شرق : خودمان را گول نزنیم؛ زور حسن یزدانی به تیلور نمی‌رسد

مسئولان فدراسیون کشتی و در رأس آنها، سرمربی تیم ملی برای فرار از انتقاداتی که به زودی متوجه او می‌شود، ترجیح می‌دهند داستان اشتباه داوری را پررنگ کنند تا از این طریق، احساسات علاقه‌مندان ایرانی را برانگیخته کنند. واقعیت، اما همچنان یک اصل کلی است: اینکه زور حسن یزدانی به دیوید تیلور نمی‌رسد.

روزنامه شرق نوشت: قریب به ۲۴ ساعت و اندی پس از شکست پنجم حسن یزدانی مقابل دیوید تیلور آمریکایی، شاید زمان مناسب‌تری برای تحلیل واقعیت‌ها باشد. آن‌هم به دور از حساسیت‌های کاذب و هیجانی که بر فضای کشتی مستولی شد. اصل ماجرا مربوط به جایی است که در این کشتی، داور به اشتباه امتیازاتی را به حسن یزدانی داد و بعد با چلنج به‌موقع آمریکایی‌ها و بازبینی مجدد فیلم، این امتیازات از او گرفته و به دیوید تیلور سپرده شد. انتهای مسابقه هم شبیه به بسیاری از جدال‌های قبلی این دو بود. دست دیوید تیلور به عنوان فرد پیروز بالا رفت و حسن یزدانی دوباره با بغضی در گلو و اشکی در چشم راهی رختکن شد.

در اینکه حسن یزدانی کشتی‌گیر شایسته و فنی است تردیدی نیست. شاید همان‌طورکه دیوید تیلور گفته اگر این کشتی‌گیر آمریکایی نبود یزدانی می‌توانست ۱۰ مدال طلای جهانی به دست بیاورد. ولی حالا دیوید تیلور هست و باید با واقعیت کشتی حسن یزدانی و در نگاهی بالاتر، کشتی ایران با درنظرگرفتن همین امر مواجه شد.

حسن یزدانی باخت‌های بدی برابر تیلور داشت، ولی عجیب آنکه روند این شکست‌ها بدتر هم شده است. او در همین مبارزه آخر، درحالی‌که انتظار می‌رفت انگیزه مضاعفی برای بردن داشته باشد، ضربه فنی شد. این بدترین نتیجه حسن یزدانی در تقابل با دیوید تیلور است. ماحصل، ولی شبیه به بسیاری از اوقات، با یک بهانه‌جویی در آستانه رفع و رجوع شدن است؛ بسیاری از دوستداران کشتی پس از این شکست بد، با اشاره به همان صحنه مشکوک داوری، از این گفتند که حسن یزدانی اسیر داور شده وگرنه می‌توانست دیوید تیلور را شکست دهد.

این موضوع حتی به صحبت‌های پژمان درستکار پس از مسابقه هم کشیده شد. او با حالتی پرخاشگرانه از این گفت که داوری سراسر به نفع دیوید تیلور بود و نفوذ آمریکایی‌ها باعث شد حسن یزدانی این مسابقه را ببازد. چنین تحلیل‌های احساسی‌ای از سوی مربی تیم ملی ایران می‌تواند بخشی از نگرش و وضعیت کنونی کشتی را مشخص کند. در واقع به جای آنالیز و پذیرش اشتباه، اولین مورد بهانه‌جویی برای توجیه بدترین نتیجه‌ای است که یزدانی برابر دیوید تیلور گرفته است.

برای بررسی اشتباه داوری نه نیازی به سایت‌های آمریکایی است که همه نظر داور در برگرداندن نتیجه را تأیید کردند و نه حتی نیازی به توضیح سایت اتحادیه جهانی کشتی نیست که دلیل برگرداندن امتیازات حسن یزدانی و چیدن آن‌ها در سبد دیوید تیلور را به وضوح توضیح داده است.

اینجا فقط کافی است تعدادی از خبرگزاری و سایت‌های داخلی را ارزیابی کرد که با جویاشدن نظر کارشناسان کشتی، همه به این نتیجه رسیدند که داور ابتدا با دادن امتیازات به حسن یزدانی اشتباه کرد و سپس با چلنج آمریکایی‌ها، اشتباهش را تصحیح کرد. دلیل مشترک همگی این بود که دیوید تیلور مجری فن بود و توانست شانه‌های حسن یزدانی را با گرفتن ابتدایی زیر دوخم به تشک بچسباند.

شاید برای ثبت در تاریخ فقط کافی باشد اسامی تعدادی از این کارشناسان ایرانی داوری که گفته‌اند اشتباهی علیه حسن یزدانی صورت نگرفته ذکر شود: ناصر فروتن، مهدی آقاولی، داوود خوش‌منظر، محمد رحیم‌پور، عزیز‌الله اطاعتی و.... مسئله، اما اینجاست که مسئولان فدراسیون کشتی و در رأس آنها، سرمربی تیم ملی برای فرار از انتقاداتی که به زودی متوجه او می‌شود، ترجیح می‌دهند داستان اشتباه داوری را پررنگ کنند تا از این طریق، احساسات علاقه‌مندان ایرانی را برانگیخته کنند. واقعیت، اما همچنان یک اصل کلی است: اینکه زور حسن یزدانی به دیوید تیلور نمی‌رسد.

این هم برای خودش دلایلی دارد که شاید نقش حسن در این دلایل یکی باشد و سهم فدراسیون و سرمربی‌اش بیش از ۱۰ تا. فقط کافی است مسئولان فدراسیون کشتی و سرمربی تیم ملی به این تک پرسش پاسخ دهند که چطور آنالیز یک‌ساله آن‌ها از دیوید تیلور، منجر به ضربه فنی شدن حسن یزدانی شد؟ البته که شاید به جای پاسخ‌دادن به این پرسش، نفع آن‌ها در تأکید بر اشتباه داوری و احساسی‌کردن فضایی باشد که واقعی نیست.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

ايران - آمریکا /توافق در ژنو سوئیس امضا می شود/ تماس ایران و ویتکاف از طریق قطری ها در تهران / جزئیات توافق: امکان استفاده ایران از پول های بلوکه شده ؛ کاهش سطح اورانیوم داخل ایران / پرواز 4 هواپیمای پشتیبان سفر ونس به اروپا برای امضای توافق

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل

اشتراک گذاری :

نجات ۳۹ مهاجر از یک تریلی آتش گرفته در تگزاس

بیشتر بخوانید:

آمریکا قهرمان کشتی جهان شد؛ ایران دوم

تماشاخانه