کد خبر ۶۹۶۳۷۰
تعداد نظرات: ۱۵ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲:۵۰ - ۱۱ آبان ۱۳۹۸ - 02 November 2019
به بهانۀ حواشی سخنان همسر حداد عادل
اگر به انتقادات و اعتراضات فضای مجازی دقت کنیم جدای انگیزه های سیاسی یا جبهه گیری به خاطر همسر و فرزند، این واقعیت را نمی توان انکار کرد که بیش از همه احساس تبعیض آزارنده است.

عصر ایران؛ مهرداد خدیر- صحبت های خانم «طیبۀ ماهرو زاده» همسر  آقای «غلامعلی حداد عادل» در برنامۀ تلویزیونی «زاویه» در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی موجی بی‌سابقه درانداخته است.

هر چند انگیزه‌های سیاسی به خاطر همسر ایشان یا فعالیت‌های فرهنگی فرزندشان- فرید‌الدین حداد عادل- را نمی توان انکار کرد اما در مجموع بحث دربارۀ سخنان او واقعیت‌هایی را دربارۀ وضعیت آموزش و پرورش و عدالت آموزشی قابل طرح ساخته است.

ابتدا ببینیم خانم ماهرو زاده (حداد عادل) چه گفته است:

«بنده با تأسیس مدارس غیر انتفاعی مخالف بودم اما خودم به عنوان مؤسس، مدرسه‌ای را راه اندازی کردم. زیرا پسرم می‌خواست به رشتۀ انسانی برود و به دنبال مدرسه‌ای بودیم که محیط آن سالم باشد اما پیدا نشد چرا که مدارس برای رشتۀ علوم انسانی، دانش‌آموزان ضعیف را جذب می‌کردند و این در حالی است که اساس کشور بر عرصۀ علوم انسانی است.»

از این گفته می توان دو نوع برداشت، داشت:

اول این که مادام که فرزند او قصد ادامۀ تحصیل در رشتۀ علوم انسانی را نداشته نمی دانسته چقدر وضعیت آموزش این رشته نامناسب است و انگیزۀ اصلی فرزند خودشان بوده حال آن که می‌دانیم همسرشان سال‌ها قائم مقام وزارت آموزش و پرورش بوده و خودشان همین حالا عضو شورای عالی آموزش و پرورش است و به این بهانه باید آستین همت را برای همه بالا می زدند و کیفیت دولتی ها را بالا می بردند نه این که جزیره ای جدا تأسیس کنند.

برداشت دوم این است که منظور او این نبوده است. مثل این است که کسی بگوید تا برادرم تصادف نکرده یا بیمار نشده بود نمی‌دانستم چقدر فلان دارو کمیاب است و سراغ واردات آن دارو می‌رود نه تنها به خاطر برادر خود که برای همه.

به نظر می رسد منظور خانم ماهرو‌ زاده همین شِقّ دوم بوده ولی بد بیان کرده است.

به همین خاطر می توان نکاتی را مطرح کرد:

1. بخش قابل توجهی از حملات و انتقادات به خاطر این است که خیلی ها تصور می کنند کل مدارسی که به نام «فرهنگ» فعالیت می کنند با خانوادۀ حداد عادل مرتبط است. حال آن که دو مدرسۀ دخترانه و پسرانۀ فرهنگ که حداد عادل و همسرش تأسیس کردند ارتباطی با مدارس فرهنگ دیگر که «نمونۀ دولتی» اند ندارند.

2. اگر خانم ماهروزاده یک بازرگان یا نیکوکار بود و وارد این کار می شد انتقادی به او وارد نبود. انتقاد ها بیشتر به این خاطر است که او و آقای حداد در آموزش و پرورش صاحب سمت بوده اند و این انتظار وجود دارد که به فکر همه باشند. ضمن این که در این حالت بحث «تضاد منافع» پیش می آید. در فضای مجازی به طعنه این تشبیهات را به کار می برند: وزیر بهداشت بگوید فرزندم بیمار شد، دیدم بیمارستان خوب کم است، بیمارستان تأسیس کردم یا فلان مقام بگوید فرزندم می خواست دانشگاه برود رشتۀ مناسبی نبود دانشگاه تأسیس کردم!

