یک تأسف و تسلیت ساده ، خیلی سخت بود آقای دکتر؟!

یک ماه پیش دختربچه ای ۱۰ ساله‌ به همراه والدین خود از شهرستان کوهدشت برای عمل جراحی انحراف چشم به یکی از بیمارستان‌های خصوصی کرمانشاه می رود و در حین عمل دچار افت ضربان قلب شده، سپس به کما می رود و پدرش از غصه سکته می کند و جان می دهد.

عصر ایران - یک ماه پیش دختربچه ای ۱۰ ساله‌ به همراه والدین خود برای عمل جراحی انحراف چشم به یکی از بیمارستان‌های خصوصی کرمانشاه می رود و در حین عمل دچار افت ضربان قلب شده، سپس به کما می رود.
در پی این اتفاق پدر و مادر وی که از شهرستان کوهدشت لرستان به کرمانشاه آمده بودند در گوشه‌ای از محوطه بیمارستان چادر زدند و به انتظار به هوش آمدن دخترشان ماندند اما 20 روز بعد پدر از شدت غصه دختر ایست قلبی کرد و جان باخت.

حالا خبرگزاری ایرنا سراغ رئیس سازمان پزشکی کرمانشاه رفته و از او درباره این ماجرا پرسیده است. پاسخ محمدباقر حیدری را طبق آنچه ایرانا منتشر کرده بخوانید:
"تاکنون شکایتی از سوی خانواده این دختر به سازمان نظام پزشکی کرمانشاه واصل نشده است هرچند دادستان می تواند به عنوان مدعی العموم وارد قضیه شود که به روال قانونی اقدامات و همکاری لازم را انجام می دهیم.

بهتر است تا زمان مشخص شدن نتایج کارشناسی با این موضوع به صورت علمی برخورد کنیم و از هر گونه تفسیر و گمانه زنی پرهیز شود.

حتی با فرض قصور پزشکی چنین مسائلی در تمام دنیا اتفاق می‌افتد اما باید بتوانیم آن را کنترل کنیم چراکه بسیاری از مسایل پزشکی در اتفاقات اینچنینی دخیل هستند مانند دارو، عمل جراحی، بیهوشی، اکسیژن و موضوعات دیگر که همگی باید بررسی شوند."

واقعاً شگفت آور است که کسی در جایگاهی مانند ریاست نظام پزشکی یک استان، در پرداختن به این ماجرای تلخ و دردناک، حرف های بدیهی و تکراری مانند این که اگر دادستان وارد شود همکاری می کنیم یا در همه جای دنیا قصور پزشکی اتفاق می افتد را تحویل خبرنگار دهد و حتی از یک ابزار تاسف ساده از این که در مجموعه پزشکی استانش چنین اتفاقی رخ داده خودداری کند و دریغش بیاید که یک تسلیت خشک و خالی به خانواده داغدار بگوید. آرزوی بهبود دختر بچه بی توا هم پیشکش!
این که چگونه حرف بزنیم، خیلی مهم است، خیلی!

زیاده عرضی نیست!