تاریخ:
حمله مرگبار آمریکا به یک شناور در اقیانوس آرام 
درس چهل و هشت
درد و بلای رسول خادم و هادی چوپان بخورد توی سر گولاخ های پاچه خار اصحاب قدرت
نکته مشترک هر دو قهرمان این است که دریافتهاند از نهاد دولت کاری بر نمیآید و اگر قرار است تحولی صورت گیرد، باید تکتک افراد آستین بالا بزنند و تحولآفرینی کنند.
محسن جلال پور
این روزها دو چهره ورزشی نزد مردم احترام زیادی دارند؛ یکی جهانپهلوان رسول خادم که به سیاست و منزلت رسمی پشت پا زده و خادم واقعی مردم شده است و دیگری هادی چوپان که بدون کمک دولت و بدون ارتزاق از بودجه عمومی، به قهرمانی رسیده و یکی یکی جوایز جهانی را از آن خود میکند.
جهانپهلوان رسول خادم را این روزها فقط میشود کنار دردمندترین مردم ایران پیدا کرد. هرجا درد بیشتر است، خادم مردم همانجاست. نه مثل سیاستمدارانی که داعیه دفاع از مردم دارند اما جایی پیدا میشوند که رانت بیشتری دارد.
هادی چوپان هم که روزگاری برای گذران زندگی و تأمین هزینه قهرمانی، گچکاری میکرده، این روزها سلطانی میکند و به هر مسابقهای که پا میگذارد، بر عزت و احترام ایران و ایرانی میافزاید.
نکته مشترک هر دو قهرمان این است که دریافتهاند از نهاد دولت کاری بر نمیآید و اگر قرار است تحولی صورت گیرد، باید تکتک افراد آستین بالا بزنند و تحولآفرینی کنند.
درد و بلای این دو پهلوان بخورد توی سر گولاخهایی که بویی از پهلوانی نبردهاند و زور بازویشان را صرف خاراندن پاچه اصحاب قدرت میکنند.
منبع: کانال نویسنده
لینک کوتاه: کپی لینک
مذاکره استقلال با اسکوچیچ تاج: فقط با فیفا در تماس هستیم نه آمریکا فوت زنی در پی سقوط پایه برق ناشی از سرقت سیمهای شبکه حنظله مدعی شد: مدیر ارشد موساد در عملیات بمبگذاری به هلاکت رسید نعیم قاسم: تا زمانی که تجاوز اشغالگران ادامه دارد، با تمام توان خود مقابله خواهیم کرد ثروتمندترین فرد جهان در آستانه تریلیونر شدن اطلاعیه جدید تامین اجتماعی درباره احکام جدید بازنشستگان زیردریایی چینی با ظاهر نامتعارف در تصاویر ماهواره ای دیده شد عصبانیت شدید ترامپ ازصض تصویب قطعنامه محدودیت اختیارات جنگی خودروی روس که 5 تن وزن دارد! (+تصاویر) این وسیله ساده در جامجهانی ممنوع شد ترامپ: تا سرباز دیگری کشته نشود، به جنگ با ایران برنمی گردم پاگانی زوندا اف؛ اوج هنر ایتالیایی در طراحی خودرو (+تصاویر) آمریکا ظرفیت غنیسازی اورانیوم خود را تا ۵۰ درصد افزایش میدهد آقای وزیر؛ اگر وقت رسیدگی به آینده دانشآموزان را ندارید، دقیقاً مشغول چه کاری هستید؟