فیلم بیشتر »»
کد خبر ۷۵۰۳۵۹
تاریخ انتشار: ۱۷:۱۶ - ۱۶-۰۷-۱۳۹۹
کد ۷۵۰۳۵۹
انتشار: ۱۷:۱۶ - ۱۶-۰۷-۱۳۹۹

برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۰: احساس شادی عجیبی داشتم

راجر پنروزراجر پنروز(Roger Penrose) از دانشگاه آکسفورد، انگلستان و یکی از برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۰ گفتگویی تلفنی با آدام اسمیت مدیر رسانه‌ای آکادمی نوبل پس از برنده شدن داشت که در زیر به طور خلاصه به آن پرداخته‌ایم.

به گزارش ایسنا، اسمیت پس از تبریک به پنروز از او پرسید که هنگام شنیدن این خبر چه حسی داشته و چگونه این کار انجام شده است که پنروز پس از تشکر از آدام گفت: هنگامی که از آکادمی با من تماس گرفتند و این خبر را شنیدم بسیار خوشحال شدم.

وی افزود: درباره این کار باید بگویم من اساسا کار خودم به طور جدی در این زمینه را از سال ۱۹۶۴ شروع کردم و دقیقا این کار را مدت زمان کمی پس از آنکه برای نخستین بار اختروش رصد شد و دانشمندان دریافتند که این یک موضوع گیج کننده است آغاز کردم.

پنروز گفت: خب به قبل از این موضوع و سال ۱۹۳۹ برمیگردم که در آن سال یک مقاله توسط دو دانشمند به نام‌های جولیوس رابرت اوپنهایمر و اسنایدر نوشته شده بود و طی آن مقاله آن دو به بحث و بررسی درباره مدل تئوری سقوط ابرهای گرد و غبار پرداخته بودند و مدل آنها شبیه به مدلی بود که ما اکنون با نام سقوط سیاه چاله می شناسیم. اما خب آنها در آنجا تماما به موضوع گرد و غبار پرداخته بودند و گرد و غبار در تعریف چیزی است که هیچ فشاری روی آن نیست و در آن تقارن بر قرار است و بنابراین همه چیز در مرکز آنها رخ می‌دهد اما خب چون در آن زمان فناوری به گونه‌ای نبود که آنها بتوانند موضوع مطالعه خود را بسط دهند و به بررسی سیاه چاله بپردازند این موضوع امکانپذیر نشد و به همین سبب افراد به وجود سیاه چاله باور نداشتند.

برنده نوبل فیزیک 2020 خاطرنشان کرد: مطالعات بسیاری بعدها توسط محققان انجام شد و من نیز به این فکر افتادم که به بررسی آن بپردازم. در آن زمان من در کالج برکلی بودم که این ایده به ذهنم آمد و در آن زمان احساس شادی عجیبی به من دست داد و به این قاطعیت رسیدم که می‌بایست به تجزیه و تحلیل کامل مدل سقوط بپردازم. پس از مدتی بررسی و مطالعه مقاله‌ای نوشتم که در سال ۱۹۶۵ در مجله Physical Review Letters منتشر شد.

در نیمه دوم مکالمه راجر پنروز به توضیح برخی از آخرین کارها و مطالعات خود درباره سیاه چاله ها پرداخت و اظهار کرد که سیاه چاله‌ها اساس قانون دوم ترمودینامیک هستند و گفت که امضاهای سیاهچاله‌ها از جهان قبلی ممکن است در تابش زمینه کیهانی کاملاً آشکار باشد. اسمیت در انتها از وی تشکر و قدرانی کرد و پنروز نیز از صحبت با اسمیت ابراز خشنودی کرد.

راجر پنروز از دانشگاه آکسفورد ، انگلستان برای کشف اینکه تشکیل سیاهچاله پیش‌بینی قوی از نظریه نسبیت عام است، مستحق دریافت این جایزه شناخته شده است. وی روشهای ریاضی ابتکاری را برای بررسی نظریه نسبیت عام اینشتین ابداع کرده است. وی نشان داده که این نظریه به تشکیل سیاه چاله ها(همان هیولاهای فضا-زمان که هر آنچه به آنها وارد می شود می بلعند) منتهی می شود.

برچسب ها: نوبل فیزیک
ارسال به دوستان
چرا تغییر ساختار مدیریت بحران در کشور ضروری است؟ باسم نعیم: مواضع مقاومت خط قرمزی است که تغییر نخواهد کرد این مرد خوشحال در کاخ سفید سودای ریاست جمهوری دارد؟ سنتکام: بیش از ۲۰ ناو محاصره دریایی ایران را اجرا می‌کنند ادعای نتانیاهو: جنگ با ایران تمام نشده/ وارد ایران می‌شویم و اورانیوم را خارج می‌کنیم! فرمول جدید سازمان لیگ؛ احتمال حذف سپاهان از سهمیه آسیایی وزیر انرژی آمریکا: ایران در تنگه هرمز کارتی دارد و می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند معاون دفتر پزشکیان: عقل حکم می‌کند نیروهای آمریکا زودتر به خانه‌ برگردند رایزنی تلفنی مجدد عراقچی و فیدان انتقاد تند عضو کمیسیون اقتصادی از رهاشدگی بازار و افزایش قیمت‌ها همتی: نرخ ارز تحت کنترل است؛ افزایش ۱۰ درصدی پس از تنش‌ها سندرز: آمریکا به صدها بیمارستان نیاز دارد نه جنگ‌های بی‌پایان! خسارت به ۱۲۸۸ مدرسه در جنگ اخیر؛ پایان بازسازی ۱۰۱۸ واحد پیروزی دختران هندبال ایران در گام نخست قهرمانی آسیا وام ۵۰۰ میلیونی خرید لوازم خانگی برای زوج‌های جوان