کد خبر ۶۴۹۰۹
تاریخ انتشار: ۲۳:۲۰ - ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ - 11 February 2009
این نکته جالبی در تاریخ اسرائیل می تواند باشد که حزب اول انتخابات، نتواند به تشکیل دولت بپردازد و در مقابل، حزب دوم و احزاب بعدی جدول رده بندی -که راستگرا هستند- قادر باشند در ائتلاف با یکدیگر، از حزب صدر جدول پیشی بگیرندو خود، یک دولت "بسیار رادیکال" را شکل دهند.
عصرایران - سرانجام انتخابات پارلمانی اسرائیل به پایان رسید تا همانگونه که پیش بینی شده بود، تندروهای راستگرا بتوانند شرایط را برای تشکیل یک دولت شدیداً افراطی در تل آویو فراهم کنند.

 
به گزارش عصرایران، در انتخابات پارلمانی اسرائیل به ترتیب حزب میانه روی "کادیما" به ریاست تزیبی لیونی، وزیر امور خارجه،  28 کرسی و حزب راستگرای "لیکود" به ریاست بنیامین نتانیاهو ، 27 کرسی را از آن خود کردند.

حزب راستگرای افراطی "اسرائیل بیتنا" به رهبری "افیگیدور لیبرمن" نیز نسبت به گذشته آرای بیشتری کسب کرد و توانست 14 کرسی پارلمان را از آن خود کند و حزب چپگرای "کار" هم سنگین ترین شکست دوره فعالیت خود را متحمل شد و با کسب تنها 13 کرسی در جایگاه چهارم احزاب قدرتمند اسرائیل قرار گرفت.

دو فهرست فعال "عرب های اسرائیلی" معروف به "عرب های 48" نیز تنها توانستند هشت کرسی را کسب کنند که نسبت به دوره های گذشته میزان بسیار کمی است. حزب چپگرای میرتس که خواستار صلح و عقب‌نشینی از سرزمین‌های 1967 است نیز تنها سه کرسی به دست آورد.

 
تحلیلگران معتقدند که جنگ اخیر اسرائیل علیه غزه باعث شد تا احزاب افراطی راستگرا ضمن ایجاد موج امنیتی ، با کسب مجموع 62 کرسی از 120 کرسی پارلمان، شانس اول تشکیل کابینه را متوجه خود کنند و در کنار آن عرب های اسرائیلی نیز در روند سیاسی اسرائیلی مشارکت خود را کاهش دهند.

همچنین کسب 14 کرسی توسط حزب راستگرای افراطی "اسرائیل بیتنا" نیز نشانه ای از تاثیر جنگ 22 روزه غزه در افکار عمومی اسرائیل است.
این حزب، تندرو ترین حزب اسرائیل شمرده می شود.

مطابق قانون انتخابات اسراییل ، رییس‌جمهور ، رئیس حزب پیروز را مسوول تشکیل کابینه می کند که تا اینجای کار ، لیونی ، باید رئیس دولت آینده باشد ولی در ادامه همین قانون آمده است اگر نصف به علاوه یک نفر از اعضای پارلمان شخص دیگری را برای نخست‌وزیری معرفی کنند، رئیس جمهور او را مأمور تشکیل کابینه خواهد کرد و از این رو ، نتانیاهو ، با ائتلاف با سایر راستگرایان ،  نخست وزیر آینده خواهد بود.

گرچه لیکود نسبت به کادیما با یک کرسی کمتر در جایگاه دوم قرار گرفت اما لیکود راستگرا به همراه دیگر احزاب دست راستی مانند حزب "اسرائیل بیتنا" به رهبری لیبرمن راحت تر خواهد توانست کابینه آینده را تشکیل دهد.

برای لیکود ، بسیار مقرون به صرفه تر خواهد بود که به جای ائتلاف با حزب قدرتمندی مثل کادیما ، با احزاب دست پایین تری چون "اسرائیل بیتنا" ائتلاف کند زیرا از یک سو ، در راستگرایی با آنان قرابت بیشتری دارد و از سوی دیگر ، در تقسیم پست های کابینه ، امتیاز کمتری به آنها خواهد پرداخت.
درست به همین دلیل است که نتانیاهو در واکنش به دعوت لیونی برای ائتلاف ، بلافاصله آن را رد کرد.

این نکته جالبی در تاریخ اسرائیل می تواند باشد که حزب اول انتخابات ، نتواند به تشکیل دولت بپردازد و در مقابل ، حزب دوم و احزاب بعدی جدول رده بندی -که راستگرا هستند- قادر باشند در ائتلاف با یکدیگر ، از حزب صدر جدول پیشی بگیرند ، آن را از رسیدن به حکومت بازدارند و خود ، یک دولت "بسیار رادیکال" را شکل دهند.

همچنین ناکامی قبلی لیونی در تشکیل کابینه را نیز می توان فرصتی برای نتانیاهو برای در اختیار گرفتن حق تشکیل کابینه دانست.

پیش از این حزب کادیما به ریاست وقت ایهود اولمرت مسئولیت کابینه را در دست داشت ولی وی از سمت ریاست حزب کادیما کناره رفت و لیونی پس از کسب جایگاه ریاست کادیما مسئول تشکیل کابینه شد ولی در تشکیل کابینه ائتلافی ناکام ماند تا فرمان برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام ، زمینه تشکیل کابینه آینده را فراهم کند.

از منظر بین المللی نیز ، نتیجه این انتخابات موجی از ناامیدی را برای کابینه جدید آمریکا و کشورهای عربی به دنبال داشت چرا که احزاب راستگرای اسرائیل به هیچ عنوان هیچ انعطافی برای ورود به مذاکرات صلح با فلسطینیان از خود نشان نخواهند داد و این مساله برای اعراب مشکل زا خواهد بود ، به گونه ای که صائب عریقات، مذاکره کننده ارشد فلسطینیان در گفتگوهای صلح گفته است که به نظر می سد اسرائیلی ها به گونه ای رای داده اند که روند صلح فلج شود.
به گفته او ائتلاف اسرائیلی که پیشنهاد تشکیل کشور فلسطین را رد کرده، شهرک سازی برای یهودیان را ادامه داده و توافق های قبلی را به رسمیت نمی شناسد، نمی تواند شریکی برای برقراری صلح تلقی شود.

نتیجه این انتخابات همچنین برای دولت جدید آمریکا که به دنبال تحقق تشکل دو دولت اسرائیل و فلسطین در سرزمین های اشغالی است نیز خوشایند نیست ، چرا که راستگرایان ، نه تنها این ایده را نمی پذیرند ، بلکه خواستار یکپارچه سازی بیت المقدس و تعیین آن به عنوان پایتخت اسرائیل هستند.

در همین حال ، ایران نیز باید بیش از پیش شاهد لفاظی های تل آویو و تهدیدات دولت جدید آن باشد همان طور که نتانیاهو در اولین سخنانش بعد از اعلام نتایج انتخابات گفت: برنامه هسته ای ایران ، مشکل بزرگ اسرائیل است.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
پربازدید ها
تورهای لحظه آخری
علم و فناوری