چرا سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان استعفا داد؟/ مست است؛ رهایش کنید!

عصرخبر - فرید مدرسی نوشت: سعد حریری، نخست‌وزیر ۴۷ سالهٔ لبنان استعفا داد؛ استعفائی شگفت‌آور که دیپلمات‌های ارشد ایرانی را شوکه کرد. او که مدت‌هاست، درباره ایران و مؤتلفانش در منطقه و لبنان محتاطانه و حتی دوستانه سخن می‌گوید و تازگی با "علی‌اکبر ولایتی" نشست، ناگهان در خاک عربستان نه‌تنها زبانش بی‌محابا باز شد، بلکه آشفته استعفا داد و علیه ایران کاسه داغ‌تر از آش گشت؛ داغ‌تر از محمد پسر سلمان.

سعد باید همچون دیگر مقامات جوان منطقه [۳۰-۵۰ساله] تحلیل شود؛ آوانگارد، ناپخته، تحول‌ساز و گاهی بنیان‌کن. اینان تاب تحمل محافظه‌کاری و احتیاط را ندارند و با یک غوره سردی‌شان می‌شود و با یک مویز گرمی.

سعد را نمی‌توان لبنانی صرف دانست؛ چراکه از خاک لبنان، لبنانی بیرون نمی‌آید. هر لبنانی به کشوری دیگر هم وابسته است و گاهی مجری سیاست‌ورزی دیگران و البته طرف مقابل نیز پله‌های ترقی آنان. سعد متولد ریاض است و لبنانی-عربستانی است؛ البته مادرش عراقی.

وی نه تنها محل تولد و پاسپورت و شناسنامه‌اش به عربستان تعلق دارد، بلکه او هشت ساله بود که شرکت هولدینگ اقتصادی پدرش [شرکت اوجیه] که میراث‌اش است، در ریاض تاسیس و سعد در سال ۱۹۹۲ مدیر آن شد.

محمد پسر سلمان، اهل معاشرت و گپ زدن و رفیق‌بازی است و سیاست‌هایش را اینگونه اجرایی می‌کند و متحدانی را جلب، که می‌تواند قاب سعد را بدزدد و دیگر مقامات جوان منطقه را در شب‌نشینی‌های شبه‌جزیره و حاشیه خلیج‌فارس مستِ خود کند. آنچنان در خلوت زبان‌بازی می‌کند که طرفش را با این روش شیدا و از خود بی‌خود می‌نماید.

سعد که پدرش دوره‌ای مشاور سیاسی شاهزاده سعودی بندر بن سلطان، سفیر وقت عربستان در امریکا بود، امروز می‌تواند خاک عربستان نوستالوژی دوران کودکی‌اش را زنده کند و محمد را به عنوان پسر عموی سیاسی‌اش در آغوش بگیرد. چراکه او بیش از آنکه لبنانی باشد، نماینده عربستان در لبنان بوده و شاید به همین دلیل بود که نام پسر سومش را عبدالعزیز (نام اولین پادشاه و بنیان‌گذار پادشاهی عربستان سعودی) گذاشت.

اما ایران نباید شتاب‌زده از او سر برگرداند، بلکه باید فعلاً گفتار امروز سعد را نشنیده بگیرد و فرض کند جوانِ مستی حین باده‌نوشی فحش و ناسزایی داده و تمام شده و فردا که مستی از سرش بپرد، پشیمان می‌شود و آرام. او جوان‌پیشه است؛ با روانی ناآرام، بر او سهل بگیرید و سرچشمه را هدف گیرد؛ نه سعد پسر رفیق حریری را. آب از سرچشمه گل‌آلود است.

در سرزنشِ سرزنش و سرخوردگی؛ از پاشنۀ پینه‌بستۀ پا خجالت نکشیم!

تماشاخانه

روزه ، بدن را وارد «اتوفاژی» می کند و سلول های خطرناک را از بین می برد

چرا یکی از بهترین افتتاحیه‌های تاریخ سینمای ایران در کلاس‌های فیلمنامه نویسی جهان تدریس می‌شود؟ (تماشا کنید)

فیلم های دیگر