3. این تصور ایجاد شده که منظور خانم ماهروزاده از فرزندشان فرید الدین حداد عادل است. حال آن که فرید الدین دانش آموز این دبیرستان نبوده است.

4. توییت منتسب به فرزند رییس بنیاد مستضعفان هم باب جدیدی گشود. هر چند این توییت را بعدتر برداشت اما نوشته بود: «ملک مدرسه متعلق به بنیاد مستضعفان است و سال هاست بابت آن اجاره ای نپرداخته اند و حتی به بهانه آن زمینی از آقای قالیباف [در دوران شهرداری] به بهای مفت خریداری کرده‌اند و تغییر کاربری داده‌اند.»

درست است که عنوان مدرسه «غیر انتفاعی» است اما پذیرفتنی نیست که ملک متعلق به بنیاد مستضعفان به غیر مصارف عمومی برسد یا چنانچه در اختیار شخص قرار می دهند اجارۀ آن دریافت نشود یا به موقع نباشد.

5. اشارۀ خانم ماهروزاده به پسرشان طبعا ذهن‌ها را به سوی تنها فرزند پسر برد. حال آن که چنانچه گفته شد خود در این مدرسه درس نخوانده و این سؤال را پدید می آورند آیا پسر دیگری هم دارند یا منظور یکی از دختران است و در این صورت چرا گفته پسرم؟! 

6. انکار نمی توان کرد که حساسیت بر روی صحبت های خانم ماهروزاده به خاطر سمت‌های متعدد فرزندشان فریدالدین و نسبت خانوادگی علی فروغی رییس شبکه سه هم هست.

عضویت در هیأت مدیره تهران تایمز، خبرگزاری مهر، جام جم، موسسه آتیه و موارد دیگر هر چند ممکن است برای او انتفاعی نداشته باشد یا در حال حاضر در همه آنها نباشد برای جامعه ای که بیشترین جمعیت بیکار آن را فارغ‌التحصیلان تشکیل می‌دهند احساس خوشایندی به همراه ندارد.

7. تأسیس این گونه مدارس سبب می‌شود مقامات فرزندان خود را به آنها بسپارند و در طول زمان از متن و بطن جامعه جدا افتند و روابط ویژه‌ای بین آنان شکل گیرد و در آینده نوعی «کاست طبقاتی» ایجاد شود.

کسی که پول دارد یا رابطه دارد فرزند خود را به مدرسۀ فرهنگ می‌سپارد و از آنجا به دانشگاه امام صادق می‌رود و بعد در اولین استخدام مدیر جایی می‌شود و آن که رابطه ندارد یا پول ندارد محکوم به تحمل سیستم فرسودۀ آموزش و پرورش است و طبعا در کنکور بخت چندانی ندارد.

چون یا باید با سهمیه‌ای ها رقابت کند یا با بچه‌هایی که تحت پرورش گلخانه‌ای قرار گرفته‌اند و تازه اگر مثل عادل فردوسی‌پور استعداد و هوش داشته باشد و بتواند خود را بقبولاند و پیشرفت کند یک جا به دیوار علی فروغی می خورد که مهم ترین شناسه او تا همین چندی پیش از این «پسرخاله فرید حداد» بود و چندی است که به عنوان رییس شبکه سه سیما می شناسیم.

