مصر، هدف بعدي تروريست ها

پایگاه اطلاع رسانی قربانیان ترور: بي گمان به همين دليل است كه عناصر رهبري فرقه به جاي اروپا مصر را هدف كوچ بعدي خود قرار داده اند . آنها در اين كشور با راحتي بيشتري مي توانند به تروريسم خود ادامه دهند . چيزي كه با رفتن به اروپا برايشان مقدور نبود . ضمن اينكه از اين طريق تشكيلات فرقه اي خود را در سايه ديكتاتوري مثل صدام حفظ خواهند كرد .

سركرده هاي سازمان مجاهدين خلق به دنبال تعطيلي قريب الوقوع پادگان اشرف در عراق شديدا به تكاپو افتاده اند تا به منظور جلوگيري از فروپاشي ساختار فرقه اي تشكيلات خود محلي چون پادگان معسكر خالص موسوم به اشرف را در يكي از كشورهاي منطقه بيابند و بساط تروريستي خود را به آنجا منتقل كنند.


در اين ميان مصر گزينه انتخابي آنهاست . مجاهدين تروريست براي رسيدن به اين هدف تحركات ديپلماتيك خود را شروع كرده و از تهاجم22 روزه اسراييل عليه غزه استفاده كردند. آنها با سفر به مصر و حمايت از مواضع اين كشور در جنگ فوق الذكر و پشتيباني از حملات اسراييل سعي كردند زمينه هاي حضور خود را در مصر فراهم آورند. 


اما چرا مصر؟ اين سوالي است كه پرداختن به آن خالي از لطف نيست . از طرفي به شناخت ماهيت ضد ايراني و تروريستي مجاهدين كمك شاياني مي كند . 


وجود شباهت هاي متعدد ميان حسني مبارك و صدام حسين و در كل ساحتار سياسي قدرت در مصر و عراق زمان صدام عامل اصلي گرايش مجاهدين به برپايي زنداني جديد به سبك اشرف در مصر شده است.


مهمترين مشخصه اين شباهت ساختاري قدرت دائم حسني مبارك رييس جمهور اين كشور است . وي ريس جمهور مادام العمر مصر به حساب مي آيد . البته چند سال يكبار انتخابات فرمايشي برگزار مي شود اما تاثيري در عمل به دنبال ندارد. اخيرا حتي بحث جايگزيني جمال مبارك پسر وي در صورت فوت پدر مطرح شده است . هرچند سليمان ريس اطلاعات مصر نيز در اين مورد درصدد قبضه كردن قدرت بعد از حسني مبارك است .


در كل چيزي شبيه به موروثي شدن قدرت در مصر از جذابيت هاي اين كشور براي مجاهدين خلق است . زيرا آنها در چنين فضايي مي توانند تشكيلات فرقه اي خود را حفظ كنند بدون اينكه تحت فشار افكار عمومي داخلي مصر قرار گيرند. فقدان تغييرات سريع دولت در ساختارهاي سياسي چون مصر به مجاهدين اين فرصت را مي دهد تا از تحولات سياسي ناشي از روي كار آمدن دولت هاي جديد در امان بمانند . آنها به خوبي مي دانند كه در يك فضاي دموكراتيك قادر به ادامه حيات نيستند لذا تنها در سايه نظام هاي ديكتاتوري و خفقان محور مي توانند نفس بكشند . اما مصر تنها به اين دليل گزينه انتخابي آنها نيست . زيرا نظام هايي از اين دست در منطقه فراوانند.


علاوه براين مصر از اول انقلاب تا كنون روابط دوستانه اي باجمهوري اسلامي ايران ندارد . روابط مصر و ايران در طول 30 ساله اخير در سطح قابل قبولي نبوده ، به نحوي كه همواره تنشها ميان دو كشور در خصوص نام خيابان ها با عناوين مورد اعتراض طرفين خود را نشان داده است . اخيرا نيز در جريان جنگ 22 روزه اسرائيل عليه غزه اين تنشها بالا گرفته است . 


از آنجا كه مجاهدين بنا به ماهيت تروريستي خود به دنبال دست و پا كردن مكاني مناسب جهت تداوم اقدامات تروريستي شان عليه ايران هستند و در همان حال چون روابط مصر نيز با ايران كاملا حسنه نيست ، آنها خاك اين كشور را براي فعاليت هاي تروريستي خود برگزيده اند.


بي گمان به همين دليل است كه عناصر رهبري فرقه به جاي اروپا مصر را هدف كوچ بعدي خود قرار داده اند . آنها در اين كشور با راحتي بيشتري مي توانند به تروريسم خود ادامه دهند . چيزي كه با رفتن به اروپا برايشان مقدور نبود . ضمن اينكه از اين طريق تشكيلات فرقه اي خود را در سايه ديكتاتوري مثل صدام حفظ خواهند كرد .