دانشجویان دکترا را دریابید

   
با سلام و تحيات

در تاريخ 26/01/1387 خبري به نقل از دكتر خالقي معاون آموزشي وزارت علوم مبني بر پرداخت حقوق در سال جاري بر روي خبرگزاري ها قرارگرفت كه موجب خوشحالي دانشجويان دكتراي دانشگاه¬هاي دولتي كشور شد. اما اين خوشحالي ديري نپاييد و به بهانه¬هاي مختلف در اكثر دانشگاه¬هاي كشور عملياتي نشد. در اين بين از توافقات بين وزارت علوم و معاونت علمي و فناوري رئيس جمهور براي تامين اعتبار كه مهمترين مشكل در اجراي اين مصوبه بود، خبر داده شد. اما وزیر علوم در حالی از توافق نهایی با معاونت علمی ریاست جمهوری برای پرداخت مقرری دانشجویان دکتری خبر داد که معاون علمی رئیس جمهوری یک روز پس از اظهارات زاهدی چارچوب¬های حمایتی این معاونت از دانشجویان دکتری را مرتبط با پرداخت مقرری ندانست (خبرگزاري مهر). اين كش و قوس ها و اظهارات بعضا ضد و نقيض كه ظاهرا بيشتر حول كمبود اعتبار و نبود بستر قانوني مناسب در مورد نحوه پرداخت مي باشد، منجر به اتفاق خاصي نشد. در اين بين دو سناريو قابل طراحي و پيش بيني است. سناريو اول مبني بر بهره برداري خبري از اين واقعه و اعلام عمومي پرداخت حقوق به دانشجويان دكترا است، در حالي كه هنوز چنين اتفاقي نيافتاده است و سناريوي دوم عدم برنامه ريزي صحيح و بدون بستر سازي براي انجام اين عمل بوده است كه مي تواند ناشي از سوء مديريت مسئولين امر باشد.
به هر حال در اصل پرداخت حقوق به دانشجويان دكترا شكي نيست. شايد مهمترين ركن تحقيقات كشور را دانشجويان تحصيلات تكميلي تشكيل مي دهند. اگر تعداد مقالات ISI در چند سال اخير چند برابر شده حاصل كار اين قشر از دانشجويان است. دانشجوي دوره دكترا كه بعضا تا 6 يا 7 سال در اين دوره بعضا بالاجبار نگه داشته مي شود، در پايان دوره حداقل 30 سال (با احتساب دوره خدمت) سن دارند. اين در حالي است كه او دانشجوي تمام وقت دانشگاه است و نه تنها حقوقي به او پرداخت نمي شود كه گاها بايد براي حتي انجام رساله خود از جيبش نيز هزينه كند. اين جداي از اتفاقاتي است كه ممكن است در حين كار در آزمايشگاه ها، مزرعه و ... براي او حادث شود كه نمونه آن فوت دانشجوي دكترا در آزمايشگاهي در دانشگاه تربيت مدرس است. حتي دانشجويان تحصيلات تكميلي كه عموماً در معرض مواد شيميايي خطرناك با سطح پايين امنيت زيستي و خارج از استاندارد آزمايشگاه هاي دانشگاه و مراكز تحقيقاتي كشور در حال انجام تحقيقات اند، از يك پوشش بيمه اي مناسب برخوردارنيستند. اين جداي از فشارها و تالمات روحي فراواني است كه بر وي وارد مي آيد: نگراني هاي مالي، مبهم بودن آينده شغلي در بسياري از رشته هاي كنوني با توجه به سهميه محدود بورسيه دانشگاه ها و صد ها مورد ديگر كه منجر به گسستگي رواني مي شود. حتي يك نهاد دولتي و غير دولتي تحقيق ساده اي را از اين قشر دانشجويان به لحاظ مشكلات مالي، كاري و ... انجام نداده است و يا اگر انجام شده به آن توجهي نشده است.
عليرغم اينكه افق مناسبي براي وضعيت علمي كشور در سال 1404 ديده شده است اما به مهمترين ركن آن يعني همين دانشجويان دكتراي، توجه نشده است.
محملي نيست كه در آن در بين دانشجويان دكترا صحبتي از كم توجهي مسئولين به وضعيت مصيبت بار آنها به ميان نيايد. بالتبع اين عدم توجه منجر به شكل گيري هويت جديدي در اين قشر خواهد شد كه در آينده براي جامعه علمي كشور مشكل ساز خواهد بود.
در خواست اكثر دانشجويان اين دوره از مسئولين امر بويژه رئيس جمهور دستور اجراي الزام آور آن به سازمان هاي ذي ربط است. اميد است كه اين نوشته برخلاف اكثر نامه ها مورد توجه مسئولين و نيز ارباب جرايد براي پيگيري اين ناحقي قرار گيرد.

م. ن.
دانشجوي دكتراي تخصصي