جان کلام این که:

درست است که خانم ماهرو زاده می‌خواسته بگوید تا از نزدیک با بحث آموزش علوم انسانی در مدارس مواجه نشد ضرورت توجه به این بخش را درنیافته بود،

درست است که به عمد یا به سهو همه مدارس فرهنگ را به این خانواده نسبت می دهند حال آن که نمونه دولتی ها به اینان ربطی ندارد،

درست است که در مدارس فرهنگ آقا و خانم حداد کسانی چون مدیر کنونی سایت بسیار کاربردی و موفق ترجمان یا فرزند مهاجرانی هم تحصیل کرده و دانش آموختۀ آن اند و منحصر به عدۀ خاصی نبوده،

درست است که در آستانۀ انتخابات مجلس شورای اسلامی و نقش حداد عادل در اردوگاه اصول گرایان این حساسیت را می توان سیاسی هم دانست

اما یادمان باشد مهم ترین دلیل اعتراضات غیر سیاسی دو وجه دارد:

اول: خانم و آقای حداد، در آموزش و پرورش سمت داشته اند و جالب است بدانیم خانم ماهرو زاده هم در دولت احمدی نژاد عضو شورای عالی آموزش و پرورش بوده و هم در دولت روحانی ابقا شده و بحث «تضاد منافع» مطرح است.  

کافی است سرمقاله ای از آقای حسین شریعتمداری در روزنامۀ کیهان را به یاد آوریم که یادآور شده بود وقتی جیمی کارتر رییس جمهوری آمریکا شد مزارع بادام زمینی خود را فروخت تا تصمیمات او در حوزۀ کشاورزی و وضع تعرفه درباره محصولات که طبعاً شامل بادام زمینی هم می شد به حساب منافع شخصی گذاشته نشود.  

دوم: احساس تبعیض است. هر جا تبعیض است عدالت نیست و نمی توان در شایبۀ تبعیض بود و دم از عدالت زد. مهم ترین دلیل موج نارضایتی در شهرهای بزرگ دنیا چه پاریس، چه بیروت و چه بغداد همین حس است و همین است که قضیه را از تقسیم بندی های سیاسی فراتر برده است.

همین هفتۀ پیش بود که «جفری ساکس» استاد «توسعۀ پایدار» در دانشگاه کلمبیا نوشت:«در شهرهای دست‌خوش اعتراض، انسان‌های جوان شهرنشین که در خانواده های ثروت مند به دنیا نیامده اند از آموزش مناسب، یافتن مسکن ارزان قیمت و به دست آوردن یک شغل مناسب ناامید هستند.»

اگر به انتقادات و اعتراضات فضای مجازی دقت کنیم جدای انگیزه های سیاسی یا جبهه‌گیری به خاطر همسر و فرزند، این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که بیش از همه احساس تبعیض، آزارنده است.

یادمان باشد، حکومت مسؤول همۀ گل ها و گیاهان است و نمی تواند تنها به فکر گلخانه‌ها باشد. 

در یک جمله می‌توان گفت: سرکار خانم ماهرو زاده! شما عضو شورای عالی آموزش و پرورش هستید تا زمینۀ رشد همه فرزندان ایران در همه این سرزمین را فراهم آورید. حال آن که اشتغال - ولو ذهنی- در مدارس خاص این تلقی را ایجاد می کند که انگار برخی اصل‌اند و بقیه فرع و آدم را ناخواسته به یاد این جملۀ مشهور می‌اندازد: همه با هم برابرند، ولی بعضی ها برابر«تر»‌ند!

