از اعدام بهنود تا عفو مصطفی

آن‌طور که این وکیل دادگستری نوشته است، مصطفی نقدی در سال ۱۳۸۳ زمانی که کمتر از ۱۸ سال سن داشته، در یک درگیری «ناخواسته» و به طور «اتفاقی»، مسعود روزبهانی را به قتل رسانده بود.

مصطفی نقدی به گفته وکیلش، نهم اسفندماه سال ۱۳۸۳ به «قصاص نفس» محکوم شده بود که خانواده مقتول، شنبه گذشته پس از دریافت دیه، «مراتب رضایت و عفو از قصاص» را اعلام کردند.

این در حالی است که ۱۹ مهر ماه امسال بهنود شجاعی، نوجوانی که در ۱۷ سالگی مرتکب قتل شده بود در ایران اعدام شد.

اعدام بهنود شجاعی بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و خارجی داشت و حتی شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز ویژه برنامه مستندی در این زمینه پخش کرد.

مطابق آنچه که در خبرها آمده بود بسیاری از هنرمندان و نیکوکاران تلاش کردند تا رضایت خانواده مقتول را بگیرند . افرادی چون عزت ا... انتظامی و پرویز پرستویی از جمله کسانی بودند که تلاش بسیاری برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام بهنود کردند.

این در حالی بود که حتی دکتر محمد جواد لاریجانی معاون حقوق بشر قوه قضائیه نیز تلاشی را در این راستا انجام داده بود و گفته می شد که خانواده مقتول حاضر به دادن رضایت شده است.

اما سرانجام و در حالیکه صدها نفر از مردم نیز برای جلب رضایت خانواده مقتول در مقابل زندان اوین تجمع کرده بودند ، مادر مقتول چهارپایه را از زیر پای بهنود خارج کرد که تا قاتل فرزندش نیز رهسپار بهشت زهرا (س ) شود.

اما در همان فیلمی که شبکه اول نیز نشان داد ، بودند خانواده هایی که لذت بخشش و عفو را بر انتقام ترجیح می دادند و اکنون با عفو مصطفی نقدی نیز این امر ثابت شد که می توان بخشید.

اما نکته جالبی که در این زمینه وجود دارد فعالیت وبلاگ نویسانی است که تلاش بسیاری کردند تا زمینه را برای جلوگیری از اعدام بهنود شجاعی فراهم کنند . این وبلاگ نویسان که عمدتاً نویسندگان مطالب اجتماعی هستند بعد از اعدام بهنود به شدت دلگیر شدند و این امر سبب بازتاب گسترده ای در رسانه ها شد.

امروز اما همان وبلاگ نویسان نیز با انتشار گسترده خبر عفو یک محکوم به اعدام دیگر به تشکر از خانواده ای پرداختند که تن به رضایت داده است.

این امر نشان می دهد که فضای وبلاگ نویسی و رسانه های ایرانی به شدت نسبت به رخدادهای روز اجتماعی حساس شده است و امروز رسانه ها تبدیل به دیده بانهای خبری جامعه ایرانی شده اند . هر چند این حساسیت هایی که در وبلاگ ها دیده می شود در سایت ها به دلیل ماهیت عمدتاً سیاسی آنها کمتر بازتاب پیدا می کند .

این در حالی است که وبلاگ های ایرانی به لحاظ تعداد مخاطب قابل مقایسه با روزنامه ها و سایت ها نیستند . اما اینکه چرا مسائل اجتماعی در سایت ها و روزنامه ها کم رنگ تر از وبلاگ هاست شاید به دلیل سیاست زدگی این رسانه ها در فضای سیاسی امروز باشد . اما این سبب نمی شود که از آنها به دلیل پررنگ کردن بیش از حد مسائل سیاسی و نادیده گرفتن اخبار حوزه های اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی انتقاد نشود .