به یاد "احمد بورقانی" که روزنامه نگاران چقدر دوستش داشتند!

هر چه محبوب پسندد زیباست

باور به ستوه آمد و
شتاب لحظه‌های بی تو
دیده را، غرق تحیر کرد
نسترن پژمرد، لاله خم شد و بهار ناپدید...
حالا اما دوباره ماه، گونه آسمان شده است
مسافر همیشگی خاطرات تو

 یک سال است که از او جدا افتاده‌ایم؛ از چشم و چراغ و مایه امید و صفای زندگی‌مان. 13 بهمن سال گذشته، به غایت سرد بود و گرمای خانه‌مان را ربود. اکنون یک سال است که بی او صبح را شب می‌کنیم اما می‌دانیم که پرنده مردنی نیست و سایۀ بال‌هایش تا ابد بر سرمان خواهد ماند.

زنده‌یاد احمد بورقانی که به صواب او را شاعر عرصۀ سیاست و حامی بزرگ مطبوعات نامیده‌اند از پارسایان بود؛ ردایی از عشق بر تن داشت و تا توانست بانگ آن برداشت، از پیالۀ محبت جرعه‌ها نوشید و نوشاند.

باور داریم که او هرگز تمام نمی‌شود و مصداقی است از: "دو صد گفته چون نیم کردار نیست" اکنون می‌خواهیم بیشتر از او بگوییم و بشنویم و بیاموزیم و خاطراتش را سبز کنیم و نگاهش را دوره کنیم و برایش بگوییم که چقدر جای خالی‌اش "امروز ما" را تلخ کرده است.

پس به وعده ما درود بگویید. پنج شنبه ۱۰ بهمن از ساعت 15 الی 17 در خانه هنرمندان ایران واقع در خیابان کریم‌خان، خیابان ایرانشهر شمالی، ضلع جنوبی پارک هنرمندان گرد هم می‌آییم تا یادش را گرامی داریم و سلام خدای متعال بر او فرستیم. همچنین مراسمی هم روز جمعه ۱۱ بهمن در مسجد جامع فاطمیه واقع در خیابان نظام آباد (شهید مدنی)، پشت باشگاه رسالت، خیابان شهید رجب نصیری از ساعت 15:30 الی 17 برگزار می‌شود. حضور همه دوستان و گرامیان را ارج می‌نهیم.

 خانواده بورقانی