سایه‌ای که از بر موسیقی ایران برفت/ نقش جاودانه ابتهاج در اعتلای موسیقی ایران (فیلم)

عصر ایران؛ سحر طاعتی ــ هوشنگ ابتهاج شاعر و غزل‌سرای ایرانی نقش پررنگی در ترویج موسیقی ایرانی داشته است . او از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ سرپرست برنامه گل‌ها در رادیوی ایران (پس از کناره‌گیری داوود پیرنیا) و پایه‌گذار برنامه موسیقایی گلچین هفته بود. تعدادی از غزل‌ها، تصنیف‌ها و اشعار نیمایی او را خوانندگانی چون محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، شهرام ناظری، حسین قوامی و محمد اصفهانی اجرا کرده‌اند.البته اشعار سایه را فقط بزرگان موسیقی همچون قوامی و شجریان و ناظری نخوانده اند بلکه امروزه صدای خوانندگان نسل سومی را می شنویم که آنها را با موسیقی خود همراه کرده اند و سعی در ترویج اشعار او با زبان موسیقایی خود میکنند که نمونه بارز آن ارغوان با صدای علیرضا قربانی است.که این خود نشان از پیوند عمیق او با موسیقی دارد.سایه تنها غزل سرا و شاعر نبوده او مدیری بوده که سهمی عظیم در ترویج موسیقی ایرانی داشته آن هم در رادیو. چرا که در زمان مدیریتش برای ترویج و اشاعهٔ موسیقیِ ایرانی، از مدیرِ وقتِ رادیو بودجهٔ جداگانه‌ای گرفته‌بود و همان زمان از محمدرضا لطفی درخواست کرد تا گروهی تشکیل دهد و به تولیدِ کارهایی در موسیقیِ ایرانی بپردازد.این چنین بود که گروه شیدا شکل گرفت البته پایه های تاسیس آن در سال ۵۱ در دانشگاه تهران ریخته شده بود اما فعالیت رسمی این گروه در سال ۱۳۵۳ با همکاری هوشنگ ابتهاج در رادیو ایران آغاز شد.چندی بعد ابتهاج با همان هدفِ بازخوانی آثار گذشتگان با همراهی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان گروه عارف را در رادیو تشکیل داد.همان زمان بود که ابتهاج بنیان گذار برنامه موسیقی گلچین هفته شد تا هر جمعه صبح کارهای گروه شیدا و عارف را پخش کند تا مردم سرزمینش موسیقی ناب لطفی و علیزاده و مشکاتیان و ناظری و کامکارها را بشنوند. علاقه امیرهوشنگ ابتهاج به موسیقی و آواز تنها به همکاری با بزرگان موسیقی و یا مدیریت موسیقی رادیو ختم نمیشود بلکه علاقه او به این هنر تا حدی بود که بارها افسوس می خورد که چرا به جای شعر سراغ موسیقی نرفته است.او مرگ را به حساب نمی‌آورد چنان از لحظه لحظه زندگی اش بهره می برد که رضایت کامل از زندگی کردن داشت آن هم وقتی می تواند به عنوان یک انسان سمفونی نه بتهون را بشنوند و یااواز ابوعطا شجریان را گوش کند. اما امروز مرگ به سراغش آمد و در سن ۹۵ سالگی در آلمان به اثر نارسایی کلیوی درگذشت.

کبد ما هزاران سال عمر می‌کند، اما مغز و قلبمان اجازه زندگی طولانی نمی‌دهند

بیشتر بخوانید:

و پرده برای همیشه فرو‌افتاد...

شاه مقصر بود نه سایه

تماشاخانه

زرتشت؛ ۴۷ سال پیامبری اهورامزدا و قیام علیه کرپان‌های دیو پرست

کاشفان قاره آمریکا فاتحان جام آمریکا / از استعمار تا زمین سبز فوتبال

فیلم های دیگر