تاریخ:
لحظه شگفتانگیز اتصال دو سلول مغز هنگام یادگیری 
درس نود و یک
ناسا بخشهای دیدهنشده خورشید را کشف میکند
این طرح که پروژه بادبان پراشنده خورشیدی نامیده میشود برای پیشرانش خود در فضا از نور خورشید استفاده میکند.
خورشیدی شبیه به بادبانهای زمینی کار میکند که از باد استفاده میکنند، اما بادبانهای خورشیدی به جای استفاده از تغییرات در فشار هوا، از تکانه مومنتوم یا اندازه حرکت فوتونهایی استفاده میکند که به سطح صیقلی و بازتابدهنده بادبان برخورد میکنند و برمیگردند تا به این شکل در خلاء فضا حرکت کند.
این بادبانها شبیه آینههای بزرگیاند و به فضاپیماها امکان میدهند که تا سرعتهایی شتاب بگیرند که با موشکها و سوخت معمولی امکانپذیر نیست. فراتر از این، این بادبانها هیچ قطعه متحرکی ندارند و هرگز فرسوده نمیشوند.
طرحهای بادبان خورشیدی بازتابنده دارای ایرادتیاند: آنها معمولا باید بزرگ و نازک باشند و محدود به جهت نور خورشیدند. این باعث میشود بین سرعت مطلوب یا مسیریابی درست، یکی را انتخاب کنیم. چرا که با بهتر شدن هر کدام، دیگری به شکل منفی تحت تاثیر قرار میگیرد.
با این حال، این طرح جدید بادبان خورشیدی برای حرکت بهتر در فضا از پراش - الگویی که نور در اطراف موانع، پخش یا خمیده میشود - استفاده میکند. توریهای کوچکی که درون لایههای نازک تعبیه شدهاند، به بادبان امکان میدهند که نور را بازتاب دهد تا نیرویی را ایجاد کند که بدون نیاز به حرکت دادن یک ساختار بزرگ و بیدوام، برای انجام مانورهای مداری کارآمدتر باشد.
امبر دوبیل، مهندس مکانیک در آزمایشگاه فیزیک کاربردی جانز هاپکینز در لورل مریلند، گفت: «پراش اساسا به شما امکان میدهد زاویه هدایت نور ورودی را سازگار و تنظیم کنید. همچنین یک اثر هولوگرافیک رنگین کمانی بر روی بادبان ایجاد میکند.»
دوبیل افزود: «در حالی که این فناوری میتواند بسیاری از سازههای مربوط به ماموریتهای فضایی را توسعه دهد، میتواند بر نیاز پژوهشگران فعال در زمینه هلیوفیزیک به قابلیتهای منحصربهفرد رصد خورشیدی بهطور قابل توجهی اثر بگذارد.»
«هدف این است که از طریق ساخت طرح بادبان پراشی و توسعه طرح کلی فضاپیمای بادبانی، با استفاده از فناوری بادبان نوری پراشی، زمینه را برای انجام یک ماموریت نمایشی در آینده فراهم کنیم.»
بادبانهای خورشیدی در گذشته آزمایش شدهاند. طی دهه ۱۹۷۰، کارل سیگن تلاش کرد این ایده را ترویج کند اما نتوانست ناسا را قانع کند که واقعا آن را بسازد.
تازه در سال ۲۰۱۰ بود که سازمان فضایی ژاپن، ایکاروس را یعنی همان بادبان خورشیدی مربعی و نه چندان بزرگ که قرار بود در سیاره زهره پرواز کند، به فضا پرتاب کرد، با توجه به اینکه نگاه بشر اکنون به فراسوی زمین، مریخ و ستارگان آینده است، این امکان وجود دارد که این فناوری بتواند جایگزین جذابی برای پیشرانههای موشکی باشد.
منبع: ایتنا
لینک کوتاه: کپی لینک
گردو پیاز کرمانی؛ غذای سنتی ساده اما خوشمزه و مقوی وجدان چیست؟ به زبان ساده؛ راهنمای درونی برای مسئولانهتر زندگی کردن روشهای افزایش اعتمادبهنفس به زبان ساده؛ از هدفهای کوچک تا پذیرش اشتباه ۶ فیلم علمی تخیلی که کریستوفر نولان توصیه میکند تماشا کنید زیر «تختجمشید» چه خبر است؟/ رازهای مهندسی یک بنای ۲۵۰۰ ساله (+ عکس) چای بوبا چیست؟؛ نوشیدنی جذاب و جویدنی که این روزها همه دربارهاش حرف میزنند + طرز تهیه ترند مکسینگ؛ چرا تلاش برای رسیدن به بهترین نسخه به خودمان آسیب میزند؟ تاریخچه ۵,۰۰۰ ساله نمک در یک نمودار؛ چطور یک طعمدهنده تاریخ بشریت را تغییر داد؟(+اینفوگرافیک) اینبار جغور بغور را با دل مرغ بپز! آیا «ققنوس» واقعاً وجود داشته است؟ منتظر سال جدید نمانید؛ فرمول پاییزی ایجاد تغییرات در زندگی قدیمیترین دریاچههای جهان کداماند؟ ۱۰ دریاچه با قدمتی میلیون ساله(+عکس) چرا نوجوانان دچار اضطراب هستند و چگونه میتوان به آنها کمک کرد؟ ریشههای علمی یک دلگیری؛ چرا جمعه ها دلمان می گیرد؟ تاثیر هولناک افراد منفینگر بر طول عمر