علیرضا پناهیان:الان بهترین وقت برای مذاکره نکردن است

 

حجت الاسلام علیرضا پناهیان، جمعه شب گذشته در هیئت محبین اهل بیت علیهم السلام، به تشریح نگاه خود به مسئلۀ مذاکره با آمریکا پرداخت. وی درک اولویت‌ها را مهمترین مسئله در عرصۀ‌ سیاست دانست و تأکید کرد تفکر استراتژیک و تشخیص اولویت ها از ویژگی های بارز حضرت امام خمینی و مقام معظم رهبری در طول سالیان حیات انقلاب بوده است.

به گزارش رجانيوز، پناهیان در تحلیل تغییر صوری رفتار رئیس جمهور امریکا تصریح کرد که الان آمریکا در موقعیتی از ذلّت قرار گرفته که اگر بتواند فقط یک کشور یعنی ایران را پای میز مذاکره بنشاند، می‌تواند از محاکمۀ‌ تاریخی فرار کند و با مذاکره با ایران از این باتلاق نجات پیدا کند و در چنین شرایطی ما نباید با مذاکره با آمریکا، نجات‌بخش دولت استکباری آمریکا باشیم.

مذاکره ایران با آمریکا، به آمریکا جان تازه‌ای می‌دهد

اگر ایران الان با آمریکا مذاکره کند،‌ آمریکا نجات پیدا کرده و جان تازه‌ای پیدا می‌کند؛ از شاخ و شانه کشیدن برای اروپا، روسیه و ملّت‌های منطقه گرفته تا پشتیبانی کردن محکم‌تر از اسرائیل،‌ و حتی رفع بسیاری از مشکلات اقتصادی خودش و بسیاری از مسائل دیگر.

اصل این مذاکره الان برای آمریکا خیلی اهمیت دارد؛ برای تثبیت پایگاه خودش در افکار عمومی جهان، برای افزایش محبوبیت آقای اوباما، برای مردم فریبی‌اش،‌ برای نجات خودش از منجلابی که گرفتار شده.

اگر بتواند کشور مقتدر و انقلابی ایران را، که حرف تازه برای مردم جهان دارد، پای میز مذاکره بنشاند، به این وسیله به مردم منطقه و به افکار عمومی جهان،‌ ثابت خواهد کرد که تغییراتش ظاهری نیست و ایران هم به عنوان رأس مخالفان امریکا بالاخره به زانو درآمد. آنوقت می‌تواند تمام مصیبت‌هایی را که بر سر جهان بشریت آورده به فراموشی بسپارد، و از محاکمۀ‌ تاریخی آنها جان سالم به در ببرد. و راه خود را به انحاء مختلف ادامه دهد.

خوی استکباری آمریکا را همه جهان می‌فهمد

در میان افکار عمومی جهان، ایران به عنوان یک قهرمان در مقابل استکبار قد عَلَم کرده و محبوبیت پیدا کرده است. مستضعفان جهان به ایران امید بسته‌اند، مسلمانان به ایران دل بسته‌اند، شیعیان که کاملاً اتکاءشان به اقتدار جمهوری اسلامی در مقابل استکبار است.

اگر ما برویم پای میز مذاکره، حتی اگر ما به ظاهر به همۀ‌ منافعمان هم برسیم، مثلاً پول‌های بلوکه شده آزاد بشود، و خیلی از مسائل دیگر هم حل بشود، اما این مسئله را چکار می‌خواهیم بکنیم که با رفتن پای میز مذاکره، دیگر امیدی برای مبارزه با استکبار در جهان باقی نخواهد ماند؟

اساساً منافع ملی ما هم الان در گروِ همین مذاکره نکردن است. عزّت جمهوری اسلامی از مهمترین و ریشه‌ای‌ترین منافع ملی ما است. هم بسیاری از منافع امروز ما را در بر دارد و هم تمام منافع آینده را. همین عزت ملی و جهانی است که مانع بروز بسیاری از تعرض‌ها و دشمنی‌های دشمنان ما شده است.

الان در این شطرنجی که در عالم پهن شده، ما مهره‌های قدرت‌مندی در زمین داریم. آیا معقول است که یک دفعه‌ کلیدی‌ترین مهره‌‌های خودمان را خودمان از زمین خارج کنیم؟! الان ما با خیلی از فرصت‌ها می‌توانیم در عالم نقش‌های جدی ایفا کنیم، که اگر پای میز مذاکره بنشینیم، دیگر آن فرصت ها را نخواهیم داشت.

اینکه ما الان سمبل مبارزۀ با آمریکا هستیم چقدر اهمیّت دارد؟‌ اینقدر اهمیّت دارد که آمریکا تلاش کرده که یک بدل از ما در زمینه مبارزه با آمریکا درست کند. این علمداری مبارزه با آمریکا آنقدر اهمیت دارد که آمریکا‌ برای اینکه این علم دست ما نباشد، جریان طالبان را درست کرد که بگوید ایران علمدار این مبارزه نیست.

