تاریخ:
تپه استراتژیک؛ چرا اسرائیل و حزبالله برای هر وجب از «علی الطاهر» میجنگند؟ 
درس هشتاد
سينما عليه سينما
نگاهی به دو فیلم پرسروصدای جشنواره امسال
*سيدحسين قوامي
«ابتذال در سينماي ايران»، نام مجموعهايست كه براي سيديفروشان دورهگرد «نان» و براي مخالفان سينما «نام» در پي داشته است. اما معمولا با تكذيب اهالي سينما مواجه شده و همواره از آن برائت جستهاند. تا اينكه سيمرغهاي جشنواره بيست و هفتم فجر خبر آوردند، خبري در راه است!
امسال در روزهاي آغازين جشنواره بين المللي فيلم فجر، دو فيلم از دو كارگردان شناخته شده به نمايش درآمد كه به فرياد و «داد»ي شباهت داشت كه بر بيداد ناهنجاريهاي فرهنگي كشيده ميشد.
بهرام بيضايي و تهمينه ميلاني در دو فيلم مجزا به يك موضوع پرداختند و در يك عمليات شبه انتحاري! بر حواشي پرهياهو و چارچوب غير اخلاقي و بيفرهنگي حاكم بر اوضاع فرهنگي كشور، طغيان كردند و فريادي به بلندي فيلمهاي «وقتي همه خوابیم» و «سوپراستار» كشيدند.
در اين فيلمها حاشيههاي پررنگتر از متن و نگاه ماترياليستي حاكم بر مناسبات انساني به چالش كشيده شده و گويا كارگردانانش رو به پروتستانتيزم فرهنگي آورده و مشي اصلاح از درون را پيش گرفتهاند.
گويا ديگر صحبت از گروههاي فشار، متحجران، تنگنظران و بدخواهان نيست و اينبار سينما عليه سينما شورش كرده و فيلمهايي ساخته شده كه هنگام بيرون آمدن از سالن، ميتوان زمزمههاي تماشاگران را شنيد كه ميگويند: «اينقدر آش شور شده كه خودشان هم به اعتراض درآمدهاند»
«وقتي همه خوابیم»، سينماگران را به بيداري دعوت ميكند تا مگر كابوس حاكميت پول بر سينما و صورت زيبا بر سيرت نيكو، رنگ ببازد و از بين برود.
بهرام بيضايي از جنس سينماست و سن و سالش، شانه به شانهي عمر سينماي معاصر ايران ميزند و چيزي كم از آن ندارد.
اين كارگردان موي سپيد پس از 8 سال سكوت، اكنون به فرياد آمده و از تهيه كنندگاني ميگويد كه براي سود بيشتر به چشم و ابروهاي زيباتر ميپردازند و براي درآمد كلانتر داستانهاي آبكي را ميگزينند.
تهمينه ميلاني نيز در رثاي اخلاقيات «سوپراستار»ها سوگنامه مينويسد و از عرق و ورق و زرورقهاي استفاده شده ميگويد و به وضوح در نشست خبري فيلمش يادآور ميشود كه: «خيلي از آدمهايي كه معروفند، مهم نيستند؛ بلكه فقط معروفند»
البته هيچگاه نميتوان و نبايد تر و خشك را با هم سوزاند. همواره در هر جامعه و هر قشري خوب و بدي وجود دارد كه برآيند تصوير آن صنف را تشكيل ميدهد.
بنابراين نه ميتوان نافي مطلق اخلاق در جايي شد و نه مدافع سرسخت آن. به قول يك نويسندهي غربي، ما كه ندانستيم گوره خر بدنش سفيد است و راه راه سياه دارد، يا سياه است و راه راه سفيد دارد؟!
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
«ابتذال در سينماي ايران»، نام مجموعهايست كه براي سيديفروشان دورهگرد «نان» و براي مخالفان سينما «نام» در پي داشته است. اما معمولا با تكذيب اهالي سينما مواجه شده و همواره از آن برائت جستهاند. تا اينكه سيمرغهاي جشنواره بيست و هفتم فجر خبر آوردند، خبري در راه است!
امسال در روزهاي آغازين جشنواره بين المللي فيلم فجر، دو فيلم از دو كارگردان شناخته شده به نمايش درآمد كه به فرياد و «داد»ي شباهت داشت كه بر بيداد ناهنجاريهاي فرهنگي كشيده ميشد.
