2 ميليون ايراني ناقل هپاتيت B هستند

دو سوم از بيماران هپاتيت B در كشورهاي آسيايي خصوصاً آسياي جنوب شرقي وجود دارند. اين بيماري در كشورهاي مديترانه نيز با شيوع متوسط وجود دارد.

آلودگي به هپاتيت‌هاي D ، C و B پس از سل و مالاريا جزء شايعترين عفونت‌هاي مزمن انساني محسوب مي‌شود.

دكتر محسن نصيري طوسي، فوق تخصص گوارش و كبد در گفت‌وگو با خبرگزاري دانشجويان ايران واحد علوم پزشكي تهران گفت: هپاتيت به معني التهاب كبد است. از جمله شايعترين عواملي كه ممكن است موجب التهاب كبد شوند، عوامل ويروسي و عفوني هستند.

هپاتيت‌هاي ويروسي به دليل ورود عفونت‌هايي از جنس ويروس به داخل بدن ايجاد مي‌شوند كه هر كدام از اين ويروس‌ها به يك ارگان از بدن علاقه‌مندند كه اين دسته از ويروسها علاقه‌شان به كبد است.

وي افزود: به طور كلي پنج دسته ويروس به عنوان عوامل اصلي ايجاد هپاتيت وجود دارند كه با نامهاي A,B,C,D,E شناخته شده‌اند؛ اين ويروسها به علت علاقه به كبد باعث تخريب و صدمه كبدي، بيرون ريختن آنزيم‌هاي كبدي در موارد شديد و كاهش كارآيي كبد (زردي) مي‌شوند كه در اين حالت فرد دچار خستگي، ضعف و بي‌حالي خواهد شد. اين ويروسها در موارد شديد موجب تجمع آب داخل شكم و يا ورم دست و پا خواهند شد. خارش نيز يكي ديگر از علائم صدمه به كبد است كه به دليل جلوگيري از كار صفرا و تجمع سموم در داخل بدن ايجاد مي‌شوند.

وي گفت: هپاتيت‌هاي ويروسي از لحاظ سير بيماري داراي 2 شكل كلي هستند. سير بعضي از آنها به صورت حاد است مانند هپاتيت E و A كه در اين 2 نوع، ويروس تنها موجب ايجاد صدمه حاد و گذرا مي‌شود و در بدن باقي نمي‌ماند به اين معني كه با ورود ويروس يكسري صدمات كبدي، تخريب كبدي و علائم باليني ايجاد مي‌شود و در مدتي كمتر از 6 ماه نيز ويروس از بدن پاك مي‌شود و كبد دوباره خود را بازسازي مي‌كند. اما دسته ديگر، هپاتيت‌هاي ويروسي مزمن هستند مانند هپاتيت D ، C و B كه اين ويروسها در مسير خود پس از ورود به بدن براي مدتي طولاني در بدن باقي مي‌مانند و باعث ايجاد صدمات كبدي خواهند شد.

دكتر نصيري طوسي گفت: متأسفانه امروزه آلودگي به هپاتيت‌هاي D ، C و B پس از سل و مالاريا جزء شايعترين عفونت‌هاي مزمن انساني محسوب مي‌شود كه البته در اين 3 گروه از اين هپاتيت‌ها، هپاتيت‌هاي B شايعترين گستردگي را در دنيا به خود اختصاص داده‌اند. ميزان شيوع هپاتيت B چيزي در حدود 400 ميليون نفر است پس از آن هپاتيت C با شيوع كمتري در حدود 160 ميليون نفر در جايگاه بعدي اهميت قرار گرفتند. از لحاظ مقايسه شيوع هپاتيت B و ويروس HIV نيز بايد گفت كه چيزي حدود 40 ميليون نفر بيمار مبتلا به HIV در دنيا وجود دارد. (يك دهم هپاتيت B) و اين نشان‌دهنده اهميت هپاتيت B در دنياست.

وي گفت: هپاتيت D از طريق خون و ترشحات آلوده به خون منتقل مي‌شوند اين ويروس در اكثر ترشحات بدن ديده مي‌شود. اين ويروس بسيار مقاوم است و در محيط خارج از بدن نيز مي‌تواند قدرت سرايت خود را حفظ كند. اين ويروس مي‌تواند از مادر به فرزند منتقل شود. همچنين از طريق تماس‌هاي جنسي، معتادان تزريقي كه از سوزنهاي آلوده استفاده كرده باشند و يا انتقال خون قابل انتقال است. انتقال هپاتيت B مي‌تواند از طريق اقدامات بهداشتي و پزشكي مانند جراحي، دندانپزشكي، تزريقات، آندوسكوپي، دياليز و يا حجامت صورت گيرد.

عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران گفت: هپاتيت B در مكانهايي كه جمعيت‌هاي زيادي در كنار يكديگر زندگي مي‌كنند مانند زندانها و خانه‌هاي سالمندان سريع‌تر انتقال مي‌يابند.

خوشبختانه اين بيماري داراي واكسن است و در صورت تزريق سه نوبت واكسن هپاتيت تا 95 درصد ايمني ايجاد خواهد شد.

دكتر نصيري طوسي بيان كرد: متأسفانه دو سوم از بيماران هپاتيت B در كشورهاي آسيايي خصوصاً آسياي جنوب شرقي وجود دارند. اين بيماري در كشورهاي مديترانه نيز با شيوع متوسط وجود دارد كه نشان دهنده اهميت اين موضوع در اين جوامع است. خوشبختانه برنامه واكسيناسيون براي تمامي نوزادان در ايران شروع شده و اجراي اين برنامه براي نوجوانان نيز در آينده نزديك اجرا خواهد شد. در كشور ما حدود 3 درصد يا چيزي در حدود 2 ميليون نفر ناقل هپاتيت B وجود دارد.