گروه جدیدی از سیاهچاله ها کشف شدند

اخترشناسان با بررسی تصاویر کهکشانها نوعی از اجرام کیهانی را شناسایی کرده اند که به گمان آنها می توانند گونه گم شده سیاهچاله های کیهانی به شمار روند. به گزارش مهر، دانشمندان از گذشته در تلاش بودند تا وجود سیاهچاله های نیمه حجیم، سیاهچاله هایی که نه زیاد سنگین و نه زیاد سبک هستند را به اثبات برسانند اخترشناسان تاکنون بر این باور بودند که دو نوع سیاهچاله در جهان هستی وجود دارد. سیاهچاله های کوچک که به اصطلاح سیاهچاله های ستاره ای خوانده شده و به واسطه مرگ ستاره ها به وجود می آیند جرم این سیاهچاله ها تنها 20 یا 30 برابر جرم خورشید است. سیاهچاله های عظیم نوع دوم سیاهچاله ها هستند که در مرکز تمامی کهکشانها وجود داشته و حجمی میلیونها بار بزرگتر از اجرام خورشیدی دارند. تمامی سیاهچاله ها از مواد اطراف خود تغذیه می کنند و به دلیل اینکه مواد پس از سقوط به داخل سیاهچاله درخشانتر و داغتر خواهند شد، کاملا مرئی هستند اما سیاهچاله ها زمانی که به نقطه برابری میان فشار تشعشعات ناشی از مواد در حال سقوط به مرکز سیاهچاله و کشش گرانش سیاهچاله می رسند، از میزان موادی که به عنوان تغذیه استفاده می کنند کاسته و این باعث کاهش درخشندگی سیاهچاله ها خواهد شد. به گفته محققان مرکز اتد اسپاتیال فرانسه، در قالب تئوری، یک سیاهچاله نیمه حجیم درون گروه های ستاره ای قدیمی به نام خوشه های کروی شکل می گیرند. در این خوشه ها یک سیاهچاله کوچک ستاره ای باید پس از برخورد و ترکیب با دیگر اجرام کیهانی، به سیاهچاله ای نیمه حجیم تبدیل شود. همچنین اخترشناسان دانشگاه آیوا معتقدند سیاهچاله های نیمه حجیم باید در اعماق جهان اولیه و در منطقه ای مملو از گازهای کیهانی، مکانی که ستاره ها حجمی بسیار بیشتر از انواع مدرن امروزی خود داشته اند، شکل گرفته باشند. در رصدهای پیشین اجرامی یافته شده است که بسیار درخشانتر از سیاهچاله های ستاره ای به نظر می آیند. این درخشندگی با خصوصیات دیگر ترکیب شده و به دانشمندان ثابت کرده است که می تواند قسمت گم شده میان دو نوع سیاهچاله کوچک و عظیم باشد. جرم HLX-1 یکی از نمونه های این اجرام است که اخترشناسان به عنوان نمونه ای قابل استناد در حال مطالعه بر روی آن به سر می برند. این جرم شعاعهای پرتو ایکس را از خود منتشر کرده و بر اساس تخمینها جرمی 500 برابر جرم خورشید دارد. اما برای اثبات سیاهچاله بودن چنین جرمی باید ستاره همراه جرم مورد مطالعه قرار گیرد که به دلیل تابشهای شدید جرم و فاصله زیاد آن از زمین امری بسیار مشکل به نظر می آید. بر اساس گزارش نیوساینتیست، با این حال اخترشناسان امیدوارند با استفاده از نسلهای جدیدتر تلسکوپها بتوانند مطالعات دقیقتری را بر روی این پدیده های کیهانی به انجام برسانند.