منافع ما در گروی ذلت نهایی آمریکاست؛ چرا عملیات ذلیل کردن آمریکا را ادامه ندهیم؟

اگر یک روزی مذاکره مصلحت باشد، حتماً‌ این مصلحت به دلیل منافع ما، یعنی منافع کشور، منافع اسلام و منافع انقلاب اسلامی خواهد بود. با کمی دقت روشن است که منافع ما فقط در گروِ‌ ذلّت نهایی آمریکاست. اگر کمی دیگر صبر کنیم آمریکا بسیار ذلیل‌تر از این خواهد شد.

نباید فریب خورد. اینکه امام فرمودند آمریکا شیطان بزرگ است؛ این شیطان بزرگ هیچ‌وقت دست از دشمنی‌اش برنمی‌دارد. به همۀ کارهایش باید با سوء ظن نگاه کرد. وقتی آمریکا اصرار بر مذاکره می‌کند، ما باید صبر کنیم تا آمریکا خیلی ذلیل بشود. خیلی ذلیل‌تر از آنچه الان هست. الان هم خیلی به ذلّت افتاده‌اند ولی می خواهند این ذلت را پنهان کنند.

اگر دولتمردان ما چندین سال با تکیه بر دیپلماسی عمومی، افکار عمومی را علیه استکبار، به ویژه علیه صهیونیزم بسیج کردند، چرا این شیوه را ادامه ندهند؟ این شیوه را رها نکنند. رسماً در مصاحبه‌ها بگویند «ما مطمئن هستیم آمریکا دارد دروغ می‌گوید. این هم دلائلش. آقای اوباما تا حالا ثابت کرده یک دروغگو و دوچهره است. از طرفی از منافع و احترام متقابل حرف می‌زند، از آنطرف چه می‌کند...» چرا این شیوه را ادامه نمی‌دهند؟‌ جهان می‌طلبد. خیلی‌ها در جهان آمادۀ‌ شنیدن این کلمه هستند. نباید منتظر بود که امریکا در عمل تغییری در رفتار مستکبرانۀ خود ایجاد کند باید او را وادار به تغییر رفتار کرد و یکی از راه‌های آن انجام حملات تبلیغی علیه اوست. تبلیغاتِ دروغی هم که نیست، همه‌اش واقعیت دارد.

اگر آمریکا در اوج قدرت بود که نمی‌آمد اینگونه دست دراز کند. اگر الان از اوج قدرت به ذلّت افتاده، این ذلّت را باید بیشتر کرد. (تا وقتی که واقعا دست از خوی استکباری خود بردارد) مثلا دولت مردان ما رسماً بگویند «الان این آمریکا است که محتاج مذاکرۀ‌ با ماست تا عزّتی بین مردم جهان پیدا کند و به این دلیل بر مذاکره اصرار دارد.» نمی‌دانید چه اتفاقی در صحنۀ بین‌المللی به نفع ما و به نفع انقلاب اسلامی و به نفع تمام مستضعفین خواهد افتاد.

چرا آدم یک دفعه‌ای وسط راه کوتاه بیاید؟‌ همان دیپلماسی عمومی را ادامه دهیم. هنوز هم افکار عمومی جهان مایلند یکی قدرتمندانه مقابل آمریکا بایستد. همان دیپلماسی عمومی به ما می‌گوید که نگذارید یک دفعه‌ای مردم با تردید به ما نگاه کنند. می‌شود آمریکا را به التماس انداخت.

چشم‌اندازی که امام از رابطه با آمریکا ترسیم کردند

ما ان‌شاءالله آنها را به خاک مذلّت خواهیم نشاند؛ این حرفی است که امام به عنوان یک چشم‌انداز در مورد رابطۀ ما با آمریکا مطرح کردند: «من با اطمینان مى‏گویم اسلام ابرقدرتها را به خاک مذلت مى‏نشاند، اسلام موانع بزرگ داخل و خارج محدوده خود را یکى پس از دیگرى برطرف و سنگرهاى کلیدى جهان را فتح خواهد کرد».

ما باید آمریکا را به ذلّت بکشانیم. البته مسئله، «کشور» آمریکا نیست،‌ بحث جریان استکبار است،‌ بحث جریان فرعونیت است. وقتی آمریکا شکسته شود،‌ دیگر این جریان شکسته و ذلیل می‌شود و وقتی این جریان شکسته شود، حضرت هم خواهد آمد. همچنان‌که در روایات وعده داده شده است حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف زمانی قیام خواهند کرد که «حکومت‌های ستمگر به ضعف می‌گرایند».

این صحنۀ روشن و امیدبخش را اینگونه می‌توان تصویر کرد. ما و استکبار الان در چنین موقعیتی هستیم.‌ آن لحظه‌ای که حضرت موسی(ع) در حال بالا آمدن از میان رود نیل است و دیگر ترس و دلهره‌های جامعه‌اش در حال فروکش کردن است، و از آن‌طرف فرعونیان وارد نیل شده‌اند‌ و نیل آماده است که فرعونیان را نابود کند.

تصدیق این تصور ساده است اما انکار اینکه ما در چنین موقعیتی نیستیم دلائل محکمی می‌خواهد تا آدم قبول کند. زیرا علائم همه دارند می‌گویند ما داریم از مخمصه‌ها بیرون می‌آییم. و دیگر آخرش است. اگر بعضی‌ها نخواهند ما را برگردانند در میان سیلاب‌هایی که الان دیگر آماده هستند فرعونیان را غرق کنند.