اظهارات مدیرمسوول شرق درباره ادامه حیات این روزنامه

او تاکید کرد: بنای تعطیلی نداریم اما از روی ناچار به جمع بندی رسیدیم که در سال جدید، بنای کار ما به صورت حق التحریر با همکارانمان باشد.

مهدی رحمانیان در گفت و گویی با ایسنا، درباره وضعیت روزنامه شرق گفت: آسیب هایی که از تحریم و کرونا دیدیم روی وضعیت مالی ما تاثیر بسیاری گذاشت؛ به ویژه تحریم که فشار مضاعفی برای ما داشت، به دلیل اینکه کاغذ و زینک و سایر اقلامی که در چاپ روزنامه نقش دارند، همه وارداتی بودند، تحریم و گرانی ارز هم تاثیرگذار بود.

مدیرمسوول روزنامه شرق خاطرنشان کرد: روزنامه ای را که با کاغذ ۲۳۰۰ تومان تولید می کردیم، به کاغذی ۴۰ هزار تومان رسید. یا زینک که ورقی هفت تا هشت هزار تومان استفاده می کردیم، به ورقی ۱۰۰ هزار تومان رسید. این مسائل فشار زیادی به رسانه ها وارد کرد. از طرفی دستمزدها هم افزایش زیادی پیدا کرد؛ البته مقصود من این نیست که زیاد یا کافی است، بلکه معتقدم این حقوق ها به شدت ناکافی است و کفاف زندگی همکارانمان را نمی دهد اما باری که بر روی دوش روزنامه داران گذاشته شده، بار سنگینی است. مجموعه عوامل دخیل در تولید روزنامه افزایش ناگهانی پیدا کرد و از طرفی درآمد روزنامه ـ هم در فروش و هم در آگهی ـ به شدت کاهش پیدا کرد.

او با بیان اینکه افزایش شدید هزینه ها و کاهش درآمدها عدم تعادلی را در رسانه های مکتوب ایجاد کرده است، تصریح کرد: در طول یکی دو سال گذشته با هر فراز و فرودی این مسیر را از طریق دریافت وام و فروش اموال توانستیم تا به اینجا برسیم و از این به بعد شرایطمان برای ادامه کار مساعد نیست و طبیعتا خبرنگاران ما کار دیگری جز روزنامه نگاری و خبرنگاری بلد نیستند و این شرایط را برای آنها سخت تر می کند. با توجه به اینکه امکان ادامه کار به این شکل وجود ندارد، به همکارانمان اعلام کردیم که در سال جدید، بنای کار ما به صورت حق التحریر خواهد بود و امکان ادامه حیات با شرایط فعلی برای ما وجود ندارد.

رحمانیان در ادامه اظهارات بالا خاطرنشان کرد: این اتفاق، سخت و ناراحت کننده است؛ هم برای ما و هم همکارانمان اما از روی ناچاری به این جمع بندی رسیدیم. فعلا بنای تعطیلی نداریم. اگر توانستیم با این شکل جدید ادامه دهیم، ادامه می دهیم، اگر نشد ناچاریم اعلام کنیم که بیشتر از این نمی توانیم جلو برویم.

رحمانیان درباره نتیجه انتشار روزنامه در فضای دیجیتال نیز گفت: فضای دیجیتال برای ادامه راه قطعا کمک کننده بود اما از طرفی به ضرر فضای مکتوب هم شد؛ چرا که مخاطبان به راحتی می توانند به اطلاعاتی که می خواهند دسترسی پیدا کنند و دیگر نیازی به خرید ضمیمه ندارند و خود این مساله برای ما کاهش درآمد به دنبال دارد.

او درباره ضرورت امنیت شغلی خبرنگاران و تهدیدهایی که همواره در این مسیر برای آنها وجود دارد، گفت: در طول دو سال گذشته تمام تلاشمان را کردیم که وضعیت موجود را حفظ کنیم و یکی از کلیدی ترین نکات ما حفظ شرایط همکارانمان بود اما متاسفانه ادامه راه با شرایط فعلی برایمان میسر نیست.

وی در پاسخ به اینکه آیا درخواست کمک از سوی دولت برای برون رفت از این وضعیت داشته اند؟ توضیح داد: در این شرایط طبعا دولت ها به کمک صنوف مختلف می آیند و انتظار این بود که دولت کمک هایی کند که تاکنون اتفاق نیفتاده است. البته دوستان ما در وزارت ارشاد وعده هایی داده اند که امیدواریم محقق بشود. از دست بخش خصوصی هم کاری ساخته نیست.

مدیر مسوول روزنامه شرق با بیان اینکه «امنیت شغلی همکارانمان دغدغه ی خود ما هم هست اما درآمدهای ما کفاف ادامه با این شرایط فعلی را نمی دهد»، در این زمینه اذعان کرد: ما ناچاریم با همکارانمان صادق باشیم و بگوییم که تا به حال مقید بودیم که حقوق اندکی که داده می شد را به موقع بدهیم ولی اگر حالا بخواهم به تاخیر بیندازیم و با وعده و وعید زندگی کنند، بلاتکلیف می شوند. اگر تکلیف روشن باشد می توانند در جای دیگر همین کارشان را ادامه بدهند یا کار دیگری کنند. به هر حال هر چه که هست تکلیفشان روشن می شود و از این بلاتکلیفی در می آیند.

رحمانیان افزود: اگر مسئولان چه در بخش دولتی و یا همچنین بخش خصوصی دغدغه ای برای حفظ رسانه ها دارند و می خواهند کمک کنند، وقت آن همین حالاست نه اینکه بعد از آنکه فاتحه آن رسانه خوانده شد، به فکر بیفتند.

مدیرمسئول شرق درباره ی شرایط جدید این روزنامه و فعالیت خبرنگاران در تحریریه، توضیح داد: تعدادی از همکارانمان را به عنوان دبیر سرویس نگه خواهیم داشت، تحریریه ای جمع و جور و چابک. تعداد بیشتری از همکارانمان نیز می توانند حق التحریر ادامه دهند. روزنامه هم به شکل رسمی فعلا کارش را انجام می دهد اما اگر نشود تصمیم دیگری می گیریم.

رحمانیان در پاسخ به اینکه چه آینده ای را برای ادامه حیات روزنامه اش متصور می شود؟ اظهار کرد: امیدوارم با این شیوه جدید بتوانیم کمی به راه ادامه دهیم، شاید شرایط با این تعاملی که در حال صورت گرفتن با جهان است، بهتر شود. اگر برجام برقرار شود و قدر ی از بار تحریم کاسته شود، کاغذ و زینک ارزان تر شود و اقلام مورد نیاز چاپ ارزان تر شود، شاید فشاری که روی ما هست هم کمتر شود و بتوانیم به حیاتمان ادامه دهیم. اما اگر شرایط فراهم نشود، آینده روشنی برای شرق نمی بینم. نه تنها برای شرق بلکه برای مطبوعاتِ مثل ما. در بخش خصوصی روزنامه های محدودی هستند که می توانند به حیات خودشان ادامه دهند. بخش دولتی هم که طبعا مشکلی ندارند.