۰۵ تير ۱۴۰۳
به روز شده در: ۰۵ تير ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۹
فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۹۸۶۳۰
تعداد نظرات: ۵ نظر
تاریخ انتشار: ۱۵:۳۶ - ۲۶-۰۴-۱۴۰۲
کد ۸۹۸۶۳۰
انتشار: ۱۵:۳۶ - ۲۶-۰۴-۱۴۰۲

تهران ، نماد عشق می‌خواهد/ دیدار با بانوی سرخ‌پوش

تهران ، نماد عشق می‌خواهد/ دیدار با بانوی سرخ‌پوش
بانوی سرخ پوش را دیدم. دُرست چهل سال پس از اینکه برای همیشه در نزدیکی ضلع شمال شرقی میدان فردوسی گم شد ، همانجایی که هر روز ساعت ها منتظر می ماند. بانوی سرخ پوش نماد عشق تهران شده بود، بی آنکه خود بخواهد یا حتی خود بداند.

  عصر ایران؛ فرشاد قوشچی - ‌بانوی سرخ پوش را دیدم. دُرست چهل سال پس از اینکه برای همیشه در نزدیکی ضلع شمال شرقی میدان فردوسی گم شد ، همانجایی که هر روز ساعت ها منتظر می ماند. بانوی سرخ پوش نماد عشق تهران شده بود، بی آنکه خود بخواهد یا حتی خود بداند. سالیان سال در جایی مشخص می ایستاد و طرز نگاهش به این می مانست که لحظه ای دیگر کسی او را در آغوش می گیرد، به همان شدت چشم انتظار.


 مردم تهران برای او افسانه ای زیبا ساخته بودند، اینکه در میدان فردوسی قراری با محبوبش گذاشته و باید سراسر سرخ بپوشد تا مَردش او را در میان انبوه جمعیت بیابد و سوار بر اسب سفید آرزوهایش از شهر برُباید.


 به هر دلیلی مرد بر سر قرار حاضر نمی‌شود و بر عهدش استوار نمی‌ماند. ولی بانوی سرخ‌پوش قریب سی‌سال هر روز در سرما و گرما همان‌جا به انتظار نشسته است. 

تهران ، نماد عشق می‌خواهد/ دیدار با بانوی سرخ‌پوش

 


حتی روزی دکتر غلامحسین ساعدی، نویسنده پُرآوازه ایران او را بسیار بیمار و تب دار می بیند و به اجبار سوار بر تاکسی کرده به درمانگاهی می برد که شاید التیام یابد، بانوی سرخ پوش سخت بی قراری کرده و می خواهد بر سر قرار برگردد. 


تنها یادگار از آن بانو چند ثانیه ای فیلم از خسرو سینایی در مستندی به نام  تهران امروز و مصاحبه رادیویی کوتاه از مسعود بهنود در سال 1355 خورشیدی است. 


چند جمله ای مختصر به بهنود می گوید با لهجه ای به نظر گیلکی، اینکه نامش یاقوت است و از اساس منکر عشقی چنین می شود و آن را برای سن وسالش عیب می پندارد، گویا خانه اش در آن حوالی ست و رنگ سرخ را می پسندد و در نهایت اینکه در جوانی اش عشقی بوده چنان که برای دیگران نیز ، باقی داستان را سراسر دروغ می داند.


 اما به هرحال بانو نماد عشق تهران می شود، چه بخواهد چه آنکه نه . همان هنگام معینی کرمانشاهی ترانه ای می گوید و فرشته و بعد هم سوسن آن را می خوانند، هر دو موفق و پُرطرفدار:


( توُ شهری که تو نیستی ، خیابون شده خالی / دیگه هر چی می بینم ، دارن رنگِ خیالی / تو که نیستی منو ویلون تو خیابون ببینی / تو که نیستی منو با این دل داغون ببینی‌).


 محمد علی سپانلو شاعر تهران هم در کتاب خانم زمان برایش می سراید که : ( بدان سرخ پوشی بیندیش / که عمری مرتب به  سر وقت میعاد می رفت / و معشوق او را چنان کاشت / که اکنون درختی ست برگ و برش سرخ ). 


بانوی سرخ پوش تهران حتی چند سال پس از انقلاب هم که بساط عاشقی دگرگون شده بر سر قرار حاضر می شود، با روسری کوچکی بر سر که مبادا نظم نوپا را بیازارد تا سال 1362 و پس از آن برای همیشه جای خالی اش به رُخ میدان فردوسی کشیده می‌شود که دیگر عاری از نماد عشق مانده است.


من اما چنان که گفتم چهل سال بعد در  ایستگاه متروی میدان فردوسی بانویی بسیار شبیه به او را دیدم . تو گویی در شمایل چهل سال پیش ظاهر شده و همان بانوی پنجاه و چندساله ای است که برای همیشه در غبار تهران گُم شد. 


