یادداشت مسجدجامعی درباره همشهری

روزنامه اعتماد در شماره امروز خود مقاله ای با عنوان "خدمات نهاد همشهري" به قلم احمد مسجد جامعی را منتشر نموده است. این مقاله به شرح زیر است:

در سال هايي که مسووليتي در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي داشتم يک بار مسائل مربوط به همشهري در هيات نظارت بر مطبوعات مطرح شد، دوستان در آن زمان خواستار توقيف همشهري شدند، اما اين مساله با صحبت هايي که در هيات نظارت صورت گرفت به نحوي حل شد و همشهري توقيف نشد.از زماني که جمعي از دوستان روزنامه نگار براي انتشار روزنامه ارگان مديريت شهري- آن هم با ويژگي هايي متفاوت از آن چيزي که تا آن روز منتشر مي شد- رايزني مي کردند 18 سال مي گذرد.

اگر چه ظاهراً 18 سالگي همشهري 10 روز ديگر رقم مي خورد و اگر اين روزنامه تاثيرگذار کشور به محاق توقيف نمي رفتہمي توانست سن برومندي خود را جشن بگيرد، اما با اين وصف از زماني که نام همشهري بر پيشاني روزنامه صبح تهران ماندگار شد 18 سال مي گذرد. حال پس از گذشت اين مدت، مي توان گفت تولد همشهري و سال هايي که از انتشار آن مي گذرد، نقطه عطفي در تاريخ مطبوعات ايران محسوب مي شود، البته نه به اين دليل که همشهري با نوآوري هاي فراوان به عرصه مطبوعات پاي گذاشت و نه به اين دليل که همشهري در قطعي کوچک و متفاوت از روزنامه هاي مشهور آن زمان منتشر شد و نه حتي به دليل اينکه چهره يي رنگي در ميان روزنامه هايي شد که تا آن زمان سياه و سفيد منتشر مي شدند، بلکه به اين دليل که همشهري توانست طي اين مدت به يک نهاد مطبوعاتي در عرصه ملي بدل شود، چرا که همشهري آغازگر مرحله تازه يي از حيات مطبوعاتي در ايران به شمار مي رود که در سال هاي پرالتهاب دوران پس از انقلاب فصل ديگري را در شيوه اطلاع رساني در کشور گشود و فضاي تازه و پرنشاطي را در عرصه روزنامه نگاري کشور پديد آورد؛ روزنامه يي که با سرمايه مردم شکل گرفته است و طي اين سال هايي که از فعاليتش مي گذرد توانسته نسلي از فعالان عرصه مطبوعات به ويژه خبرنگاران و روزنامه نگاران برجسته يي را پرورش دهد.

 به همين خاطر مي توان گفت که نهاد همشهري تنها نهاد مطبوعاتي بعد از انقلاب اسلامي است که در همه اين سال هاي پرفراز و نشيب و به رغم همه مشقات توانسته است روال انتشار خود را ادامه دهد و اين نهاد بزرگ را همچنان سر پا نگه دارد. همشهري طي سال هايي که از فعاليتش مي گذرد عرصه مسائل شهري، اجتماعي، فرهنگي و پاسخگويي به نياز هاي شهروندان را به عنوان مشي کاري خود برگزيده و اين مشي و منش را تا امروز که در انتظار راي دادگاه است کم و بيش حفظ کرده است. اينچنين شد که ساير رسانه هايي که پس از همشهري متولد شدند فعاليت ها و برنامه هايشان را در رقابت با روزنامه همشهري شکل دادند. تحليل اين موفقيت و اقبال نکته يي است که بايد مورد توجه همه دست اندرکاران و مسوولان امور رسانه يي قرار گيرد. به هر حال دسترسي آزاد شهروندان به جريان اطلاعات آزاد، يکي از حقوق شهروندان است و هر محدوديتي که آزادي هاي اساسي را زير سوال ببرد بايد از جانب مديريت شهري به نحو مقتضي پيگيري شود.

وقتي يک روزنامه تعطيل مي شود به بدنه روزنامه نگارها فشار مي آيد چرا که سيستم روزنامه مجموعه به هم پيوسته يي است که تمام اجزاي آن را تحت تاثير قرار مي دهد. اين در حالي است که در يک ماه گذشته شاهد خارج شدن سه روزنامه ديگر نيز از گردونه انتشار هستيم؛ روزنامه هايي که هر کدام با سختي هايي که براي انتشار يک روزنامه متصور است به سختي روند انتشارشان را پي مي گرفتند و توقيف هر کدام از آنها علاوه بر آسيبي که به جريان آزاد اطلاع رساني وارد مي کند وضعيت معيشتي خبرنگاران شاغل در اين روزنامه ها را نيز با مشکل مواجه کرده است. به همين خاطر اين ضرورت حس مي شود که همانند صندوق حمايت از هنرمندان و نويسندگان که سال گذشته با همکاري شهرداري ايجاد شد، صندوقي نيز براي حمايت از روزنامه نگاران تشکيل شود.

------------------------

ہ توضيح اعتماد؛ اين مطلب پيش از انتشار خبر رفع توقيف روزنامه همشهري نوشته شده بود. ظاهراً با دريافت اين خبر چاپ چنين يادداشتي شايد باعث تعجب شود ولي از آنجا که نويسنده محترم ضمن انتقاد از توقيف روزنامه همشهري به مطالبي اصولي و عمومي در اين حوزه پرداخته که براي خواندن و استفاده جالب است، آن را چاپ کرديم.