جابجايي نقش اروپا و آمريکا در مقابله با ايران

در حالي که "جوبايدن" معاون رئيس جمهور آمريکا از گفتگوهاي بدون پيش شرط با ايران سخن مي گويد سران کشورهاي اروپائي بر افزايش فشارها و سخت تر کردن محدوديت ها عليه ايران تاکيد مي کنند.
    
بسياري از رسانه هاي بزرگ جهان موضوع مذاکره با ايران را در صدر تحليل هاي خود قرار داده اند. اين رسانه ها با اشاره به سياست هاي بوش در قبال ايران ،آنها را شکست خورده عنوان کردند زيرا نه تنها موجب تضعيف ايران نشده بلکه باعث شده است که در صنعت غني سازي اورانيوم وحتي صنايع بسيار پيشرفته اي چون هوا فضا دستاوردهاي چشمگيري داشته باشد.
اسوشيتد پرس با عنوان مطلب فوق ابراز کرده که اميدهائي وجود داشت تا نمايندگان ايران و آمريکا به مذاکره رودررو حتي در زماني اندک بپردازند اما بي اعتمادي در دو طرف اين اميدها را از بين برد. زيرا ايران خواستار معذرت خواهي امريکا به علت اقدامات گذشته اش بوده است. اما نکته اميدوار کننده ،سخنان لاريجاني در مونيخ در زمينه آمادگي ايران براي مذاکره بود همراه با اين انتقاد که پيشنهادات آمريکا رسمي نبوده و تنها در رسانه ها اعلام مي شود.

نکته جالب توحهي که باعث ايجاد ترديد جدي در نيات غرب مي شود جهت گيري رهبران اروپائي در اين کنفرانس در قبال موضوع ايران بود. تاجائي که "آنگلا مرکل" صدر اعظم آلمان، ايران را به تحريمهاي بيشتر تهديد کرد و "نيکلاس سارکوزي" رئيس جمهور فرانسه، در همين راستا خواستار پيوستن روسيه به کشورهاي تحريم کننده ايران شد تا حلقه محاصره ايران تنگ شود. حتي "ديويد ميليبند " وزير خارجه بريتانيا، ضمن اشاره به ادامه محدوديتها، پيشنهاد آمريکا به ايران را بسيار مناسب و خوب توصيف کرد.

نيويورک تايمز نيز در همين راستا با اشاره به توان بالاي ايران در فنآوري هسته اي همکاري آمريکا با بريتانيا، فرانسه و آلمان را ضروري خواند و ادامه داد که بايد بيش از پيش، در صدد همراه ساختن روسيه و چين با غرب گام برداشت که نوعي پذيرفتن ناکارآمدي اقدامات گذشته است.

با نگاهي به تحولات چند سال اخير در موضوع پرونده هسته اي ايران، چنين استنباط مي شود که: خواسته هاي آمريکا از ايران نسبت به قبل تغييري نداشته است زيرا از همان ابتدا اين کشور خواهان توقف برنامه هاي هسته اي ايران بود. دوم اينکه تا کنون تغييري در اقدامات خصمانه آمريکا نسبت به ايران و تحريم شرکت هاي ابراني در دوران رياست جمهوري "باراک اوباما" صورت نگرفته و حتي چندي قبل اوباما چند شرکت ايراني را به فهرست پيشين اضافه کرد. سوم، هنوز هم سياست چما ق و هويج به شدت از طرف غرب دنبال مي شود. چند سال قبل و در دوران رياست جمهوري بوش، او از تحريم و تهديد ايران سخن مي گفت و در عوض اتحاديه اروپا از گفتگو، راه هاي ديپلماتيک و مشوقها در پرونده اتمي ايران حمايت مي کرد. غرب و آمريکا، اکنون که پيشرفت ايران را در بسياري از عرصه هاي مورد تحريم ديده اند، باز همان سخنان را با لحني آرام تر بر زبان مي آورند، اما با يک جابجائي بين خود گويا تقسيم کار به گونه اي ديگر صورت گرفته است.

بايدن در کنفرانس امنيتي مونيخ اعلام کرد که آمريکا با ايران به طور مستقيم مذاکره مي کند و اگر ايران از برنامه هاي هسته اي خود دست برندارد وبه حمايت از تروريسم ادامه دهد، فشار ها و تحريم ها برايران بيشتر مي شود. اين سخنان نشاني از تغيير دررويه هاي آمريکا ندارند زيرا خواسته ها همان خواسته هاست و شيوه ها نيز همان شيوه هاي پيشين. اين بار آمريکا از گفتگو و مذاکره مي گويد و اروپا از افزايش تحريمها و سخت تر کردن شرايط براي ايران.