روایت کیهان از ماجرای احمدی نژاد و هاله

کیهان در یادداشتی به قلم "ع- ثقفی" تحت عنوان «هاله مردم» نوشت:

رعایت قاعده رقابت همیشه به اندازه اصل رقابت ارزش دارد. اگرچه این ارزشی است که انتظار رعایت آن تنها از ارزشمداران می رود.

انتخابات با سرانجام شگفتی آفرین آن برای جهان و دوستداران و دشمنان این انقلاب به پایان رسید و اکنون فرصت مرور ذهنی شعارها، ادعاها، فرافکنی ها و تمام آن دروغهایی است که در این مدت به مردم گفته شد. این قلم اگرچه دوست ندارد در فرصت شیرین پیروزی مردم، تلخی ها را مرور کند، اما اتفاق توهین به آراء قبلی و فعلی مردم چیز کمی نبوده است.
 این هیچ کم نیست که با شعار دفاع از مقامات معزول و قدیمی، رئیس جمهور یک کشور را به نام مناظره به محاکمه گروهی بکشانند.
 نتیجه اگرچه درس بزرگ مردم در انتخابات به آنان بود، اما این واکنش انقلابی از عمق حداکثری تلاش آنان هیچ کم نمی کند. آنان همچنان مدعی اقبال واهی خود، سعی در زیر سؤال بردن نتیجه انتخابات رادارند تا مبادا خود دوباره زیر سؤال بروند!

اتفاق ساده نبود، رئیس جمهور شجاع اما مظلوم کشور را آوردند و در پیش چشم مردمی که طی سالیان اخیر شاهد تلاشهای بی شائبه او بودند، به او انواع تهمتها و اهانتهای ناروا را روا داشتند. او مظلوم و محبوب شنید و تنها لبخند زد و در برابر چشم نفرت آنان بارها و بارها به کسانی که با پز متانت از کوره در می رفتند، گفت من شما را دوست می دارم! پاسخ اما به شیرینی سخن نبود و تلخ بود. تلخ از این جهت که مردم می دیدند با ادعای امام و انقلاب، چگونه ظلمی اخلاقی روا داشته شده و به کمترین عکس العملهای یک مسئول ارشد- در مقام نه دفاع بلکه پاسخگویی- چگونه برچسب بی اخلاقی زده می شود!

اتفاق ساده نبود چون تمام توان مخالفاتها صرف مخالفت با کسی شد که مردم با اکثریتی شگفت موافقت دوباره خودرا با او اعلام کردند. او که خود با اذعان بر مشکلات و کاستی ها ادعایی نداشت و فقط و فقط از تلاشهای چند ساله دولت خود حرف می زد. مردم مهربان ما اما این تلاشها را دیده و قدر نهاده، مظلومیت او را هم دیدند و بیش از این ناجوانمردی ها را بر او برنتابیدند.

و اما داستان هاله! داستانی که بیشترین ظلم بر او بود. او به محضر عالمی پا گذاشت و از کرامتی سخن گفت که به او منتقل شده بود، صحبتی که خلاف انتظار نبود و اگر به او خلاف گفته بودند، او را چه تقصیر بود.

او را با این هاله بسیار کوبیدند و او در دفاع از خود چیزی نگفت. هاله ای که بودن و نبودنش هیچ از قدر تلاشهای او کم نمی کرد. هاله ای که فرافکنی ها را به سمت تخطئه او کشاند و سکوتش را به دروغ نمایاند.

اکنون اما نوبت رأی و دفاع ملت بود. مردم این بار در صدقی آشکار پیرامون مسئول خدوم خود هاله کشیدند و اتفاق بزرگ آراء مثبت خود را به او آفریدند. اکنون اما مخالفان این هاله را نیز کتمان و تخطئه خواهند کرد؟!

از دشمنان انقلاب هیچ کاری بعید نیست، دوستان را بگو دشمنی کار خوبی نیست!