امروز با حافظ : دارم از زلفِ سیاهش گِله چندان که مَپرس

دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس
که چُنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مَپُرس

کَس به امّیدِ وفا ترکِ دل و دین مَکُناد
که چُنانم من از این کرده پشیمان که مپرس

به یکی جرعه که آزارَ کَسَش در پِی نیست
زحمتی می‌کشم از مردمِ نادان که مپرس

زاهد از ما به سلامت بگذر کاین مِیِ لعل
دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس

گفت‌وگوهاست در این راه که جان بُگْدازد
هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرس

پارسایی و سلامت هَوَسم بود، ولی
شیوه‌ای می‌کند آن نرگسِ فَتّان که مپرس

گفتم از گویِ فلک صورتِ حالی پرسم
گفت آن می‌کشم اندر خمِ چوگان که مپرس

گفتمش زلف به خونِ که شکستی؟ گفتا
حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

چرا نشستن طولانی «سیگار جدید» نامیده می‌شود؟ «ایستادن» راه‌حل‌ است؟

بیشتر بخوانید:

امروز با حافظ : فاش می‌گویم و از گفتهٔ خود دلشادم

امروز با عماد خراسانی : از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

امروز با رودکی : بوی جوی مولیان آید همی...

امروز با شهریار : رو کن به هر که خواهی گل پشت و رو ندارد

امروز با سعدی : عهد بشکستی و من بر سر پیمان بودم

امروز با فرامرز ریحان صفت : نت وا نشد و عکس رخ یار نیامد (شعر طنز)

تماشاخانه

نبرد کانای؛ روز سیاه ارتش روم / وقتی ناگهان رخ هلال ماه به سمت ارتش دشمن برگشت

قدیمی‌ترین موجود زنده جهان در آمریکاست ؛ یک نفر این را به ترامپ بگوید!

فیلم های دیگر