مجازات وطن دوستي دکتر مصدق

اعتماد: 30 آذر 1332 راي محکمه نظامي تهران که دکتر محمد مصدق را به سه سال زندان مجرد محکوم کرده بود انتشار يافت.

اتهام وي ضديت با نظام سلطنتي، سرپيچي از قبول فرمان شاه و دستور سرکوبي کودتاگران در روزهاي 25 تا 28 مرداد بود.

اين محکمه همچنين سرتيپ رياحي را به دو سال زندان تاديبي محکوم کرده بود.

دکتر مصدق در طول محاکمه حتي يک بار دادستان محکمه را، به عنوان آقاي دادستان خطاب نکرد، و همواره او را «اين مرد،» مورد اشاره قرار مي داد.

وي در آخرين دفاع خود هم يک بار ديگر گفته بود طبق قانون اساسي، رئيس دولت ايران تنها با راي عدم اعتماد مجلس مي تواند برکنار شود لذا برکنار کردن او يک کودتا بوده، وي نخست وزير قانوني کشور است و اين کودتاگران هستند که بايد بر کرسي اتهام بنشينند، نه او.

اين حکم چهار ماه پس از کودتا صادر شده بود. دکتر مصدق که از آغاز محاکمه خود را نخست وزير معرفي کرده و صلاحيت محکمه را رد کرده بود گفته بود طبق قانون (قانون وقت) جاي رسيدگي به اتهامات وارده به نخست وزير و وزيران «ديوان عالي کشور» است نه محکمه نظامي.

دکتر مصدق پس از تحمل اين زندان به احمدآباد تبعيد شد و تا پايان عمر در اين تبعيد غيرقانوني باقي ماند، آن دولت پس از فوت هم اجازه نداد ملت در آخرين وداع با نخست وزير خود شرکت جويد و... مفهوم اين عمل اين است که از جسد بي جان او هم مي ترسيد، چه رسد به ذکر نامش.

دولت وقت همزمان با انتشار حکم محکمه، براي ارعاب مردم و بازداري آنان از اعتراض و تظاهرات خياباني اعلام کرده بود سرتيپ تيمور بختيار فرمانده لشکر زرهي تهران فرماندار نظامي پايتخت شده است.

اعلام نام تيمور بختيار که شهرت خشونت و قلدري داشت باعث ترس و نگراني مردم شد.

دولت در عين حال براي جلب نظر کارمندان دولت و انحراف حواس آنان اعلام کرده بود که کار تقسيم زمين هاي نارمک ميان کارمندان از همان روز آغاز شده و در آنجا برايشان شهرکي مدرن ساخته خواهد شد.

استقلال؛ دو برد، دو چهره و یک سؤال بزرگ

تماشاخانه

یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا

چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند

فیلم های دیگر