مقاله ای که چاوز در تهران نوشت

رئيس جمهور ونزوئلا با انتشار مقاله اي در مطبوعات ونزوئلا، در خصوص دستاوردهاي سفر به تهران و چشم انداز همكاري هاي گروه G-2 ابراز اميدواري كرد.

به گزارش فارس از مطبوعات ونزوئلا در این مقاله آمده است:

من از تهران، شهري بزرگ و ايران كشوري چند هزار ساله اين مكتوب را مي نويسم. من از اينجا با شما صحبت مي كنم، در حالي كه پسرم همچنان به تلاش خود براي بالا رفتن از كوه برفي در تهران، در قلب خاورميانه ادامه مي دهد.

به جرات مي توانم بگويم اجلاس گروه بيست در لندن بدون هيچ نتيجه قابل توجهي به پايان رسيد و تنها برخي از رهبران حاضر در اين اجلاس به ابراز اميدواري پرداختند. آنها فقط تصميم گرفتند كه "محض رضاي خدا " دوباره مبالغ زيادي را به صندوق بين المللي پول و بانك جهاني تزريق كنند و قدرت سازمان تجارت جهاني را افزايش دهند. در واقع آنها نمي خواهند و يا نمي توانند خود را از نظام فاسد نئوليبرالي خلاص كنند. آنها همچنان سعي مي كنند خود را به دكترين مدل سرمايه داري رام نشده آويزان كنند.

اما از سوي ديگر ما همچنان بر روي مسيري كه خود مي سازيم ادامه راه مي دهيم. ما مشاركت و تلاش خود براي ايجاد جهاني چند قطبي و بر اساس مفاهيم بوليواري ادامه خواهيم داد. اجلاس G-2 به پايان رسيد. ايران و ونزوئلا تعدادي موافقتنامه به امضا رساندند كه طي آن نقشه همكاري هاي دو كشور طي سال هاي 2010 تا 2020 مشخص مي شود. اين همكاري بين دو جمهوري، مردمانشان و انقلابشان خواهد بود.

در تهران شعبه بانك جديد ايران- ونزوئلا افتتاح شد. براي افتتاح اين بانك دو سال كار سنگين انجام شد و هم اكنون ابزاري در دست داريم كه مي تواند ما را از ديكتاتوري دلار برهاند.

تشكيل بانك دو جانبه جديد بين ملت ايران و كشورمان، ما را به ياد جملات مشهور "مارتين لوتر كينگ " در سال 1963 مي اندازد، هنگامي كه وي گفت "ما نمي توانيم قبول كنيم كه بانك عدالت ورشكسته شود. "

در حالي كه بانك هاي بزرگ در سرتاسر جهان همچنان در ورطه سقوط قرار دارند و موسسات مالي اعتباري ورشكسته شده اند، موسسه مالي جديد با مفاهيم جديدي كه دور از سيستم سرمايه داري است در حال شكل گيري است.

با همكاري ايران، پروژه جديدي براي ساخت يك شركت بزرگ داروسازي راه انداخته ايم كه ما را از سلطه شركت هاي داروسازي چند مليتي مي رهاند. همچنين توسعه ديگر پروژه ها در زمينه مواد غذايي، كشاورزي، معدن كاوي و انرژي در دستور كار قرار گرفته بود. تمامي اين تلاش ها براي تقويت حاكميت كشور و تبديل آن به يك قدرت مستقل است.

سران آمريكاي جنوبي و سران عرب در دوحه اجلاسي را برگزار كردند، اما نتايج اجلاس G-2 بين ايران و ونزوئلا، بسيار با ثبات تر بوده است.