مذاكرات هسته اي ايران و عصبانيت روزنامه صهيونيستي از البرادعي

به گزارش سرويس بين الملل وطن (watan.ir)، روزنامه صهيونيستي هاآرتص در رابطه با پايان رياست البرادي بر آژانس انرژي اتمي نوشت: هفته ي جاري «محمد البرادعي» دوره رياست بحث برانگيز و ناموفق خود را در مقام رياست آژانس بين المللي انرژي اتمي به پايان رساند. آخرين روزهاي او در اين مقام باعث بروز بحت و حيرت زيادي شد.

اين روزنامه در گزارش خود به تحليل تصميم ايران در مورد ساخت سايتهاي جديد هسته اي كشورمان افزود: روز يكشنبه دولت ايران اعلام كرد كه 19 سايت جديد غني سازي اورانيوم را علاوه بر دو سايت موجود در نطنز و قم ، به راه خواهد انداخت. اين پاسخ دولت احمدي نژاد به قطعنامه شوراي حكام در مورد نگراني هاي موجود در رابطه با اهداف نظامي بالقوه! در پس اين فعاليت هاي هسته اي و فراخواندن ايران براي توقف اين فعاليت ها ، به شمار مي رود. مي توان اين تصميم را همچنين گرفتن ژست گستاخانه اي! دربرابر مهمترين حامي ايران در جامعه بين الملل يعني البرادعي دانست.

از زمان آغاز دوره رياست البرادعي بر آژانس بين المللي انرژي اتمي سه بحران اتمي در كشورهاي عراق، كره شمالي و ايران رخ داد. با توجه به هجوم آمريكا به عراق و توقف فعاليت هاي هسته اي در اين كشور البرادعي توانست محبوبيت خاصي كسب كند. البرادعي و همكاران او ادعاي بوش را مبني بر انجام برنامه هسته اي سري توسط صدام حسين رد كرده و گفتتند اسناد منتشر شده در اين راستا جعلي بوده اند. حق با آنان بود، بوش اشتباه كرده بود، گمراه شده بود و يا حتي شايد دروغ گفته بود.

اين روزنامه صهيونيستي با نگاه به عملكرد البرادعي روند مذاكرات آژانس در رابطه با فعاليتهاي هسته اي ايران را ناشي از دشمني البرادعي با رژيم اشغالگر قدس بر مي شمرد و مي نويسد: از اينرو موضع درست البرادعي درباره عدم وجود سلاح هاي هسته اي در اين كشور وجهه بين المللي خاصي به او بخشيد. اين در حالي است كه البرادعي نتوانست در مورد برنامه هسته اي كره شمالي كاري كند. همچنين ناكامي هاي آژانس در مورد ايران نيز بيشتر به خاطر رويكرد آرام و صبورانه البرادعي بوده است. به مدت تقريبا يك دهه بازرسان آژانس به اين نكته كه ايران برنامه هسته اي سري دارد !كه ناقض مقررات بين المللي است، توجهي نشان ندادند. حتي در سال 2002 كه آژانس اطلاعاتي را در مورد اين فعاليت ها كسب كرده بود البرادعي آنها را ناديده انگاشت و موثق بودنشان را زير سوال برد.

وي بارها در گزارشات بازرسانش در مورد نيروگاه هاي هسته اي ايران دست برده و اطلاعاتي بي معنا و شكسته بسته در مورد انها در گزارشات دوره آژانس ارائه داد. با وجود شواهد زياد او هميشه صحبت از نبود مدارك مستدل در مورد جنبه هاي نظامي اين فعاليت ها سخن به ميان آورد. البرادعي همواره مخالف تحريم ها بوده و هميشه از گزينه مذاكره براي رسيدن به توافق با تهران حمايت مي كرد.

مشخص نيست آيا حمايت او از ايران به خاطر اصالتش بوده يا پيش زمينه هاي حقوقي و يا يك باور ساده در مورد ديپلماسي بين المللي مبني بر"مذاكره به هر قيمتي" . شايد هم تمام اين گزينه ها صحيح باشد.

روابط البرادعي همواره با اسرائيل هم سرد و خشن بوده و او از خاورميانه بدون سلاح هسته اي يعني اسرائيل بدو ن سلاح هسته اي سخن ميگفت.

با توجه به دشمني آشكار او با اسرائيل و برخورد او با ايران بسياري او را همدست و يار ايران مي دانند.

البرادعي در روزهاي آخر رياستش لحن صحبت خود را درباره ايران تغيير داده و گفت ايران بايد وادار به مصالحه شود.