ایجاد فرصت شغلی یا فرصت سوزی؟

در تازه ترین گزارش مرکز پژوهش های مجلس درباره راهکارهای اشتغالزایی رویکرد موثری به چشم می خورد: نگاه منطقه ای.

پراکندگی جمعیت در ایران به صورت شهری و روستایی و تنوع فرهنگی اقشار مختلف مردم بر اساس مناطق زندگی همواره راهبردهای اجرایی تری را برای حل مسایل و مشکلاتی مثل بیکاری طلب می کرده است.
وقتی از نگاه آمار بیشترین بیکاری را در استان های سیستان و بلوچستان و لرستان و حداقل آن را در آذربایجان شرقی می یابیم، مشخص می شود که راهکار مقابله با بیکاری مسلماً نمی تواند مطلق و به صورت کلی قابل تصمیم به تمام مناطق کشور باشد.
از این رو، استراتژی پیشنهادی مرکز پژوهش ها هر کدام برای مناطق خاصی از کشور قابل توصیه و برای برخی مناطق دیگر مشکل آفرین هستند.
مثلاً استراتژی هایی مانند ترغیب و به کارگیری کارآفرینان خارج از منطقه و اخذ نمایندگی از آنها در بسیاری از شهرهای بزرگ قابل پیاده کردن هستند اما توسعه کسب و کارهای کوچک شاید در تمامی مناطق راهگشا نباشد و آمار هم نشان می دهد که نرخ توسعه اشتغال این اصناف در مناطق محروم تنها معادل نصف این نرخ در مناطق غیر محروم است.
توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی هم یک راهکار موثر است که می تواند در مناطق روستایی بسیار موثر باشد. به ویژه آنکه کشورها از کمبود چنین صنایعی ضرر هنگفتی بابت از بین رفتن محصولات زراعی یا صادرات آنها به قیمت های ناچیز به کشورهای صاحب این صنعت می پردازد.
در کنار این موارد گسترش خدمات محلی نیز در اشتغالزایی بسیار موثر است اما چالش پیش روی آن عدم تمایل شاغلان بخش خدمات به استقرار در مناطق روستایی است و شاید با توسعه راه های روستایی به شهرهای مجاور و افزایش امکانات روستاها بتوان این عدم تمایلات را به گرایش و رغبت تبدیل کرد.
اما شاید یکی از اساسی ترین راه های اشتغالزایی گسترش صنعت گردشگری باشد که البته یک سیاست خارجی همسو می طلبد و در کنار آن تبلیغات فراگیر در رسانه های بین المللی مانند شبکه های CNN و BBC آن هم بدون مانع تراشی های معمول.
و در نهایت اینکه قبل از هر ایجادی باید به فکر حفظ کردن باشیم. متأسفانه از مدتی پیش از انتخابات نهم نوعی رکود و کسادی در بازار و در صنایع ما رقم خورد که همچنان پابرجا و رو به افزایش است و سیاست های نظام مالیاتی و نظام بانکی ما نیز مدام به آن دامن می زند.
واهمه سرمایه های داخلی و خارجی از آینده سرمایه گذاری ها و قراردادها باید به تدابیر سیاست داخلی و خارجی خاتمه یابد و قوانین و مقررات قانون کار، مالیات ها و تسهیلات مورد اصلاح قرار گیرند.

به هر روی آنچه هرگز جایز نیست، فرصت سوزی است و بهتر آن است که از ماحصل موجود کارشناسی های انجام شده توسط بخش خصوصی بهره گیریم و به حل و فصل مشکلات با روش های فرمایشی و دستوری آن هم بدون بستر سازی لازم امید نبندیم.

بزرگترین غایبان جام جهانی ۲۰۲۶؛ ۶ ستاره‌ای که مصدوم شدند

تماشاخانه

ایران من ؛ از دل تاریخی کهن تا حال ایران امروز ما

آمریکا و جنگ برای «ام آی سی» ؛ نتانیاهو و اورانیوم بهانه است / «زنده باد جنگ‌های ابدی»

فیلم های دیگر