فیلم بیشتر »»
کد خبر ۷۸۷۰۳۶
تاریخ انتشار: ۲۰:۰۲ - ۱۱-۰۳-۱۴۰۰
کد ۷۸۷۰۳۶
انتشار: ۲۰:۰۲ - ۱۱-۰۳-۱۴۰۰
لطفا به کسی بر نخورد؛

کمدین ها از پژمان جمشیدی یاد بگیرند!

کمدین ها از پژمان جمشیدی یاد بگیرند!
مجتبی احمدی / برنا

مدت ها بود که در تلویزیون با یک اثر کمدی تا این حد نخندیده بودیم و مدت ها بود که شوخی های تکراری و جنس نوع بازی های مندرس نمی توانست فضای خانه ها را از طریق رسانه ملی مفرح سازد.

قطعا ساخت یک سریال طنز کار آسانی نیست و حتما نمی شود از یک سوژه تکراری و یک سری بازی تکراری یک کار متفاوت خلق کرد.

حتما نویسنده ای که نمی تواند فکر جدید رو کند به تکرار می رود و قطعا ساخت سریال طنز در کشوری که نمی توان با هیچ شغل و گروه و.... شوخی کرد سخت است و حتی غیر ممکن.

اما بازیگری که هیچ تلاشی نمی کند تا با همیشه اش متفاوت باشد قابل نقد است، حتما کار بازیگری که برای یک نقش جدید تفکری نو ندارد و مدام او را با لباس های متفاوت و حتی گاهی گریم ثابت در آثار مختلف تکراری می بینیم مقصر است، کارگردان مقصر است و حتی فیلمنامه بی رمقی که حتی دو خطی جذابی ندارد و هیچ شخصیت پردازی متفاوتی در آن دیده نشده است قابل نقد و چرایی است پس نمی توان از این نکته به راحتی عبور کرد که گاهی بهانه گیری برخی در ساخت آثار ضعیف بر گرده خودشان است نه زمین و زمان!

سریال «زیرخاکی» در فصل دوم این روز ها روی آنتن شبکه یک سیما است و پژمان جمشیدی در نقشی که برای آن تلاش بسیار کرده است و از تک تک لحظات آن به سادگی عبور نکرده است می درخشد.

زوج پژمان جمشیدی و ژاله صامتی که خون جدیدی به آنتن شبکه یک بخشیده اند محصول یک تفکر ویژه در ساخت آثار طنز تلویزیونی محسوب می شود.

ژاله صامتی با سابقه سال ها فعالیت در سینما و تئاتر شاید این نقش را از گوشه آستینش درآورده و با آن می درخشد اما پژمان جمشیدی نمی تواند این کاراکتر را از سال ها سابقه بازیگری روی صحنه نمایش و سینما و تلویزیون آورده باشد. بی تردید او برای این نقش وقت گذاشته و کاراکتر تیپیکالی را که خلق کرده است مانند پازلی، ریز ریز به هم چسبانده تا حاصل آن قهقهه هایی باشد که این روز ها در خانه ها به گوش می رسد.

استفاده از میمیک، لحن، بادی لنگوئیج (زبان بدن) و استایل های متفاوت کاریکاتوری نیازمند این است که بازیگر نقش را بشناسد، موقعیت کاراکتر را دربیاورد، ویژگی های کمیک اثر را در داستان درک کند و با مراقبت برای خارج نشدن از لحظات نقش و قصه، شخصیتی را خلق کند که نه بازی بازیگر مقابلش را بخورد نه اجازه نفس کشیدن به تماشاگرش بدهد.

پژمان جمشیدی جدا از توانایی های بداهه ای که برای این نقش نشان داده است در پاسکاری بازی و پاسکاری های حسی حتی در مقابل ژاله صامتی بسیار باهوش و با تجربه عمل می کند. او به خوبی می داند که نقش در تقابل با کاراکتر مقابل رشد می کند و اوج می گیرد پس بدون اضافه کاری و شلنگ تخته های مرسوم کمدین ها به دنبال این است که کاراکتر جای خودش را در سریال پیدا کند و پیش برنده قصه باشد تا صرفا دیده شدن خودش!

باید به پژمان جمشیدی و البته کارگردانی این سریال در همین قدم اول نمره قبولی داد چرا که بعد از مدت ها سریالی با تعاریف استاندارد یک اثر کمدی موقعیت روی آنتن رفته است که به معنای واقعی کلمه تماشاگر از دیدن آن با بازی های درخشان لذت می برد و می خندد.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
اعتماد اعضا به اتاق بازرگانی ایران چگونه ساخته می‌شود؟ آقای وزیر خارجه انگلیس؛ آیا ایران متجاوز است؟! آمریکا و اسراییل به‌دنبال فروپاشی ایران‌اند؛ بازگشت به گذشته ممکن نیست راز ناکام ماندن پاتریوت‌های عربستان در حفاظت از فرودگاه ریاض/ حوثی‌ها چگونه سامانه‌های پدافندی را گول زدند؟ دارایی‌های بزرگ، سودآوری پایین؛ چرا بنگاه‌های بزرگ ایران زیان‌ده هستند؟ نگاهی به ایران‌خودرو، هپکو و دخانیات از دریچه مدل ۷S مکنزی اسدالله یکتا؛ فرصت کار، نه ترحم قیمت سکه: هشت گام به پیش یک گام به پس/ بزرگ‌نمایی‌ گمراه کننده تاثیر بانک مرکزی بر بازار چرا پیش‌بینی آینده اقتصاد ایران دشوار است؟ آریایی‌نژاد: رفع ناترازی انرژی تنها با کاهش مصرف مردم امکان‌پذیر نیست چگونه در مدارس بزرگسالان و آموزش از راه دور ثبت‌نام کنیم؟ اولویت‌های امنیتی بیت‌کوین برای دوران پساکوانتومی تشریح شد قیمت گاز در اروپا به اوج 4 سال اخیر نزدیک شد گزارش وضعیت بورس امروز ۲۲ مهر ۱۴۰۵ از ویدیو و ماهواره تا استارلینک؛ بررسی یک سیاست شکست‌خورده در مواجهه با فناوری وقتی شرایط «اضطرار»، روال «عادی» کشور می‌شود