پشت پرده لغو بازي‌هاي كشورهاي اسلامي از زبان افشارزاده

فارس: دبيركل كميته ملي المپيك پس از لغو ميزباني ايران در بازي‌هاي كشورهاي اسلامي گفت: نمي‌توانستيم مقابل كشورهاي عربي كوتاه بياييم.

بهرام افشارزاده كه در عربستان براي شركت در نشست فوق‎العاده اعضاي هيئت اجرايي فدراسيون همبستگي كشورهاي اسلامي (ISSF) حضور دارد، برخي پشت پرده هاي سياسي فدراسيون همبستگي كشورهاي اسلامي را فاش كرد.

كشورهاي عربي در اقدامي هماهنگ و از پيش طراحي شده، تصميم براي لغو ميزباني ايران در دومين دوره بازي هاي كشورهاي اسلامي را در بيرون جلسه گرفته بودند و هيات اعزامي ايران نيز نمي‌توانست به خواسته برخلاف عرف ورزشي و همچنين غير ملي آنها تن بدهد.

دبيركل كميته الميپك ايران اظهار داشت: اگر چه قبول ميزباني باعث به نمايش گذاشتن توانمندي مديريت و قدرت ورزش ايران در بين كشورهاي اسلامي بود و در اين زمينه نيز هزينه‌هاي زيادي شد؛ ‌اما حاضر نبوده و نيستيم كه تحت هيچ شرايطي، منافع ملي خود را ناديده بگيريم. كشورهاي عربي از همان ابتداي گرفتن ميزباني، درحال سنگ اندازي بودند. آنها به خوبي مي دانستند ايران با اين تمدن بزرگ، هيچگاه به خود اجازه چشم پوشي از مرواريد خليج فارس را نخواهد داد. به همين دليل نيز متحد شده بودند تا در اين خصوص ايران را در فشار بگذارد.

افشار زاده افزود: اصول و ارزش هايي داريم كه در اين 30 سال حاضر نشديم كوتاه بياييم. در واقع، موضوع خليج فارس هم يكي از خط قرمزهاي ماست كه نمي توانيم در خصوص آن، كوچك‌ترين عقب نشيني كنيم؛ حتي به قيمت از دست دادن ميزباني بازي‌ها.

دبير كل كميته ملي المپيك گفت: به هيچ وجه اجازه نخواهيم داد كشورهاي ديگر بر سر منافع ملي ما چانه زني كنند؛ اگر چه تمامي پتانسيل ورزش كشور را براي ميزباني مطلوب اين بازي‌هاي بسيج كرده بوديم. نمي توانيم از تماميت ارضي خود بگذريم و اجازه دهيم كشورهاي ديگر از خط قرمز ما عبور كنند. در اين اجلاس حرف هاي غيرمنطقي شنيديم كه شايد برخي از آنها به بيرون ارتباط داشت تا درون جلسه و مستندات فني. بيشتر اين يك بهانه جويي از طرف كشورهاي عربي بود.

افشارزاده با اشاره به شرايط ميزباني ايران و آمادگي سه شهري كه قرار بود مسابقات در آن برگزار شود، تاكيد كرد: طبق دستور دكتر سعيدلو، براي ارائه ميزباني ايده آل و به موقع، جلسات متعددي را با معاونين سازمان و دست اندركاران ستاد برگزار كرديم و همه شرايط نيز آماده مي شد؛ اما اين را هم بايد در نظر گرفت كه اگر در تاريخ مقرر هم همه شرايط فراهم مي‌شد؛ اما مخالفت ها بر سر عدم استفاده از نام خليج فارس روي مدال ها و لوگوها باقي مي‌ماند. آيا باز هم حاضر بوديم اين بازي‌هاي را برگزار كنيم؟ در صورت انجام اين، چه كسي مسئوليت آنرا مي پذيرفت؟ جواب مردم را چه مي داديم؟ جواب خون شهدا را چه مي داديم؟ حاضرم از آبروي خود بگذرم؛ اما از نام خليج فارس نگذرم. اقدام و دفاع مقتدرانه مسئولين ورزش ايران در واقع در راستاي استحكام منافع ملي و باعث غرور همه مردم ايران خواهد بود.

وي خاطر نشان كرد: نمي توانستيم برخلاف اراده ملت بزرگ ايران از اصول خود عدول كنيم. ايستادن روي اصول و منافع ملي بسيار بزرگ تر از برگزاري اين مسابقه بود. مگر مي شد از تاريخ ايران گذشت تا يك ميزباني را به دست آوريم.