برخی از ترس صفار هرندی نمازخوان شدند !

محمد مهدی عسگر پور مدیر عامل خانه سینما به تازگی گفت وگویی با نشریه اصولگرای پنجره کرده وبه شدت وبا صراحت از شمقدری وصفار هرندی انتقاد کرده است .

/انتقاد از ژست سیاسی شمقدری/


آقای عسگر پوردربخشهایی ازاین مصاحبه که آن را سید رضا صائمی انجام داده گفته است :مشكل اين‎‎جاست كه مديريت سياسي بر عرصه فرهنگي ما حاكم است و اين‎ سليقه‎اي سياسي و جناحي است كه بر مديريت سينما حاكم است. مثلا در دوران حاكميت يك جناح، فيلم‎هايي مثل «كتاب قانون»، «درباره الي» يا «به رنگ ارغوان» در زمان مديريت يك نفر توقيف مي‎شوند و در دوره مديري ديگر در همان دولت رفع توقيف مي‎شوند. لذا فيلم‎سازان ما با يك دوگانگي در وزارت ارشاد مواجه مي‎شوند و همين مسئله موجب بي‎اعتمادي بين اهالي سينما و مديران فرهنگي مي‎شود؛ به‎طوري كه حتي درباره عملكرد آقاي شمقدري در همين مدت كوتاه با ترديد مي‎نگرند كه دستور ايشان براي رفع توقيف فيلم‎ها يك نوع ژست سياسي است و دوام ندارد.

/شمقدری به روشنفکران باج می دهد/


عسگر پور درادامه گفته است : شمقدری با يك سياست دوگانه از يك‎سو به فيلم‎سازان روشنفكر و دگرانديش باج مي‎دهد اما در راه فيلم‎سازاني كه به انقلابي و متعهد بودن شهره هستند، مثل ميركريمي و مجيدي سنگ‎اندازي مي‎كند و همه اين‎ها بيشتر دعوا‎هاي سياسي است تا مديريت هنري و فرهنگي. خوب با اين‎ اوضاع و شرايط چگونه همه مي‎توانند زير پرچمي واحد به نام سينماي ملي جمع شوند؟
در ادامه صحبت‎هاي شما من مي‎خواهم بگويم كه اي‎كاش مديريت سياسي هم بود. مشكل ما اين است كه با مديران غيرمسلط مواجه هستيم. ببينيد آقاي صفار هرندي در مراسم توديع خودشان به وزير جديد پيام دادند كه آقاي وزير جديد، شما بين دولبه تيغ قيچي‎گرفتاريد؛ يك لبه شما را به بي‎بند و باري فرا مي‎خواند و لبه ديگر به تحجر.

/برخی از ترس صفار هرندی نمازخوان شدند/

عسگر پور درادامه صحبتهای خود گفته است :من نامه‎اي به ايشان نوشتم و در جواب گفتم كه شما تيغ سوم كه تيغ اصلي باشد را فراموش كرديد. تيغ سوم هنرمنداني هستند كه هم تيزهوشند و هم ممكن است از شما هم متدين‎تر باشند. شما چرا اين‎ تيغ را نديديد؛ در حالي‎كه بيشترين مشكل شما با اين‎ دسته بوده است. شما كجا‎ گرفتار بي‎بند و بارها بوديد؟! آن‎ها یا رفتند و پنهان شدند يا از ترس شما آمدند و نماز خواندند. متحجرين البته هميشه حضور داشتند. به‎نظر من، آقاي صفار از افراد متدين و پاك‎دست بود، اما مشكل عمده دولت اين است كه از مديران غير مسلط استفاده مي‎كند؛ مديراني كه در حوزه تصدي‎گري خود تسلط و آگاهي لازم را ندارند. آقاي صفار به‎عنوان يك فرد دوست‎داشتني و متدين در دانشگاه امام حسين مدرس بودند، اما تخصص ايشان در حوزه فرهنگ و هنر نبوده است. يك وقت مي‎گويم فلاني و فلاني اجنبي‎پرست هستند، اما وقتي خودم وزير ارشاد شدم با اين‎ آقايان عكس مي‎گيرم. خب، اين‎ تناقص رفتاري به دليل عدم تسلط كافي بر حوزه مديريتي است. به‎نظر من، از نگاه سياسي ترجمه غلطي در كشور ما شده است.

/خیلی ها با نیت دلسوزانه پدر سینمارا در آوردند/

وی درادامه گفته است :اتفاقا گاهي نگاه سياسي موجب مي‎شود كه ما قدر هنرمندان و اهالي فرهنگ را بدانيم و از آن‎ها درست استفاده كنيم. خيلي از مواقع مشكل از ديانت افراد است نه سياست آن‎ها. خيلي عجيب است من امروز در روزنامه مي‎خواندم كه قرار است تعداد سينما‎هاي نمايش‎دهنده جشنواره فجر امسال افزايش يابد. ممكن است اين‎ را كسي گفته باشد كه تا ديروز كه مسئوليتي در عرصه فرهنگ نداشت با سينما و جشنواره و اين‎ حرف‎ها مخالف بوده است. به هر حال، تفكر سياسي اگر مسلط عمل بكند، خيلي هم بد نيست به شرط اين‎‎كه مسلط بر حوزه كاري خود باشد. خيلي‎ها با نيت خوب وارد اين‎ عرصه شدند، اما دلسوزانه پدرش را درآوردند!

/سنتوری سینمای ملی است /

عسگر پور در بخشهای دیگری ازاین مصاحبه در پاسخ به سوال خبرنگارکه پرسیده :مي‎خواهم بدانم كه مديرعامل خانه سينما با پذيرش تلويحي مفهوم سينماي ملي كداميك از فيلم‎هاي ايراني را بيشتر به‎عنوان مصاديق سينماي ملي مي‎شناسد؟گفته است :
راستش خيلي زياد است و من مي‎ترسم برخي را فراموش كنم و باعث دلخوري همكارانم شوم، ولي به طور كلي به نظر من فيلم‎هايي آقاي مهرجويي مثل «ميهمان مامان»، «‎هامون» و حتي «سنتوري» در ذيل سينماي ملي قرار مي‎گيرد و شايد همه فيلم‎هاي آقاي ميركريمي و مجيدي را بايد به‎عنوان نمونه‎‎هاي سينماي ملي قلمداد كرد همچنين سينماي علي حاتمي.