نمایندگان اردن، "غزه" را نمی بینند اما "اشرف" را چرا؟!

تعداد محدودی از نمایندگان مجلس اردن که برای مردم این کشور شناخته شده و به دریافت هدایا و کمکهای مالی از سازمان مجاهدین خلق ایران ، موسوم به "منافقین" در ازای طرفداری از آنان معروف می باشند ، بار دیگر با ریختن اشک تمساح خواهان آزادی فوری 36 تن از منافقین در عراق شدند.

 بر اساس گزارش سایت اردنی رم در بیانیه امضاء شده از سوی 20 نماینده مجلس این کشور در دخالتی آشکار از دولت عراق خواسته شده تا منافقین مذکور را سریعا آزاد نمایند .

بیانیه نمایندگان مذکور مدعی شده پس از درگیری نیروهای عراقی با منافقین ، 11 تن از آنان به اصطلاح شهید شده و همچنان پس از 40 روز ساکنین اردوگاه اشرف در محاصره و اعتصاب غذا بسر می برند . 20 نماینده مجلس اردن با فراتر گذاشتن پای خود از تمامی جهات بین المللی و بشردوستانه درخواست وساطت برای آزادی منافقین زندانی و برداشتن محاصره ازدوگاه اشرف و نیز ابقاء اردوگاه با امنیت کامل و تحت حفاظت نیروهای بین المللی گردیده است !

اینکه چه موضوعی باعث شده تا این افراد بجای پاسخ دادن به اظهارات مقامات صهیونیستی مبنی بر اینکه اردن جزئی از اسرائیل است ، تلاشهای مستمر رژیم صهیونیستی برای یهودی سازی مناطق فلسطینی و افزایش روز افزون حفر کانالها در زیر مسجدالاقصی در سایه غمض عین برخی کشورهای عربی مسئول دلشان به حال منافقین بسوزد، جای سوال و تعجب دارد .

 این درحالیست که روزانه دهها فلسطینی توسط نیروهای صهونیستی مورد حمله قرار می گیرند و علیرغم درخواستها برای دعوت مجلس نمایندگان اردن از رئیس مجلس قانونگذاری فلسطین پس از آزادی وی ، هیچ تمایلی بدین کار نشان داده نشد .

جالب است که این نمایندگان اردنی در حالی برای محاصره 40 روزه تعدادی تروریست اشک تمساح می ریزند که غزه بعد از جنگ 22 روزه ، همچنان در محاصره اسرائیلی هاست و حتی در روز عید فطر ، اجازه ورود شیرینی هم به مردم مظلوم غزه داده نشد. انها حتی از وارد کردن آجر هم برای بازسازی خانه های ویران شده خود محروم هستند و همین گونه است دارو و غذا و بسیاری از مایحتاج اولیه مردم.به راستی آیا نمایندگان اردنی کورند و خبر از احوال ناخوش همسایه تحت ستم شان ندارند؟!

اعضای سازمان مجاهدین خلق ، نه تنها دست شان به خون هزاران ایرانی آلوده است و پرونده اقدامات تروریستی آنها به ویژه در اوایل پیروزی انقلاب در یاد مردم ایران باقی مانده ، بلکه پس ازاستقرار در عراق ، به بازوی سرکوب استخبارات تبدیل شدند و در جریان انتفاضه 1991 مردم عراق ، در کنار ارتش صدام به قتل عام مسلمانان این کشور پرداختند.