انسان‌های باستانی ۴۴ هزار سال اینجا زندگی می‌کردند (+عکس)

باستان‌شناسان می‌گویند در پناهگاه سنگی «لیلی» در شمال تیمور شرقی هزاران مصنوعات سنگی و استخوان‌های حیوانی را یافته‌اند که نشان می‌دهد انسان‌های باستانی حدود ۴۴ هزار سال پیش در آنجا زندگی می‌کرده‌اند.

به گزارش یورونیوز، این تیم از محققان از دانشگاه‌های استرالیا و انگلیس می‌گویند تجزیه و تحلیل رسوبات عمیق کف غار، که قدمتی بین ۵۹ تا ۵۴ هزار سال دارد، بیانگر این است که پیش از این تاریخ انسان‌ها در این منطقه فعالیتی نداشته‌اند. این در حالی است که از حوالی ۴۴ هزار سال قبل، رد‌پای انسان‌ها در این منطقه شروع به پدیدار شدن می‌کند.

کاسیه نورمن، زمین‌شناس و پژوهشگر در دانشگاه گریفیث استرالیا، درباره اهمیت پناهگاه سنگی لیلی و کشفیات مربوط به آن می‌گوید: «محل لیلی به‌ویژه از آن رو جذاب است که نشان می‌دهد جمعیت انسانی زیادی بین ۴۹ تا ۴۳ هزار سال پیش در جزیره ساکن شده‌اند.»

وی اضافه کرد: «با توجه به یافته‌ها به نظر می‌رسد مسکونی‌شدن منطقه لیلی بخشی از مهاجرت گسترده انسان‌های امروزی است که بین ۷۰ تا ۴۰ هزار سال پیش در سراسر جهان رخ داده است.»

پروفسور سو اوکانر، باستان‌شناس در دانشگاه ملی استرالیا و یکی از نویسندگان این مطالعه، در این خصوص اضافه می‌کند: «جزیره تیمور برای مدت طولانی به عنوان مقصد اولین مهاجرت انسان‌ها از سرزمین اصلی‌شان در آسیای جنوب شرقی به منطقه استرالیا و گینه نو در نظر گرفته می‌شد. اما یافته‌های جدید این فرضیه را به چالش می‌کشد.»

به گفته وی، «شواهد تازه نشان می‌دهند که انسان‌های اولیه به جای جزیره تیمور، از طریق گینه نو به استرالیا مهاجرت کرده‌اند».

دکتر اوکانر اضافه کرد: «غیبت انسان در جزیره تیمور زودتر از دستکم ۵۰ هزار سال پیش قابل توجه است، چرا که نشان می‌دهد که انسان‌های اولیه دیرتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد به این جزیره رسیده‌اند.»

تصور می‌شود نخستین دسته از این انسان‌های باستانی احتمالاً از جزیره فلورس و سرزمین اصلی جنوب شرقی آسیا به تیمور مهاجرت کرده باشند.

شیمونا کیلی، باستان‌شناس و دیرین‌زیست شناس از دانشگاه ملی استرالیا که در این تحقیق شرکت داشت، در این باره می‌گوید: «برخلاف سایر مکان‌های منطقه، پناهگاه سنگی لیلی رسوبات عمیقی را حفظ کرده است که در آن‌ها هیچ نشانه واضحی از فعالیت انسانی دیده نمی‌شود.»

این در حالی است که فعالیت‌های انسانی تقریبا از ۴۴ هزار سال بدین سو در رسوبات فشرده کف غار دیده می‌شود. پروفسور مورلی در این باره می‌گوید: «به محض ورود انسان‌ها، صحنه عوض می‌شود و شواهد واضحی از آثار آتش و همینطور فشردگی لایه کف پناهگاه در اثر پا خوردن زیاد به چشم می‌خورد.»

تیمور شرقی

تیم تحقیقاتی در حین حفاری ابزار‌های سنگی کوچک و همچنین استخوان‌های ماهی زغال‌شده را کشف کرده‌اند.

دکتر کیلی، با توجه به استفاده این انسان‌ها از ابزار‌های سنگی ریز می‌گوید: «از آنجایی که بسیاری از رژیم غذایی این انسان‌ها صدف یا حیوانات کوچک بوده، آن‌ها برای جمع‌آوری و تهیه این نوع غذا‌ها به چاقو‌های سنگی بزرگ نیاز نداشته‌اند. در واقع داشتن ابزار‌های کوچک و ظریف برای کار‌هایی مثل کندن برگ‌ها و سپس بافتن سبد‌ها و همچنین برای ایجاد ابزار‌های چوبی مفید بوده است.»

جزیره تیمور در جنوب جزیره سولاوسی اندونزی قرار دارد، جایی که محققان بر این باورند نقاشی ۴۵ هزار و ۵۰۰ ساله از یک خوک زگیل‌دار می‌تواند قدیمی‌ترین نقاشی روی زمین باشد.

این تیم قبلاً نقاشی ۴۴ هزار ساله دیگری را در یک غار در همین منطقه پیدا کرده بود. بسیاری از قدیمی‌ترین مکان‌های میراث فرهنگی روی زمین در ناحیه استرالیا تا جنوب تیمور شرقی و اندونزی یافت می‌شوند.

نتایج مطالعات تازه در نشریه علمی «Nature Communications» منتشر شده است.

ترامپ درباره حمله به یک کشتی ایرانی: نمی‌خواهم بگویم کار آمریکا بوده یا نه

بیشتر بخوانید:

کشف بقایای انسان‌ های 2 میلیون ساله که صورتشان توسط پلنگ خورده شده بود

انسان باستانی؛ آدم نبود، خرس بود!

تماشاخانه

خنجر سهراب روی شاهرگ تالاب هورالعظیم / محیط زیست اجازه داد : «بُریده شود»

فیلترینگ را بردارید ؛ این تنها راه نجات امنیت شبکه است

فیلم های دیگر