تاریخ:
جزئیات حماسه آفرینی خلبانان F۵ و F۱۴ ایرانی از زبان دریادار سیاری 
درس پنجاه و یک
محمدرضا خباز درگذشت
محمدر ضا خباز (زاده ۲۸ تیر ۱۳۳۳ در کاشمر)، سیاستمدار اصلاحطلب، استاندار استان خراسان شمالی در دولت دوازدهم و استاندار سابق استان سمنان در دولت یازدهم بوده است.
محمدرضا خباز، چهره سیاسی اصلاحطلبان امشب ۲۰ بهمنماه براثر سکته در تهران دار فانی را وداع گفت.
به گزارش ایسنا؛ محمدرضا خباز (زاده ۲۸ تیر ۱۳۳۳ در کاشمر)، سیاستمدار اصلاحطلب، استاندار استان خراسان شمالی در دولت دوازدهم و استاندار سابق استان سمنان در دولت یازدهم بوده است.
وی همچنین معاون سابق امور تقنینی معاونت پارلمانی رئیسجمهور ایران بود. وی به عنوان نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی در چهار دوره چهارم، پنجم، ششم و هشتم به عنوان نماینده حوزه انتخابیه کاشمر، بردسکن و خلیلآباد در مجلس شورای اسلامی موکل مردم دیار ترشیز بود.
او سیاستمدار، عضو حزب اعتماد ملی و نماینده منتقد دولت بود. وی برای شرکت در دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نامزد شده بود که صلاحیتش طبق استناد به بند ۲ ماده ۳۱، به دلیل عدم التزام به نظام مقدس جمهوری اسلامی رد شد.
محمدرضا خباز چهره سیاسی اصلاحطلبان امشب بیستم بهمنماه براثر سکته در سن ۷۰ سالگی در منزل خود در تهران دار فانی را وداع گفت.
لینک کوتاه: کپی لینک
سوت بازی ایران و نیوزلند به یک داور مکزیکی رسید ترافیک سنگین در جاده چالوس، هراز و فیروزکوه وزیر خارجه ایتالیا به ترامپ: جنگ علیه ایران جنگ ما نیست مصرف این عطرها میتواند منجر به حساسیت تنفسی و اختلالات هورمونی شود امام جمعه اهواز: بیکار کردن جوانان ممنوع است هند بار دیگر کاردار آمریکا را احضار کرد پیشبینی جام جهانی ۲۰۲۶ با جایزه؛ شمش طلا در انتظار برندگان لیگ ۲۴ عیار اکسیراز آمریکا شماری از مهاجران ایرانی ،افغانستانی، گرجستانی و ترکیهای را راهی آفریقای مرکزی کرد تفاهمنامه ایران و آمریکا چه مسائل و موضوعاتی را در بر میگیرد؟ استاندار خراسان رضوی: حداقل ۸ تا ۱۰ میلیون نفر در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب حضور خواهند داشت بلومبرگ : توافق تهران- واشنگتن یکشنبه آینده در ژنو امضا می شود رابطه کارفرما و کارمند در دورکاری: هشداری برای مدیرانی که فقط گزارش ها را میبینند، نه انسان ها را آتشسوزی در مرکز نگهداری معلولان مسجدسلیمان/ ۱۰ نفر مصدوم شدند پسلرزههای روانی جنگ/ حال روان جمعی چطور است؟ بازگشت «عاطفه» به خانۀ دل؛ چرا بیش از پیش به صلحِ دلبَر نیازمندیم؟