ولی این بار سراسر سیاهپوش با موهایی سفید که بر آن رنگی زرد خودنمایی می کرد. خسته و درمانده ، به همان خستگی چهل سال پیش هرچند درماندگی اش نه از عاشقی که از بیماری و کسالت بود. با کیسه ای پر از دارو در دست و موبایلی که می توانست با هر معشوقی بلافاصله صحبت کند تا تکلیفش روشن شود ، بی آنکه در میدان فردوسی روزها و ساعت ها به انتظار بماند. 


حالا دیگر دکتر ساعدی هم چهل سال است که در غروبِ غربتِ غرب محو شده و نمی تواند که بیاید و او را به بیمارستانی برساند.


ساعت یک ربع به دوازده ظهر روز سه شنبه 20 تیر ماه 1402 ، مترو در ایستگاه میدان فردوسی ایستاد و او به همان واگنی آمد که من در آن بودم. 
تا دیدمش آنی به ذهنم خطور کرد که شباهت غریبی به بانوی سرخ پوش دارد، چه آنکه اینک در نظم دوباره دگرگون شده روسری اش هم بر شانه هایش بود با همان چهره و قد و قواره، حتی موبایلش را که جواب داد صدایی شبیه همان تنها صدای به یادگار مانده اش داشت. 


اما انگار به جای نماد عشق تهران، رو به رویم نماد بیماری و استیصال تهران ایستاده بود. تهران به اعتبارِ انتظارِ او زیبا بود. تهران هنوز هم نماد عشق می خواهد ، باید چاره ای اندیشید د پیش از آنکه نوش‌دارویی پس از مرگ سهراب شود.

------------------------

* نمایه بالا براساس مستندی با پرفورمنس جمعی از دختران ساخته محمد حسینی

برچسب ها: تهران ، میدان فردوسی
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۵
در انتظار بررسی: ۳۹
غیر قابل انتشار: ۱
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۵:۴۷ - ۱۴۰۲/۰۴/۲۶
134
19
زن ها را فقط با این نگاه می بینید؟
اف بر شما داعیه داران دروغین تمدن!
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۶:۰۷ - ۱۴۰۲/۰۴/۲۶
15
79
خیلی قشنگ بود
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۶:۱۶ - ۱۴۰۲/۰۴/۲۶
12
69
مرحبا به این قلم
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۶:۵۸ - ۱۴۰۲/۰۴/۲۶
11
58
آه که چه زیبا نوشتی آقا فرشاد بغضم گرفت جوون بودیم با دوطبقه وقتی از میدون فردوسی رد می شدیم همه بچه ها سرمونو می کردیم بیرون از شیشه
داد می زدیم عشقت نیومدبعد هورا می کشیدیم واقعن نماد بود
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۱۷:۴۰ - ۱۴۰۲/۰۴/۲۶
9
54
آقای قوشچی نویسنده جدید عصر ایران هستند؟ یعنی قراره ادامه پیدا کنه؟ قلم خوبی ذارن و نگاه انسانی و پاکیزه.
عصر ایران آقای دکتر قوشچی مدیر مسوول مجله کشاورزی و توسعه پایدار و عضو هیات علمی دانشگاه در رشته تخصصی خود ( با دکتری اکوفیزیولوژی گیاهان) هستند اما دل مشغولی های فرهنگی و ادبی و البته ذوق و مهارت نوشتن هم دارند و از آثاری چون «از سپید و سیاه تا تاکستان/ خاطرات مطبوعاتی اسماعیل جمشیدی»، 60 سال عاشقی، جامعه شناسی چشم و هم چشمی و مجموعه شعر تاریخ بی قراری این گونه برمی آید.
امیدواریم همچنان از قلم ایشان استفاده کنیم.
دادگاه لاهه برای دو مقام ارشد نظامی روس حکم بازداشت صادر کرد ۲۰۲۴ سال ازدحام انتخاباتی در جهان مدال طلای پاراوزنه‌بردار ایران در جام جهانی گرجستان هواشناسی استان تهران اطلاعیه داد روحانی : جلوی برجام را گرفتید چون می‌خواستید دولت فعلی را درست کنید؛ چرا جلوی اف ای تی اف را گرفتید؟/ شما ما را به دوره قاجار بردید وقوع زلزله ۵.۷ ریشتری در جزیره پرجمعیت ژاپن زاکانی : برای توزیع عادلانه و خلق ثروت به میدان آمدم قالیباف : ۳ ماه گذشته و هنوز مصوبه مجلس برای پرداخت پول بازنشستگان اجرا نشده است محدودیت خروج آب زمزم از عربستان پورمحمدی : شاخص اقتصاد هر کشوری بورس است جلیلی : روستاها می توانند سلول جهش کشور باشند پنجشنبه ۷ تیرماه ، برگزاری مراسم بزرگداشت شهید رئیسی در مصلی تهران با سخنرانی سیدحسن نصرالله قاضی زاده : اجازه نمی‌دهم دریافتی حقوق بگیران از تورم جا بماند/ دیوار سربازی اجباری را برمی‌دارم مدودف : از تحریم ها جان سالم به سر می بریم اما نمی‌بخشیم و فراموش نمی‌کنیم پزشکیان : دروغ نخواهم گفت / رئیس جمهوری پاسخگو خواهم بود