فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۸۷۱۴۶
تاریخ انتشار: ۰۶:۴۶ - ۳۰-۰۱-۱۴۰۲
کد ۸۸۷۱۴۶
انتشار: ۰۶:۴۶ - ۳۰-۰۱-۱۴۰۲

سندروم شیشه خیارشور و سیاستمداران ایرانی

سندروم شیشه خیارشور و سیاستمداران ایرانی
سندروم شیشه خیارشور را می‌شود در رفتار دولت‌مردان و اهالی مجلس دید. آنها وقتی در راس کار قرار ندارند، مدام پشت سر هم تزهای مختلف اقتصادی می‌دهند اما ...

عصرایران؛ مصطفی داننده- احتمالا برای شما هم اتفاق افتاده است که وقتی فردی در حال تلاش برای باز کردن در شیشه خیارشور است، به او می‌گوییم که در یک خیار شور را هم نمی‌توانی باز کنی؟( کنایه به اینکه حتی این کار ساده را هم نمی‌توانی انجام بدهی) اما وقتی خودمان شیشه را به دست می‌گیریم، متوجه می‌شویم که باز کردن در خیارشور به این سادگی‌ها هم نیست.

به این موقعیت همان سندروم شیشۀ خیارشور (Pickle Jar Syndrome) است. در زبان فارسی هم ضرب‌المثلی نزدیک به این معنا داریم:« نشسته لب گود می گه لنگش کن»

سندروم شیشه خیارشور و سیاستمداران ایرانی

سندروم شیشه خیارشور را می‌شود در رفتار دولت‌مردان و اهالی مجلس دید. آنها وقتی در راس کار قرار ندارند، مدام پشت سر هم تزهای مختلف اقتصادی می‌دهند. آنها به گونه‌ای حرف می‌زنند که مردم فکر می‌کنند وقتی آنها به کرسی ریاست جمهوری یا صندلی‌های سبز پارلمان تکیه بزنند، تمام مشکلات حل می‌شود و شیر و عسل است که در جوی های کشور جاری می‌شود.

به صورت مثال برخی در فضای مجازی و سخنرانی‌های عمومی می‌گفتند اگر روحانی برود و تیم او خانه نشین شود، دلار ارزان و کالاها با قیمت مناسب در اختیار مردم قرار می‌گیرد. اما وقتی همان افراد در پست‌های مختلف قرار گرفتند، هیچ اتفاقی نیفتاد و حتی وضعیت اقتصادی بدتر از گذشته شد.

یادمان نرفته است که یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری که الان معاون رئیس جمهور هم هست در جریان مناظره‌های انتخاباتی گفت «می‌شود در عرض سه روز مشکل بورس کشور را حل کرد.» این درحالی است که دولت در حال اتمام سال دوم خود است و بورس همچنان رنگ قرمز به خود دارد.

این سندروم وقتی اتفاق می‌افتد که مسئولان شناخت درستی از مدیریت و مشکلات کشور ندارند. این بی‌تجربگی باعث می‌شود که آنها فکر کنند اداره کشور مانند مدیریت یک ساختمان مسکونی است و با چند دستور و جلسه می‌شود همه مشکلات را حل کرد. در واقعیت اما بدون شناخت و داشتن سیاست درست اقتصادی نمی‌شود باری از دوش مردم برداشت.

نمایندگان مجلس کم کم به پایان عمر نمایندگی خود نزدیک می‌شوند اما تقریبا هیچ‌کدام از آن حرف‌هایی که زمان انتخابات می‌زدند عملی نشده است. آنها حتی نتوانستند طرح شفایت را در پارلمان اجرایی کنند. این طرح مهم‌ترین نقدی بود که همین افراد به مجلس قبلی می‌کردند.

نکته جالب ماجرا این است که این افراد در آن زمان حل مشکلات کشور را به مثابه آب خوردن می‌دانستند اما وقتی خودشان به روی کار آمدند مدام از جنگ اقتصادی حرف می‌زنند و انگار نه انگار که دولت‌های قبلی هم با این مشکل روبرو بودند.

شاید اگر احزاب قدرتمند در ایران حضور داشتند و نیروهای کارآمد تربیت می‌کردند و می‌توانستند نقش دولت در سایه دولت‌های مستقر را بازی کنند و با مشکلات کشور آشنا شوند، حداقل در سطح کلان با سندروم خیارشور روبرو نمی‌شدیم.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
آیا بازار کار زنانه شده؟/ از پیک موتوری گرفته تا مشاور املاک بیمه مرکزی: خسارت 6750 خودروی آسیب‌دیده از جنگ پرداخت شد قطع موقت گاز در برخی مناطق شهر اصفهان سهمیه دلار بانکی را در چند مرحله می‌توان خرید؟ آشنایی با بزرگترین منابع تولید برق در جهان بوشهر: واژگونی اتوبوس در کمربندی کنگان/ ۸ کشته فرار مغزها؛ ۵۰ مهندس نخبه از پروژه هوش مصنوعی ایلان ماسک جدا شدند آغاز پیش فروش ۸ محصول ایران‌خودرو بدون قرعه‌کشی برای عموم مردم -اردیبهشت۱۴۰۵ (+زمان، اسامی خودروها و شرایط) نرخ خوراک و سوخت صنایع پتروشیمی، فولاد و سیمان اعلام شد زنان یا مردان؛ کدام زودتر افت شنوایی را تجربه می‌کنند؟ وقتی «فقر» چهره زنانه پیدا می کند / زنان اولین قربانیان شوک‌های اقتصادی پی‌در‌پی  «طرح اعتباری گندم» کارایی برای گندم‌کار ندارد نشریه فورچون: ریسک کمبود عرضه نفت با بن‌بست هرمز بالا رفت ۷ اشتباه رایج دیابتی ها در شب / چرا قند خون شب‌ها نوسان می‌کند؟ قولنامه‌های ملکی وارد مرحله ثبت رسمی و سیستمی شدند