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۱۵
در انتظار بررسی: ۱۰۷
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۲ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
1
21
اصل مطلب نگفتى مدرسه ايشان كجا تهران شمال جنوب غرب يا شرق تهران اند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۷ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
2
49
چرا باید امام صادقی ها بجای کارآفرینی یه راست استخدام شوند و در اولین استخدامشان هم یه راست مدیر اجرایی شون؟
برای تحصیل کرده های دانشگاههای دیگر هم این امتیاز است؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۸ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
11
8
پاراگراف آخر منطقي نيست. چه بسا دلسوزاني كه در مدارس غير اتفاعي شيوه درست تربيت را پياده مي كنند و در فضاي عمومي يا در جايگاه سياستگذار آموزش و پرورش عمومي، مجالي براي انجام اصلاحات به آنها داده نمي شود يا زير ساخت هاي لازم براي انجام اصلاحات برايشان مهيا نيست.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۴۶ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
19
5
نویسنده متن را خوب شروع کرده ولی طبق معمول گذشته مغلطه کرده و عادل فردوسی پور را لابلای مقاله گنجانده و شریعتمداری و ... مقاله شلم شوربایی نوشته
عصر ایران پاسخ نویسنده: مثال عادل فردوسی پور به خاطر این است که مدیر شبکه سه که او را از ادامۀ برنامه 90 بازداشته پسرخاله فرزند آقای حداد عادل است.
اشاره به آقای شریعتمداری هم چنان که در متن اشاره شده به سبب یکی از یادداشت های مشهور ایشان دربارۀ بحث تضاد منافع و مثال جیمی کارتر رییس جمهوری اسبق آمریکاست.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۰۶ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
0
32
بعضی ها خیلی برابرترند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۱۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
1
33
ژن خوب .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۱۰ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
1
16
بارک الله.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۱۸ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
1
20
دست مریزاد جناب خدیر. دست مریزاد
علی
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۵۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۱
2
13
اقای خدیر عزیز می دانم نظرات منتشر نمیشود اما شما اکثر نظرات را می خوانید ، خواستم یاداور شوم نوشته های شما نسبت به قبل محافظه کارانه تر و همراه با توضیح واضحات بیشتری نوشته می شود ، شاید دچار عارضه خود سانسوری شده اید و خودتان خیلی متوجه ان نیستید ، کافیست نگاهی به نوشته های چندین ماه قبل و حتی چند سال قبل خود بیاندازید ، این وضعیت برای نویسنده ای چون شما که قلم توانا ، ذهن پویا و دغدغه مندی دارید بسیار دردناک تر است.
عصر ایران سپاس، بحث محافظه کاری و خود سانسوری در بین نیست. چون دربارۀ شخص و عملکرد یک مؤسسه صحبت می کنیم جانب انصاف را باید رعایت کرد. ضمن این که نویسندۀ این سطور در ژانرها و قالب های گوناگون می نویسد. در ژانر یادداشت نظر نویسنده صریح و روشن ابراز می شود ولی وقتی به سمت گزارش میل می کند طبعا جوانب مختلف مطرح می شود.
نکتۀ دیگر هم این که این سایت، تارنما یا کانال شخصی نویسنده نیست و اخلاقا موظف است مصالح کلی مجموعه را نیز لحاظ کند.

این توضیح از آن رو درج شد که پیام های دیگری نیز با این مضمون دریافت شده است.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۱۰- ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
حرف علی کاملا درسته
تو این مقاله هم بواسطه اینکه هر دو طرف قضیه رو داشته باشه یهدونه به نعل زده یدونه به میخ!
غضنفر
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۲۱ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
7
5
بنده هم موافق این جمله " اساس کشور بر عرصۀ علوم انسانی است."
سعید
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۰۴ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
1
13
وقتی این همه تغییر مدیران ووزیران وبلاتکلیفی در وزارت آموزش وپرورش می بینید متوجه چانه زنی ها وقدرت سیاسی مدارس غیر انتفاعی و... می شوید
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۱ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
3
9
من فقط یک سوال دارم
اگر فرزند من هم دچار این مشکل بود من میتوانستم اقدام به تاسیس مدرسه فرهنگ کنم؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۰ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
1
3
دوستان واقعا به عدالت اجتماعی اعتقاد دارند، و کاملا بر اساس صلاحیت بر سر کار هستند، اصلا هم ژنشون مطرح نیست
یک استاد دانشگاه
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۸ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
22
6
به نظرم انتقاد واردی نیست
مهم این هست که مدرسه موفقی تاسیس کرده اند که کار دشواری است بقیه حاشیه است که سهل است
پربازدید ها
علم و فناوری