برگزاری مراسم مناجات خوانی در مسجد ارک؛ لجبازی یا ندانم کاری؟

همه ما در عصر کرونا در برابر دیگران مسؤول هستیم. اگر رفتارهای پرخطر ما زمینه ساز کرونا گرفتن دیگران شود باید پاسخگو باشیم

عصرایران؛ مصطفی داننده- با آغاز ماه مبارک رمضان، منصور ارضی مداح معروف پایتخت که سعید حدادیان او را رییس صنف مداحان می‌خواند، مراسم مناجات خوانی هرساله خود را در مسجدارک تهران را در عصر کرونا هم ادامه داد.

طبق دستور ستاد ملی مقابله با کرونا، مراسم‌های مذهبی، ملی و عمومی به خاطر شیوع کرونا فعلا تعطیل و برگزار نمی‌شوند اما گویا رییس مداحان به گونه‌ای دیگر فکر می‌کند و مسجد ارک تهران را جدا از کشور می‌داند.

نکته جالب ماجرا این است که مقام معظم رهبری، مراسم قرائت قرآن خودشان را که هر سال در حسینیه امام خمینی و با حضور قاریان ایرانی و خارجی برگزار می‌شد را مجازی برگزار کردند اما مثل اینکه برخی به دنبال زدن ساز خود هستند.

به نظر می‌رسد برخی فکر می‌کنند تعطیلی حرم‌ها، مساجد و هیئت‌های مذهبی به خاطر مخالفت با دین است و به همین خاطر از سرلجبازی سعی می‌کنند، قوانین را دور بزنند.

مکان‌های مذهبی به خاطر این تعطیل است که اجتماع مردم در آن‌ها شکل می‌گرفته است و کرونا هم عاشق جماعت است، همین. دل خیلی از مردم برای زیارت حرم امام رضا یا شرکت در نماز جماعت پر می‌کشد اما چاره چیست؟ سلامت مقدم بر هر مسئله‌ی دیگری است.

در عصر کرونا لغو اجتماعات مهم است. حالا می‌خواهد محتوای این اجتماع مذهبی باشد یا ورزشی و فرهنگی. کورنا، کاری با موضوع اجتماع ندارد،درست مثل آن آتشی که چند سال پیش در مسجد ارک، جان برخی‌ها را گرفت.

هر رفتاری خلاف تصمیم ستاد مقابله با کرونا، می‌تواند جان انسان‌ها را به خطر بیندازد. واقعا انتظار می‌رود افراد شناخته شده‌ای مثل منصور ارضی، یار کادر درمانی کشور باشند نه بار آن. ایشان که ریش سفیدان مداحان کشور هستند می‌توانند مانند دیگر مداحان مانند محمود کریمی از فضای مجازی برای ارتباط با مخاطبان استفاده کنند.

چگونه است که گفته می‌شود، سلام از دور به حضرت رضا (ع) و امام حسین (ع) حکم زیارت حضوری را دارد اما وقتی نوبت به برگزاری جلسات مذهبی می‌رسد اینگونه نیست؟ به لطف فضای مجازی، هیئت‌ها می‌تواند در خانه‌ها برگزار شود و علاقه‌مندان به صدای منصور ارضی و مداحان دیگر از طریق اینترنت از صوت آنها بهره مند شوند.

همه ما در عصر کرونا در برابر دیگران مسؤول هستیم. اگر رفتارهای پرخطر ما زمینه ساز کرونا گرفتن دیگران شود باید پاسخگو باشیم. هم دربرابر مردم و هم در برابر خداوند.

عقل در عصر کرونا حکم می‌کند از اجتماع بپرهیزیم.. پس باید تن به عقل حکم داد و برگزاری مراسمی که مردم در آن حضور دارند جلوگیری کرد.

روزی خواهد آمد که دوباره اجتماعات عمومی از سرگرفته خواهد شد. مراسم‌های مختلف در کشور برگزار خواهد شد. حرم‌های مطهر مملو از جمعیت خواهد شد اما تا آن روز باید صبر کرد.نباید با لجبازی اجازه داد، کرونا جان مردم را به خطر بیندازد.

________________

بیشتر بخوانید: