در ایران کدام الگوی بینی و چانه، جذاب است؟

به گزارش ایسنا، در جراحی‌های زیبایی، تهیه یک الگوی درمانی برای بیمارانی که علاوه بر مشکلات اندازه بینی، مشکلات موقعیت چانه یا بالعکس نیز دارند اهمیت خاصی دارد. به همین دلیل پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه با انجام یک مطالعه به بررسی تأثیر تغییرات برجستگی بینی و چانه بر میزان جذابیت صورت پرداختند.

در این مطالعه با استفاده از پرسش‌نامه نظرات جراحان زیبایی، ارتودنتیست‌ها و دانشجویان هنر، در این زمینه مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج نشان داد که برجستگی بینی کوچک یا نرمال به همراه عقب­‌رفتگی برجستگی چانه تا دو میلی‌متر، چانه نرمال و جلوآمدگی به اندازه دو میلی‌متر جذاب‌ترین پروفایل ­ها هستند.

با وجود اینکه تغییرات بینی و برجستگی چانه، تاثیر به‌سزایی بر ادراک زیبایی از جانب نظردهندگان داشت؛ اما با توجه به تحصیل و شغل نظردهندگان تفاوت قابل توجهی در دیدگاه‌ها مشاهده نشد. عقب رفتگی برجستگی چانه بیشتر از دو میلی‌متر باعث افت شدید میزان جذابیت صورت در هر حالتی از بینی خواهد شد.

همچنین برجستگی چانه بیشتر از دو میلی‌متر نیز خارج از محدوده زیبایی است. همچنین افزایش برجستگی بینی بیش از حدود نرمال، باعث کاهش جذابیت نیمرخ در هر حالتی از چانه خواهد شد.

ارتودنتیست­‌ها، بینی کوچک را در حالت برجستگی چانه نرمال و دو میلی‌متر جلو آمده و یا دو میلی‌متر عقب رفته و دانشجویان هنر برجستگی نرمال بینی را در دسته برجستگی چانه جلوآمده (به اندازه دو میلی‌متر) را  جذاب می‌­دانستند.

پژوهشگران این مطالعه می‌گویند: جراحان فک و صورت و متخصیین ارتودنسی باید به این امر توجه داشته باشند که در جمعیت ایرانی بینی، با برجستگی نرمال تا کوچک و برجستگی چانه ، به اندازه دو میلی‌متر عقب رفتگی، تا به اندازه دو میلی‌متر جلو آمدگی، در محدوده جذاب قرار می­‌گیرد که با توجه به هنر و تخصص جراح و ارتودنتیست و حالت کلی صورت بیمار، می­توان به تغییرات رضایت بخش و دارای مقبولیت از جانب بیمار و خود درمانگر دست یافت. 

این محققان معتقدند که  با توجه به نتایج این پژوهش می‌توان برای پوشش دادن مشکلات زیبایی بیماران، با حداقل آسیب درمانی تصمیم‌گیری کرد.

نتایج این پروژه تحقیقاتی با عنوان «بررسی تأثیر تغییرات برجستگی بینی و چانه بر میزان جذابیت صورت» در پایگاه نتایج پژوهش‌های سلامت کشور منتشر شده و نوید رضایی از پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مجری اصلی این طرح بوده است.