بی‌ انگیزه‌ ترین بازی ایران در تاریخ جام‌ های جهانی

پرامیدترین جام جهانی برای تیم ملی ایران به گونه‌ای رقم خورد که آخرین مسابقه مرحله گروهی بی‌انگیزه‌ترین بازی ایران در تاریخ جام‌های جهانی شد. 

 

به گزارش "ورزش سه" ساعت 16 روز چهارشنبه 31 خرداد سال 1385 می‌توانست یک روز متفاوت برای فوتبال‌دوستان ایرانی باشد اگر آن تیم پرستاره و آماده که هدایتش برعهده برانکو ایوانکوویچ بود در دو بازی قبلی برای برابر مکزیک و پرتغال امتیاز گرفته بود.  

 

 

تیم قبل از مسابقات آنقدر امیدواری پیرامون خودش ساخته بود که یکی از بازیکنان قبل از سفر به آلمان گفت: "5 امتیاز می‌گیریم" و این 5 امتیاز به معنای یک برد و دو مساوی در گروه پرتغال، مکزیک و آنگولا بود. این جام جهانی اما به جای نتایج خوب تلفات و تبعات داشت. برخی ستاره‌ها مثل علی دایی و یحیی گل محمدی از تیم ملی خداحافظی کردند برخی دچار مصدومیت‌های جدی شدند، برانکو رفت، سپس تغییرات در فدراسیون فوتبال ایجاد شد و... حواشی تیم 2006 می‌توانست چند تیم را در آن واحد از پا دربیاورد و در نهایت نتیجه‌اش شکست بود.

 

علی دایی چندماه بعد از مسابقات در یک مصاحبه درباره جام جهانی گفت: "پیش از جام جهانی بعضی افراد مشکلاتی را برای تیم ملی به وجود آوردند. به سبب اختلافاتی که بین سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال وجود داشت مسئولان ورزش مصاحبه‌هایی انجام داده و صعود تیم ملی به دور دوم جام جهانی را حتمی عنوان می‌کردند.

 

همین مسئله توقعات مردم از تیم ملی را بالا برد و مشکلات بسیاری را به وجود آورد. من می‌خواهم از این آقایان سوال کنم بر چه اساسی و با کدام کارشناسی به این نتیجه رسیدید که تیم ملی در جام جهانی برابر مکزیک و پرتغال به پیروزی می‌رسد." 

 

 

توقعات بالا بود و به همین خاطر تبعات شکست‌ها و بازی‌هایی دور از انتظار نیز به همان اندازه سخت. برانکو برای این بازی کم اهمیت از نظر نتیجه تیم را با ترکیب ابراهیم میرزاپور، مهدی مهدوی کیا، سهراب بختیاری زاده، رحمان رضایی، وحید هاشمیان، علی دایی، حسین کعبی، آندرانیک تیموریان، محمدنصرتی، فریدون زندی و مهرزاد معدنچی به زمین فرستاد.

 

در طول مسابقه هم محمد نصرتی در همان نیمه اول جای خودش را به مسعود شجاعی داد، رسول خطیبی در دقیقه 39 به جای وحید هاشمیان و آرش برهانی در دقیقه 67 به جای حسین کعبی به زمین آمدند. بازی با چند غایب سرشناس بازی شروع شد و بعد از یک نیمه  بدون گل این فلاویو بود که در دقیقه 60 حریف را پیش انداخت.

 

ایران نیم ساعت تا به پایان رساندن جام جهانی با سه باخت فاصله داشت. با وجود آن حواشی از همین گل انگیزه ساخت و توانست روی یک ضربه ایستگاهی در دقیقه 75 توسط سهراب بختیاری زاده گل مساوی را بزند.

 

سهراب بعد از بازی گفت: "ما تيم برتر ميدان بوده و مي‌توانستيم بازي را ببریم. از موقعيت‌ها خوب استفاده نکردیم. حق ما برد بود. با این حال از گلی که زدم خوشحالم. آن قدر فشار بازي‌ها در رقابت‌هاي جام جهاني بالاست كه فقط ضربات ايستگاهي مي‌تواند گره‌گشا باشد. به همين دليل ما هم در تمرينات بر روي اين موضوع كاركرده و در موقع ضربات ايستگاهي برنامه‌ريزي زيادي براي جاگيري در محوطه‌ي جريمه داشتيم." 

 

 

آنگولا شاید آسان‌ترین حریف تیم ملی بود و می‌‌شد در یک شرایط نرمال آن را شکست داد اما در این تورنمنت آنها بسیار دونده و جنگنده بازی کردند. با قدرت بدنی و سرعت بالا نه فقط برای ایران که برای مکزیک و پرتغال هم حریف دشواری بودند و یک مساوی و یک شکست یک، صفر را به دست آورده بودند.