حال تماشاگران ایرانی: خدا کند مقابل ژاپن اینگونه بازی نکنیم

تیم ملی فوتبال ایران به زحمت سوریه را در ضربات پنالتی شکست داد. مردیم تا بردیم. این توصیف حال تماشاگران ایرانی در جریان بازی با سوریه بود.

ایران زننده گل نخست در این بازی بود و در ادامه موقعیت های خوبی برای گلزنی به دست آورد. اما ضربات در چارچوب خوب نبود. شاید ایران در فاز حمله نیاز به هماهنگی و از خود گذشتگی بیشتری دارد. در روزی که خط دفاعی اشتباه نکرد علی بیرو پنالتی داد تا بازی گره بخورد. اخراج مهدی طارمی هم مزید بر علت شد تا سوریه تا دقیقه ۱۲۰ پا به پای ایران بازی کند و یک جاهایی تیم برتر میدان باشد.

ایران بازی با سوریه را برد اما این برد خیلی دلچسب نبود. حرص در آور بود. اما خوب که این نمایش در بازی با سوریه بود و به طور حتم پیش از بازی با ژاپن درس های زیادی به امیر قلعه نویی و شاگردانش داد.

پیش از این بازی همه از بازی با ژاپن حرف می زدند. غافل از اینکه پیش از رسیدن به ژاپن باید سوریه را شکست می دادیم. این هشدارها را قبلا هم دریافت کرده بودیم. در بازی با هنگ کنگ که ایران با یک گل پیروز شد اما گویی برای ما درس نشده بود.

این نمایش در برابر ژاپن ما را در همان جایی متوقف خواهد کرد که ۴ سال پیش در آن موقعیت قرار گرفته بودیم. زمانی که موقعیت ها تبدیل به گل نمی شود باید چگونه بازی کنیم؟ زمانی که ۱۰ نفره می شویم باید چگونه بازی کنیم که حریف سوار بازی نشود؟ این ها باید خصیصه های ملموس در تیمی باشد که می خواهد قهرمان جام ملت ها شود.

خدا کند مقابل ژاپن اینگونه بازی نکنیم. بازی با ژاپن یک موقعیت به اندازه ده موقعیت است و اگر قرار باشد تیم ملی موقعیت از دست دهد، در برابر ژاپن و موقعیت هایش به راحتی تسلیم خواهد شد، چون کیفیت ژاپن بالاست و از حداقل موقعیت ها بیشترین بهره را خواهد برد.

بی تعارف این نمایش از تیم باتجربه امیر قلعه نویی بعید بود. تیمی که مهره هایش در تیم های شاخص اروپایی بازی می کنند و در حال گذر از رکوردها هستند.

مردیم تا بردیم. حق فوتبال ایران در برابر سوریه بیشتر از این بود.

استرالیا استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای زیر ۱۶ سال را ممنوع کرد

چرا یکی از بهترین افتتاحیه‌های تاریخ سینمای ایران در کلاس‌های فیلمنامه نویسی جهان تدریس می‌شود؟ (تماشا کنید)

فیلم های دیگر