فیلم بیشتر »»
کد خبر ۹۳۲۳۴۶
تاریخ انتشار: ۱۶:۱۲ - ۱۴-۱۰-۱۴۰۲
کد ۹۳۲۳۴۶
انتشار: ۱۶:۱۲ - ۱۴-۱۰-۱۴۰۲

چه رابطه ای میان دایناسور ها و تکامل بشر وجود دارد؟

چه رابطه ای میان دایناسور ها و تکامل بشر وجود دارد؟
دماگالاس تصریح کرد: انسان (در کنار فیل‌ها و نهنگ‌ها) از لحاظ تئوری ظرفیت بالقوه برخورداری از زندگی طولانی‌تر از بیشتر پستانداران دیگر را دارد، اما همه پستانداران هنوز هم تحت تنگناهای ژنتیکی که سابقه آنها به عصر دایناسور ها بازمی‌گردد، زندگی می‌کنند.

یک میکروبیولوژیست ادعا کرد: عصر استیلای دایناسورها تقریبا مسیر تکاملی پستانداران روی زمین را تغییر داد و تمرکز تکامل بجای زندگی طولانی بر تولیدمثل سریع قرار گرفت.

به گزارش ایرنا از «پریوِنشن»، استدلال «یوائو پدرو دماگالاس» میکروبیولوژیست دانشگاه «بیرمنگام» این است که وقتی در نهایت خوراک یک دایناسور می‌شدی، تلاش برای داشتن زندگی طولانی معنایی نداشته است.

وی در یک مقاله انتشار یافته در نشریه «مقالات زیستی» می‌گوید: فرضیه من این است که فشار تکاملی طولانی بر پستانداران اولیه برای تولیدمثل سریع به از دست دادن یا غیر فعال شدن ژن‌ها و مسیرهای مرتبط با زندگی طولانی منجر شده است.

این محقق می‌افزاید: نام این را «فرضیه تنگنای عمر طولانی» گذاشتم که فقدان ویژگی‌های باززایی در پستانداران نیز از این فرضیه پشتیبانی می‌کند.

دماگالاس تصریح کرد: انسان (در کنار فیل‌ها و نهنگ‌ها) از لحاظ تئوری ظرفیت بالقوه برخورداری از زندگی طولانی‌تر از بیشتر پستانداران دیگر را دارد، اما همه پستانداران هنوز هم تحت تنگناهای ژنتیکی که سابقه آنها به عصر دایناسورها بازمی‌گردد، زندگی می‌کنند.

وی گفت: تکامل یافتن در زمان استیلای دایناسورها یک میراث ماندگار در پستانداران بر جا گذاشت. برای بیش از ۱۰۰ میلیون سال که دایناسورها درندگان و شکارچیان مسلط زمین بودند، پستانداران از لحاظ ژنتیکی کوچک، شب‌خیز (یا شب‌زی nocturnal) و دارای عمر کوتاه بودند. ضرورت و فشار برای زنده ماندن موجب از بین رفتن ژن‌های مورد نیاز برای زندگی طولانی شد.

وی با اشاره به خزندگان و سایر حیوانات با روند پیری زیست شناختی بسیار کندتر از پستانداران، این فرضیه را مطرح می‌کند که در دوره میانی (مزوزوییک Mesozoic Era)، پستانداران ژن‌های مرتبط با زندگی طولانی را یا از دست دادند یا آنها را غیرفعال کردند.

دماگالاس اعتقاد دارد از دست دادن آنزیم‌هایی در دوره میانی موجب محدود شدن توانایی بسیاری از پستانداران برای باززایی و ترمیم صدمات شده است.

وی این حقیقت را عنوان کرد که دندان های پستانداران مانند خزندگان در طول زندگی به رشد خود ادامه نمی‌دهد.

دماگالاس گفت: دنیای حیوانات مثال‌های زیادی از باززایی و ترمیم ارائه می‌کند، اما برخی از این اطلاعات ژنتیکی برای پستانداران اولیه که دیر یا زود طعمه دایناسورها می‌شدند؛ غیرضروری بوده است.

این محقق زیست‌شناسی همچنین تصریح کرد: سرطان در پستانداران متداول‌تر از سایر گونه‌ها است و علت آن هم فرایند سریع پیر شدن است.

برچسب ها: دایناسور ، تکامل
ارسال به دوستان
captcha
هشدار درباره قطعی گاز در زمستان؛ گلستان برای سناریوهای بحرانی آماده می‌شود پیام تبریک پزشکیان در پی قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی ایران در رقابت‌های جهانی زمان واریز معوقات اردیبهشت بازنشستگان مشخص شد؛ توضیحات تأمین اجتماعی چه کسی جیمز باند می‌شود؟ ایران با وجود سرمایه عظیم تاریخی و فرهنگی، چرا در برند ملی ضعیف عمل می‌کند؟ دانیال سهرابی قهرمان جهان شد؛ سومین طلای کشتی فرنگی ایران گفت‌وگوی سه‌جانبه وزیران نفت و انرژی ایران، قطر و لیبی در مسکو بیانیه وزارت خارجه عربستان درباره سفر وزیر دفاع این کشور به تهران فردین هدایتی با پیروزی ۸ بر صفر قهرمان کشتی فرنگی جهان شد دیدار مقامات ترکیه، پاکستان و عربستان با پزشکیان و محسن رضایی (عکس) تقابل سردار آزمون با استقلال؛ آمار مهاجم ایرانی چه می‌گوید؟ انفجار خودروی بمب‌گذاری‌شده در جاده دمشق-حمص وزیر خارجه مصر: روزانه با تهران در تماس هستیم/ بهای سنگینی برای ادامه جنگ ایران می‌پردازیم تصویری از بیرانوند در لباس سربازی مصطفی برغوثی (سیاستمدار فلسطینی): هیچ تغییری با انتخابات اسرائیل ایجاد نخواهد شد/ جامعه اسرائیل به فاشیست گرویده