تاریخ:
عراقچی: رهبر معظم انقلاب در منصب رهبری حضور فعال و مسلطی دارند 
درس صد و یازده
بیلی گلدنبرگ، خالق موسیقی «دوئل» درگذشت
بیلی گلدنبرگ ۱۰ فوریه ۱۹۳۶ در بروکلین بدنیا آمد. مادر وی نوازنده ویولن بود و پدرش سازهای کوبه ای می زد. بیلی در ۵ سالگی نوازندگی پیانو را آغاز کرد و شاگرد فرانک لوسر ترانه نویس سرشناس برادوی شد.
بیلی گلدنبرگ آهنگساز شناخته شده آمریکایی برنده جایزه امی در سن ۸۴ سالگی از دنیا رفت.
بیلی گلدنبرگ آهنگساز و ترانه نویس برنده جایزه امی دوشنبه شب ۳ آگوست در خانه اش در نیویورک در ۸۴ سالگی درگذشت.
به گزارش صبا، گلدنبرگ در دهه هفتاد میلادی تِم های موسیقی برای سریال های مشهور «کوجاک»، «هری اُ» و «رودا» نوشت. او آهنگ تیره و ترسناک فیلم تلویزیونی «دوئل» (۱۹۷۱) به کارگردانی اسپیلبرگ را نیز در همین دهه ساخت. گلدنبرگ در طول دوران کاری خود ۲۵ بار نامزد جایزه امی شد که دو بار آن را برای سریال های «زندگی های بنجامین فرانکلین» و «پادشاه» دریافت کرد.
بیلی گلدنبرگ ۱۰ فوریه ۱۹۳۶ در بروکلین بدنیا آمد. مادر وی نوازنده ویولن بود و پدرش سازهای کوبه ای می زد. بیلی در ۵ سالگی نوازندگی پیانو را آغاز کرد و شاگرد فرانک لوسر ترانه نویس سرشناس برادوی شد.
از کارهای شاخص گلدنبرگ می توان به «دوباره بنواز سم» ساخته وودی آلن و «آسمان سرخ در صبح» به کارگردانی جیمز گلداستون اشاره کرد.
لینک کوتاه: کپی لینک
جنگ با ایران چگونه به کابوس انتخاباتی ترامپ تبدیل شد؟ پیام‌های هنرمندان برای درگذشت حمید علیدوستی و همدردی با ترانه (+عکس) هسته انبه چه خواصی دارد؟ از ترکیبات مغذی تا کاربردهای احتمالی وضعیت نامناسب محل دفن شهید گمنام کرمانشاه بعد از 2 سال (+عکس) فقط ۳۰ دقیقه سونا می‌تواند سیستم ایمنی بدن را فعال کند! رأی تاریخی دیوان عدالت اداری؛ شرط مدرک ارشد و دکترا برای مشاغل تخصصی ستاد باطل شد حل معمای ۴۰ ساله سگ‌های چرنوبیل؛ تشعشعات هسته‌ای مقصر تغییرات ژنتیکی نیست جزئیات ایرادات شورای نگهبان به طرح جنجالی مهریه ۱۴ سکه‌ای بازی خطرناک با دکترین هسته‌ای شلیک تصادفی کارگردان سرشناس هالیوود به خودش میرسلیم بعد از این که گفت «مسوولان باید در سنین بالا کار کنند»، حکم جدید گرفت! دیدنی های امروز؛ گسترش اعتراضات معیشتی در سراسر اروپا نامتان را به زحل بفرستید / ناسا برای مأموریت تایتان مسافر می‌پذیرد «متا» ربات انسان‌نمای خانه‌دار ساخت آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس صد و دوازده