فیلم بیشتر »»
کد ۶۱۲۳۶۷
انتشار: ۱۱:۱۰ - ۰۹-۰۳-۱۳۹۷

شهری که هیچ زباله ای تولید نمی کند (+عکس)

عصر ایران
کامیکاتسو هم مثل هر شهر دیگری در جهان زباله هایش را دفع می‌کرد، آن‌ها را دفن می‌کرد یا می‌سوزاند. با سوزاندن زباله حجم زیادی از گاز‌های گلخانه‌ای تولید می‌شود و محل‌های دفن زبالههم محیط زیست را آلوده می‌کنند. بنابراین مردم کامیکاتسو تصمیم به تغییر گرفتند؛ و در سال ۲۰۰۳ مفهوم «زباله صفر» را معرفی کردند.

آیا از نظرتان جدا کردن زباله‌های‌ تر و خشک کار دشواری است؟ پس فکر کنید ساکنان کامیکاتسو، شهر کوچکی در جنوب غربی ژاپن چه می‌کنند که محبورند زباله هایشان را به ۴۵ دسته مختلف تقسیم کنند.

در مرکز جمع آوری زباله این شهر سطل‌های مجزایی برای انواع محصولات وجود دارد: روزنامه، مجله، کارتن، در‌های فلزی بطری، بطری‌های پلاستیکی، قوطی‌های آلومینیومی، قوطی‌های استیل، قوطی‌های اسپری، چراغ‌های فلوئورسنت و ... شاید فکر کنید این کار آدم را از پا درمی آورد، اما ساکنان کامیکاتسو برای این کار هدف دارند: تولید زباله صفر و تا کنون ۸۰ درصد به موفقیت رسیده اند.

کامیکاتسو هم مثل هر شهر دیگری در جهان زباله هایش را دفع می‌کرد، آن‌ها را دفن می‌کرد یا می‌سوزاند. با سوزاندن زباله حجم زیادی از گاز‌های گلخانه‌ای تولید می‌شود و محل‌های دفن زبالههم محیط زیست را آلوده می‌کنند. بنابراین مردم کامیکاتسو تصمیم به تغییر گرفتند؛ و در سال ۲۰۰۳ مفهوم «زباله صفر» را معرفی کردند.

در آغاز برای همه سخت بود. شستن و دسته بندی زباله‌ها فرآیند سخت و زمان بری بود. بطری‌های شیشه‌ای و پلاستیکی باید از درشان جدا شده و بر اساس رنگ دسته بندی شوند.

بطری‌های پلاستیکی سویا سس و روغن باید از بطری‌های حاوی آب معدنی و چای سبز جدا شوند. هر پلاستیک یا کاغذی که به بطری‌ها چسبیده باید جدا شود. روزنامه‌ها و مجلات در دسته‌های مرتب جمع شده و با یک نخ بسته شوند.

هیچ ماشینی برای جمع آوری زباله از خانه‌ها نمی‌آید، بنابراین ساکنان مجبورند خودشان زباله هایشان را به مرکز بازیافت ببرند. سپس کارکنان مرکز بررسی می‌کنند که زباله‌ها به درستی جدا و مرتب شده باشند.

لباس ها، زیورآلات و سایر وسایل استفاده شده‌ای که افراد دیگر به آن نیاز ندارند به فروشگاه بازیافت انداخته برده و با چیز‌هایی که افراد دیگر آورده اند بدون هیچ هزینه‌ای عوض می‌شود. زنان شهر در یک کارخانه محلی چیز‌های جدیدی با کالا‌های ناخواسته می‌سازند، مثل خرس تدی از کیمونوی کهنه.

در واقع این زحمت زیاد تبدیل به سبک زندگی کامیکاتسو شده است و مردم نگاه متفاوتی به زباله دارند. آن‌ها با دقت بیشتری می‌خرند، استفاده می‌کنند و دور می‌ریزند. در نهایت این شهر ۱۷۰۰ نفری آنقدر در بازیافت پیشرفت کرد که تنها ۲۰ درصد زباله‌های تولیدی دفن می‌شوند و امیدوارند این درصد تا را تا سال ۲۰۲۰ به صفر درصد برسند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
چرا بعضی مردان زنان مطلقه را برای ازدواج انتخاب می‌کنند؟؛ واقعیتی که کمتر درباره‌اش حرف می‌زنیم استرس مزمن چگونه ویژگی‌های شخصیتی ما را تغییر می‌دهد؟ داستان کریستینا شِربِک؛ زنی که جیمز باند از روی زندگی آن ساخته شد! اختراع باستانی ایرانی که هنوز مایه شگفتی است(+عکس) ایرانیان چگونه صاحب «نام خانوادگی» شدند؟ سیستم‌عامل زندگی چیست؟ راهنمای جامع مدیریت کارها، عادت‌ها و بار ذهنی سیر را در یخچال نگذارید؛ قانون طلایی نگهداری سیر تنهایی با انزوای اجتماعی فرق دارد؛ کدام یک می‌تواند ما را بیمار کند؟ تفاوت اضطراب کودک‌ با لجبازی و حساسیت/ کودک مضطرب را سرزنش نکنید نشانه‌های زودهنگام افسردگی فرزندان که والدین نادیده می‌گیرند ایرانیان قدیم‌ها چطور عاشق می‌شدند؟ مردم ری در برابر لشکر اسکندر مقدونی/ نخستین نبرد شهری سازمان‌یافته مقابل قدرتمندترین لشکر جهان باستان سالانه چند هواپیمای مسافربری در جهان اسقاط می‌شود؟ + طول عمر و معیارهای بازنشستگی وقتی هیچ‌چیز عادلانه نیست؛ سختی‌های زندگی چگونه جهان‌بینی ما را بازسازی می‌کنند؟ سقوطِ معمارِ ساواک؛ چرا تیمور بختیار از نمادِ قدرت به مخالفِ دربار تبدیل شد؟