ابطحی و درگذشت اکبر محمدی

محمد علی ابطحی در یادداشتی که در سایت شخصی اش منتشر کرده است، می نویسد:
 

من شخصاً مرحوم اکبر محمدی را نه دیده بودم و نه میشناختم. فقط اخبار او را در رسانه ها میخواندم؛ اما درگذشت او در زندان از خبر های دردناکی بود که ضمن تسلیت به خانواده اش، از چند جهت قابل توجه است:

۱. وقتی کسی محکوم به زندان میشود، امنیت و حفاظت از جان او به عهده ی زندانبانان است. این قانون همه ی دنیاست. مدیران زندانها و مسئولان قضایی نمیتوانند به هیچ بهانه ای از این مسئولیت شانه خالی کنند. همچنانکه حق قانونی خانواده ی زندانی است که بتوانند از واقعیت و دلایل فوت در زندان آگاهی یابند. برخورد سرد و پاسخ های تقریباً سر بالای مسئولان قضایی ناامیدکننده و خطرناک بود.

۲. گفتمان حقوق بشری در بدنه ی حکومت که در دوران اصلاحات امری رایج بود، اگر چه جلوی همه ی فجایع حقوق بشری را نگرفت، ولی حداقل کارهای خلاف حقوق بشری به سرعت و به وسعت در رسانه ها مطرح میشد و جزء مطالبات گروههای مختلف با تندترین و پرخاشجویانه ترین شکل قرار میگرفت. این اتفاق حداقل خوبی اش این بود که هزینه ی این کارها بالا میرفت و این اتفاقات کمتر صورت میگرفت. تبدیل گفتمان حقوق بشری به گفتمان اقتصادی و حذف نهادهای پیگیر مثل هیأت نظارت بر قانون اساسی و کمیته ی حقوق بشر اسلامی و اعلام رسمی کمیسیون اصل نود مجلس که پیگیری این مباحث در این کمیسون را لولو خورد و بی تفاوتی قوه مجریه به این مسائل، زمینه ساز بسیاری از این نوع حوادث شده و خواهد شد.

۳. پیگیری صریح و شفاف و مسئولانه ی این نوع حوادث، میتواند راه دخالتهای خارجی را بگیرد. در ماجرای خانم زهرا کاظمی هم اگر نتیجه ی تحقیقات صریح و شفاف اعلام، و متخلف معرفی میشد، بسیاری از بحرانهای خارجی که بعضاً مثل فعال شدن کانادا در پرونده ی هسته ای ایران تأثیرگذار در سرنوشت کشور و مردم هم شد، به وقوع نمی پیوست.

۴. گروه های سیاسی، افراد و تأثیرگذاران مدنی کشور نیز باید توجه کنند که گفتمان حقوق بشری از ادبیات آنان حذف نشود؛ و در دامی که پهن شده، واژگان طرفداری از حقوق انسان ها جای خود را به مباحث صرف اقتصادی و اجتماعی ندهد.

انتظار روشن شدن دلایل واقعی و قطعی این فوت در زندان واعلام آن به افکار عمومی هم وظیفه حکومت است و هم حق مردم.

تکذیب افزایش قیمت خودروهای داخلی؛ واردات در سال ۱۴۰۵ ادامه دارد

تماشاخانه

«نبرد آوسترلیتز» حیله بزرگ ناپلئون که یک سپاه را روی دریاچه غرق کرد

ایران من ؛ از دل تاریخی کهن تا حال ایران امروز ما

فیلم های دیگر