بهرام بيضايي و تهمينه ميلاني در دو فيلم مجزا به يك موضوع پرداختند و در يك عمليات شبه انتحاري! بر حواشي پرهياهو و چارچوب غير اخلاقي و بيفرهنگي حاكم بر اوضاع فرهنگي كشور، طغيان كردند و فريادي به بلندي فيلمهاي «وقتي همه خوابیم» و «سوپراستار» كشيدند.
در اين فيلمها حاشيههاي پررنگتر از متن و نگاه ماترياليستي حاكم بر مناسبات انساني به چالش كشيده شده و گويا كارگردانانش رو به پروتستانتيزم فرهنگي آورده و مشي اصلاح از درون را پيش گرفتهاند.
گويا ديگر صحبت از گروههاي فشار، متحجران، تنگنظران و بدخواهان نيست و اينبار سينما عليه سينما شورش كرده و فيلمهايي ساخته شده كه هنگام بيرون آمدن از سالن، ميتوان زمزمههاي تماشاگران را شنيد كه ميگويند: «اينقدر آش شور شده كه خودشان هم به اعتراض درآمدهاند»
«وقتي همه خوابیم»، سينماگران را به بيداري دعوت ميكند تا مگر كابوس حاكميت پول بر سينما و صورت زيبا بر سيرت نيكو، رنگ ببازد و از بين برود.
بهرام بيضايي از جنس سينماست و سن و سالش، شانه به شانهي عمر سينماي معاصر ايران ميزند و چيزي كم از آن ندارد.
اين كارگردان موي سپيد پس از 8 سال سكوت، اكنون به فرياد آمده و از تهيه كنندگاني ميگويد كه براي سود بيشتر به چشم و ابروهاي زيباتر ميپردازند و براي درآمد كلانتر داستانهاي آبكي را ميگزينند.
تهمينه ميلاني نيز در رثاي اخلاقيات «سوپراستار»ها سوگنامه مينويسد و از عرق و ورق و زرورقهاي استفاده شده ميگويد و به وضوح در نشست خبري فيلمش يادآور ميشود كه: «خيلي از آدمهايي كه معروفند، مهم نيستند؛ بلكه فقط معروفند»
البته هيچگاه نميتوان و نبايد تر و خشك را با هم سوزاند. همواره در هر جامعه و هر قشري خوب و بدي وجود دارد كه برآيند تصوير آن صنف را تشكيل ميدهد.
بنابراين نه ميتوان نافي مطلق اخلاق در جايي شد و نه مدافع سرسخت آن. به قول يك نويسندهي غربي، ما كه ندانستيم گوره خر بدنش سفيد است و راه راه سياه دارد، يا سياه است و راه راه سفيد دارد؟!
لینک کوتاه: کپی لینک
احتمال بارش برای ایران در ماههای آینده بالای ۶۰ تا ۷۰ درصد است شروع تولید فیلم جدید خالق پدرخوانده در ایتالیا راز تلخ تابلوهای کمالالملک در آستانه نابینایی کاهش دمای تهران از جمعه افشای راز ۳۰ ساله قتل خواننده معروف میکرودراما همان ویدیوهای اینستاگرامی نیست!/ جشنواره محل کشف استعدادهاست سخنگوی شورای رقابت: در بازار دیجیتال، انحصار عمیقتر از اقتصاد سنتی اثر میگذارد انتشار قطعه جدید محسن چاوشی برای «بامداد خمار» (+آهنگ) مذاکرات ادامهدار با «جانی دپ» برای بازگشت به نقش کاپیتان جک اسپارو «طبقه اضافی ۲» به صحنه خانه نمایش مهرگان میرود کاوه مدنی، جوانترین برنده «نوبل آب» در سال ۲۰۲۶ شد وکیل مدافع پژمان جمشیدی: حکم ۹۰ ضربه شلاق موکلم اجرا نشده است یک واژه مبهم میتواند برای هنرمند به پرونده کیفری تبدیل شود/ نقدی بر یک جرم انگاری هنری افزایش 100 درصدی ترخیص کالا از بنادر جنوبی در دوران جنگ نفتکش های 2 شرکت دولتی چین قید تنگه هرمز و باب المندب را زدند!