمن رضايي و هرمز راد صادقي‌نيا مربيان خود و هادي‌زاده رئيس انجمن، تصريح كرد: با وجود آنكه مدال نقره پكن را به دست آورده‌ام؛ اما انگيزه‌اي براي ادامه ندارم. نمي‌دانم آنهايي كه در عين شايستگي از رفتن روي سكو باز ماندند، چگونه اين مسير را ادامه مي‌دهند.