فیلم بیشتر »»
کد خبر ۹۴۹۸۶۲
تاریخ انتشار: ۲۲:۰۰ - ۱۸-۱۲-۱۴۰۲
کد ۹۴۹۸۶۲
انتشار: ۲۲:۰۰ - ۱۸-۱۲-۱۴۰۲

ارتباط میکروپلاستیک‌ها با حمله قلبی

ارتباط میکروپلاستیک‌ها با حمله قلبی
دکتر «اریک توپول»، متخصص قلب در کالیفرنیا می‌گوید اکنون محققان ایتالیایی دریافته‌اند وقتی در پلاک‌های مسدودکننده عروق خونیِ گردن، میکروپلاستیک نیز وجود داشته باشد، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا حتی مرگ در افراد چهار و نیم برابر بیشتر از مواقعی است که این پلاک‌ها حاوی میکروپلاستیک نیستند.

یک متخصص قلب، گفت: محققان ایتالیایی دریافته‌اند وقتی در پلاک‌های مسدودکننده عروق خونیِ گردن، میکروپلاستیک نیز وجود داشته باشد، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا حتی مرگ در افراد چهار و نیم برابر بیشتر از مواقعی است که این پلاک‌ها حاوی میکروپلاستیک نیستند.

میکروپلاستیک‌ها در همه جا وجود دارند، حتی در رسوبات چربی به نام «پلاک» که می‌توانند در رگ‌ها ایجاد و باعث بیماری قلبی و سکته شوند.

به گزارش ایسنا، دکتر «اریک توپول»، متخصص قلب در کالیفرنیا می‌گوید اکنون محققان ایتالیایی دریافته‌اند وقتی در پلاک‌های مسدودکننده عروق خونیِ گردن، میکروپلاستیک نیز وجود داشته باشد، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا حتی مرگ در افراد چهار و نیم برابر بیشتر از مواقعی است که این پلاک‌ها حاوی میکروپلاستیک نیستند.

اریک گفت: این یافته حیرت‌انگیز است. من بیش از سه دهه است که متخصص قلب هستم و هرگز تصور نمی‌کردم میکروپلاستیک در شریان‌هایمان داشته باشیم و حتی وجود آن باعث تسریع تصلب شرایین شود.

انسداد رگ‌ها به ویژه شریان‌های کاروتید در گردن، یک علامت خطر شناخته شده برای سکته مغزی و بیماری قلبی است. هنگامی که شریان‌های گردن با پلاک مسدود یا باریک می‌شوند، خون کمتری به مغز جریان می‌یابد که گاهی منجر به سکته مغزی یا حتی مرگ می‌شود.

یکی از درمان‌ها، برداشتن پلاک‌ها با جراحی است.

بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که ذرات بسیار ریز پلاستیک که برخی از آن‌ها با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیستند می‌توانند از طریق غذا، استنشاق یا پوست وارد بدن انسان شوند و تاکنون در جفت، ریه‌ها، کبد، شیر مادر، ادرار و خون یافت شده‌اند.

متخصصان ایتالیایی برای کشف میکروپلاستیک در رسوبات چربی، این ذرات پلاستیکی را در پلاک‌هایی که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ از عروق گردن ۲۵۷ بیمار برداشته شده بود، آزمایش کردند.

از این تعداد در ۱۵۰ مورد یا ۵۸ درصد، مقادیر قابل اندازه گیری پلی اتیلن و گاهی اوقات پلی وینیل کلراید مشاهده شد.

محققان با استفاده از آزمایش‌های شیمیایی و میکروسکوپ‌های الکترونی، ذرات خارجی قابل مشاهده و دارای لبه‌های ناهموار را در رسوبات چربی پیدا کردند.

مطالعات قبلی نشان داده اند که ذرات میکروپلاستیک و نانوپلاستیک می‌توانند باعث التهاب و سایر اثرات منفی در بدن شوند. محققان ایتالیایی نیز نشانگر‌های التهابی را آزمایش کردند و تعداد بیشتری از آن‌ها را در خون بیمارانی که سطوح میکروپلاستیک بالاتری داشتند، یافتند.

پس از مطالعه روی بیماران به مدت ۳۴ ماه، میزان حمله قلبی، سکته مغزی و مرگ در افراد دارای نشانگر‌های میکروپلاستیک و التهابی، چهار و نیم برابر بیشتر از افراد فاقد نشانگر بود.

به گزارش یو اس‌ای تودی، پزشکان می‌گویند یافتن میکروپلاستیک‌ها در رگ‌های انسان به اندازه کافی نگران‌کننده بوده است، اما اکنون پیگیری بیماران به مدت سه سال و یافتن افزایش خطر بیماری و میزان مرگ و میر تا چهار و نیم برابر، بیش از قبل این نگرانی را تشدید کرده است.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
اطلاعیه فراجا درباره خدمت سربازی بازیکنان فوتبال و تیم‌های نظامی نماینده مردم غرب گلستان در مجلس: افزایش قیمت بنزین در شرایط کنونی بعید است/ مصوبه‌ای برای گرانی وجود ندارد 15 خطری که مصرف زیاد قند می تواند برای بدن داشته باشد انتقال مهدی طارمی از المپیاکوس به الوصل امارات رسمی شد پزشکیان: حرکت لاک‌پشتی ما را از جهان عقب می‌اندازد رئیس سازمان بسیج: دشمن روزانه تا 200 جنگنده برای بمباران ایران به میدان آورد پیروزی ۳ بر صفر تیم ملی والیبال ایران مقابل کوبا در اوفا بابک حمیدیان اولین بازیگر فیلم جدید فارابی با تهیه کنندگی بهرام رادان و سعید خانی واکنش انجمن تهیه‌کنندگان مستقل سینمای ایران به طرح جنجالی «مقابله با نفوذ» مجلس هشدار ارتش اسرائیل نسبت به خطر تشدید تنش در کرانه باختری وبگاه عراقی: آمریکا فشار بر عراق برای پایان‌ دادن به واردات گاز از ایران را افزایش داده طرح اصلاح قانون مهریه و طرح مقابله با نفوذ در دستور هفته جاری مجلس علیرضا افتخاری خواننده تصادف کرد (+عکس) ایران‌زمین در آستانه تحولی تازه؛ از اصلاح ساختار تا خلق ارزش و سودآوری پایدار طلا دوباره در مسیر صعود؛ قیمت‌ها تا کجا بالا می‌روند؟
نظرسنجی
با توجه به بحرانی شدن وضعیت بنزین در ایران، شما کدام روش را برای مدیریت آن بهتر یا کم ضررتر می دانید؟